อยากให้แนวคิดที่ว่า "ปัญญาชน" จบไปแล้ว "รับใช้สังคม" จริง ๆ ไม่ใช่ "รับใช้ตัวเอง" เหมือนเดี๋ยวนี้

จำได้ว่า .... ตอนที่เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเป็นครั้งแรกนั้น บรรยากาศของมหาวิทยาลัยเรา เป็นมหาวิทยาลัยบ้านนอก ซึ่งถามความรู้สึกผมตอนนี้ ปัญญาชนใหม่อย่างพวกเราอยู่ใกล้ชิดกับชาวบ้านมากกว่าปัจจุบันนี้

 

เดือนแรก ๆ เราต้องเข้า "ห้องเชียร์" ที่มีพี่เชียร์ที่น่ารัก และพี่ว๊ากที่โหดร้าย (ทางใจ) กับพวกเรา

 

เราต่างฝึกร้องเพลงเชียร์เพื่อใช้ในงานกีฬาคณะ ... แต่มีเพลงหนึ่งที่สะดุดใจมาก สำหรับตัวเอง คือ เพลง เธอผู้เสียสละ ของ ครุชน ซึ่งตอนหลัง ปู พงษ์สิทธิ์ นำมาปรับปรุงทำนองเพลงและร้องใหม่อีกครั้ง

"...เธอผู้เสียสละ เป็นบทเพลงของ "คุรุชน" เพลงนี้เป็น "ศักดิ์สิทธิ เชื้อกลาง" (เศก ศักดิ์สิทธิ์) หนึ่งในสมาชิกคุรุชน เป็นผู้เขียนเนื้อร้อง เขียนให้กับนิสิตนักศึกษา เพื่อปลดแอกกรอบวิธีคิดของนักศึกษายุคนั้น ที่ว่า "นักศึกษามีหน้าที่เรียน" เพราะความจริงก็คือ นิสิตนักศึกษา คือส่วนหนึ่งของสังคม ที่ต้องรับใช้ต่อสังคม..."

อ้างจาก http://topicstock.pantip.com/chalermkrung/topicstock/C3566673/C3566673.html

เธอผู้เสียสละ 

รุ่งเช้าวันหนึ่งแจ่มใส
เธอพาดวงใจของเธอก้าวมา
แผ่วเบาเหมือนดังลมพา
เธอเริ่มแสวงหา ในสิ่งที่ควร

เธอยังใหม่ใน "ศึกษา"
ได้ปรารถนาศึกษาโซ่ตรวน
ผูกมัดรัดตรึงทุกส่วน
จนเธอผันผวนในสังคม

เธอได้พบสิ่งใหม่
ที่ชูใจใคร่ชื่นชม
สลัดทุกข์อันแสนเศร้าตรม
หลุดหายไป ในชีวี

แสงเจิดจ้าผ่องใส
ชูผู้นำชัยเรืองรองทั่วไพร
เธอมีความสุขใจ
มวลชนพ้นภัย ได้สุขชื่นบาน

และเธอก็ถูกกล่าวหา
เป็นกบฏชั่วช้า คิดคดการไกล
กบฏหรือคือผู้นำชัย เข่นฆ่าผองภัย
หมดสิ้นแผ่นดินทอง

 

โดยเฉพาะท่อนที่ 2 "เธอยังใหม่ใน "ศึกษา" ได้ปรารถนาศึกษาโซ่ตรวน"

คำว่า ศึกษา หมายถึง คณะที่ผมได้ศึกษาเล่าเรียนมา ยิ่งให้ความรู้สึกมา ทั้ง ๆ เราเองไม่เคยคิดว่าจะเป็นครูเลย

เพลงนี้สร้างคนมามาก โดยเฉพาะคนเป็นครูครับ

สงสัย "ซึ้งอยู่คนเดียว" ไม่ได้ ลองไปฟังต้นฉบับดูนะครับ

http://www.oknation.net/blog/print.php?id=31506

อยากให้แนวคิดที่ว่า "ปัญญาชน" จบไปแล้ว "รับใช้สังคม" จริง ๆ ไม่ใช่ "รับใช้ตัวเอง" เหมือนเดี๋ยวนี้

ป.ล. มีเพลงหนึ่งแว่ว ๆ มาครับ

" ... มหาวิทยาลัย ไม่ใช่ สรวงสวรรค์ พวกเขาเหล่านั้น ไม่ใช่ เทวดา ..."