สัปดาห์ที่ผ่านมา มีคณะจากสำนักงานประกันสังคม มาตรวจเยี่ยมที่ทำงาน อาจารย์หมอและอาจารย์พยาบาลให้กำลังใจเจ้าหน้าที่ดีมาก
อาจารย์ชื่นชมในการผ่านการรับรองโรงพยาบาลคุณภาพ แต่อาจารย์ก็ไม่ได้วางใจอะไรนัก ขอเดินเยี่ยมหน่วยงานบ้าง
อาจารย์หมอ ให้ข้อคิดว่า หลังจากที่โรงพยาบาลได้รับการรับรอง ทุกคนมักจะวางหาบ ทำให้ข้าวของกระจัดกระจาย เพราะฉะนั้นจึงอยากไปดูว่า ที่นี่วางหาบ หรือเปล่า ข้าวของกระจัดกระจายหรือไม่
รู้สึกชื่นชอบ ข้อคิดของอาจารย์ ที่เปรียบกับการวางหาบ มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ พอผ่านการรับรองคุณภาพ ในช่วงแรกมันเหมือนเอาอะไรที่หนักหน่วงมานานออกไปจากชีวิตได้แล้ว รู้สึกสบายตัวจัง
ผู้รู้บางท่าน เรียกว่า ฮันนีมูนพีเรียด ข้อความนี้ก็กินใจนัก เพราะดูเหมือนว่าจะยินดีปรีดากันอย่างมาก หลายที่ฉลองกันยกใหญ่ แล้วก็พักร้อนกันยาวนาน
พอรู้ตัวอีกที ก็ต้องได้รับการตรวจประเมินกันอีกรอบ
เราเป็นอย่างนั้นจริงๆหรือ หวังว่า คำตอบ คงจะเป็นคำว่า ไม่
ป้าแดงครับ วางหาบ ยังพอทนได้ แต่ถ้าหากว่าลืมวางคนไข้ไว้หน้าห้องนี่ซิ แย่เลยนะครับ…อิอิ
ป้าแดงอย่าวางตะกร้าหมากนะคะ เดี๋ยวอ.ขจิตจะติดมือไปโอเรกอน อิอิ
ผมว่าการเปรียบเปรยเช่นนั้นได้สะท้อนภาพอันเป็นปรากฏการณ์จริงของหลาย ๆ ส่วนในหลาย ๆ องค์กรอยู่เหมือนกัน
เฉกเช่นเรื่อง 5 ส... ก็เป็นระบบระเบียบในวันประเมิน แต่จากนั้นก็วางหาบกันทั้งแผง .. !
ถ้าหากวางหาบแล้วของกระจัดกระจาย จะช่วยเก็บนะคะ แต่ว่าของไม่ขอคืน แบบว่าชอบของฟรีค่ะ
สวัสดีค่ะ
น้องหนิง
ยังหาตะกร้าหมากของเก่าไปฝาก อ.ขจิตไม่ได้เลยค่ะ
อ.เพชรน้อย
ช่วยกันเก็บนะคะ
ขอบคุณค่ะ