ก่อนหน้านั้นไม่กี่วันทราบข่าว
จาก พี่นี ..เป็นพี่สาวจากเชียงใหม่(ที่นับถือกัน) เธอมีอาชีพ ทำธุรกิจส่วน เป็นธุรกิจในครอบครัว ที่ผลิต เสื้อผ้าของชาวภาคเหนือ เขาเรียกว่า “ผ้าฝ้ายเมือง”เธอบอกว่าจะมาทำธุระกับครอบครัว ณ จังหวัดขอนแก่น และอยากจะแวะมาเยี่ยมคุณอนงค์ ที่ทำงาน มมส. ด้วย
นอกจากนั้น พี่สาวยังได้นำของฝาก ( เมื่อ24 ตุลาคม 2550) มาฝากอนงค์เช่นกัน เมื่อไปแอ่วเมืองเหนือ ทุกคนจะต้องซื้อและหิ้วกลับบ้าน ติดไม้ติดมือทุกครั้งที่ไปท่องเที่ยว หรือไปเยี่ยมญาติที่เมืองเหนือ และใช้รับประทานเป็นอาหารว่างก็ได้ อาหารที่พูดถึงทุกคนคงจะรู้แล้วใช่ไหมว่า คือ แค๊ปหมู กับน้ำพริกหนุ่ม เมื่อมีอาหาร 2 อย่างนี้ไม่ต้องพูดคุยกับใครเลย อร่อยที่สุด เลย ลองแวะมาที่ห้องแนะแนวฯ กองกิจการนิสิต มหาวิทยาลัยมหาสารคามสิค่ะ ท่านจะได้รับประทานอย่างอิ่มอร่อยเลยค่ะ
รู้สึกดีใจ ที่ยังคิดถึงอนงค์อยู่ เมื่อก่อนเคยไปมาหาสู่กัน เมื่อครั้งที่อนงค์ทำงานที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อมีแขกมาเยี่ยมเยือน เป็นเรื่องธรรมดาที่เจ้าของบ้านจะต้องให้การดูแล และก่อนกลับจะมีของต้อน หรือของฝากเล็กๆน้อย ติดมือกลับไปด้วย คือ หมอนขิด ของชาวอิสาน จากเจ้าของบ้าน ถึงแม้ว่าของชิ้นนั้นจะไม่มีค่าราคา อะไรมากนัก แต่เจ้าของบ้านก็ให้ด้วยความเต็มใจและให้คุณค่าทางจิตใจ
25 ตุลาคม 2550
