วันนี้ผมได้รับเชิญให้ออกรายการเสียงตามสายของ สพท.นนทบุรี เขต 1 ซึ่งจัดรายการให้มีผู้มาเล่าเรื่องราวต่างๆที่น่าสนใจ ตั้งแต่เวลา 8.30 -9.00น เป็นประจำทุกวัน 
      สำหรับวันนี้ผมได้เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติชีวิตและผลงานของ ดร.โกวิท วรพิพัฒน์ อดีตปลัดกระทรวงศึกษาธิการ  อธิบดีกรมสามัญศึกษา  อธิบดีกรมวิชาการ  อธิบดีกรมการศึกษานอกโรงเรียน  วุฒิสมาชิก และอีกหลายๆตำแหน่ง  แม้ท่านจะถึงแก่อนิจกรรมไปแล้วตั้งแต่วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ.2543  แต่ด้วยผลงานและคุณความดีของท่านที่ได้ฝากไว้ในแผ่นดิน พวกเราจึงยังคงระลึกถึงท่านอยู่เสมอ 
     ซึ่งประวัติของท่านมีผู้เขียนไว้ในหนังสือหลายเล่ม  สำหรับที่ผมเขียนจะมีในหนังสือประวัติครูของคุรุสภา หนังสือยอดคนยอดผู้นำ  วารสารส่งเสริมเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น เป็นต้น
      ถ้าจะเล่าประวัติท่านในบันทึกนี้ก็คงยืดยาว การบันทึกครั้งนี้เพียงเพื่อกระตุ้นให้พวกเราระลึกถึงท่าน และไปหาหนังสือมาอ่านเพื่อซึมซับแนวคิดและความเป็นแบบอย่างของท่านในหลายเรื่อง และนำไปประยุกต์ใช้ เช่น "การคิดเป็น แก้ปัญหาเป็น"  "ครูที่พูดไม่ได้" "โรงเรียนเสมือนบ้าน" "ห้องสมุดโรงเรียน" ""อาชีพอิสระ" "ผักกางมุ้ง" "มินิคอมปานี" "ธนาคารนักเรียน" ฯลฯ
      และทำไมท่านจึงได้รับฉายามากมาย เช่น "แก้วโกวิท"  "นักคิดตลอดกาล" "ปราชญ์ของแผ่นดิน" "จอมยุทธ์ไร้กระบวนท่า" ""วิทยายุทธ์สูงสุดสู่สามัญ" "ยอดคน ยอดผู้นำ" "ต้นไทรที่ทอดเงา" เป็นต้น
      มีประโยคหนึ่งที่ท่านกล่าวไว้ว่าอย่างน่าประทับใจว่า
      "เราสอนเด็กให้เป็นนักเรียนดีได้เราก็อิ่มเอิบใจ  แต่จริงแล้วเราควรจะอิ่มเอิบใจไปกว่านั้น  เหมือนเราปลูกต้นไทรแผ่ร่มเงา  วันหนึ่งตอนเที่ยงเราออกไปยืน  เห็นคนมายืนอยู่ใต้ต้นไทรของเราเพื่อพักร้อน  เราก็ชื่นใจที่ร่มเงาของต้นไทรที่เราปลูกสามารถให้คนมาพักอาศัยได้  และคนที่มายืนอยู่ใต้ต้นไทร หรือนกกาคาบลูกไทรไปเป็นต้นไทร  แผ่ร่มเงาให้คนได้อาศัยพักร่มเงาอีกต่อไป  เหมือนกับเราทำความดีมันจะกระเพื่อมออกไปอีกเรื่อยๆไม่มีวันจบสิ้น"