Responsibility


คุณทำประกันภัยการศึกษาแล้วหรือยัง

ท่านผู้อ่านเคยเป็นเหมือนผู้เขียนไหมครับ ที่มักจะมีเหตุผลมารองรับเสมอ ทุกครั้งที่เราทำผิด ไม่แน่ใจว่านั่นคือกลไกทางจิตที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยอัตโนมัติเพื่อทำให้หน่วยชีวิตเกิดความรู้สึกปลอดภัย และเป็นสุข โดยที่กลไกนั้นไม่เคยถามเลยว่า แล้วอีกหลายหน่วยชีวิตที่ได้รับผลกระทบจากกลไกนั้นรู้สึกอย่างไร หรือว่าหน่วยชีวิตเหล่านั้นก็มีกลไกที่จะผลักใสสิ่งที่ไม่ต้องการนั้น ต่อๆ ไป แล้วคำไทย ที่เราใช้บอกว่า ความรับผิดชอบ นั้น ใช่บัญญัติขึ้นมาเพียงเพื่อมีคำให้ใช้เขียนแทนความรู้สึกเท่านั้นหรือ บันทึกครูฉบับนี้ ต้องการให้ผู้อ่านร่วมสะท้อนย้อนคิดถึงความตระหนัก ต่อ ความรับผิดชอบ ที่นับวันจะห่างหายไปจากความคิดของผู้คน เราทุกคนพร้อมเสมอที่จะมีเหตุผลมาหักล้างหรือลบล้างความผิดที่ตนได้กระทำลงไป เราพร้อมเสมอที่จะกล่าวโทษทุกสิ่งอย่างที่เราจะสามารถโยนความผิดนั้นๆ ไปได้ นับจากเรื่องเล็กน้อยเพียงเพราะความมักง่ายที่ไม่ต้องการเหนื่อยมาก จึงยอมที่จะเหนื่อยน้อยโดยการพักผ่อนให้มากทั้งที่ยังมีรายงานที่ต้องทำส่งหรือภาระงานที่จะต้องสะสาง ด้วยประโยคที่ทำให้ตนเองรู้สึกว่า เวลายังเหลืออีกมาก และมีคำส่งเสริมความเหนื่อยน้อยคือ คนฉลาดเขาไม่ทำเอง อยู่ที่การบริหาร หรือหลายร้อยเหตุผลที่จะหลอกให้ตนเองรู้สึกสบายใจ จนถึงเรื่องยิ่งใหญ่ ด้วยเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ ผู้ยิ่งใหญ่ทำผิดไม่ได้ ผิดไม่เป็น ไม่ผิด จึงทำให้ต้องสังเวยคุณงามความดีของหลายชีวิต เพื่อปกปิด และกลบเกลื่อนความรับผิดชอบไปในที่สุด โดยที่กล่าวนำเสนอนี้ เป็นสภาพโดยรวมที่ท่านผู้อ่านน่าจะประสานกับประสบการณ์เดิมที่พอมี  (หรือมีมากไม่แน่ใจ) ซึ่งจะทำให้สะท้อนได้บ้างว่า สำนึกของความรับผิดชอบในปัจจุบันนี้เป็นไปในแนวใด รูปแบบของความรับผิดชอบสามารถนำมาเป็นแนวทางสำหรับการดำเนินธุรกิจให้เกิดความร่ำรวยตามเจตนารมณ์ของเศรษฐศาสตร์ ในรูปแบบของบริการของผู้รับผิดแทนโดยการจ่ายเงินในนามของการประกันภัย รถเฉี่ยว รถชน ไม่เป็นไร ให้บริษัทประกัน จัดการให้ ไม่เห็นต้องรับผิดชอบแต่อย่างไร จ่ายเงินให้ครบ มีอะไรก็โทรแจ้ง นี่เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของการนำพา สำนึกความรับผิดชอบออกจากจิตใจของความเป็นมนุษย์  โดยความรับผิดชอบโดยนัยนี้ก็คือ ใบเสร็จการจ่ายประกันรายเดือนหรือรายปี (สำนึกที่เปลี่ยนแปลก )ขอเพียงมีเงิน แล้ว ความผิดที่เกิดขึ้นก็จะมีคนมารับผิดแทน (ไม่เห็นต้องรับผิดชอบ) เห็นไหมครับ ตัวอย่างหนึ่งของระบบสังคมที่เป็นช่องทางธุรกิจ เพื่อรองรับความผิดที่ผู้ใช้บริการกระทำขึ้น แล้วสำนึกของการรับผิดของยุวชน ต้นกล้าของเราเป็นอย่างไร หรือว่าไปถึงขั้นที่มีการประกันภัยในชั้นเรียน จ่ายค่าคุ้มครองคะแนน มีคนดูแล รับผิด แทน ด้วยหรือไม่ หรือ เรียนบ้าง โดดบ้าง จ่ายค่าเทอมครบ จบแน่นอน (ระบบประกันภัยการศึกษา) ที่นับวันจะมีเพิ่มมากขึ้นในนามของความต้องการด้านปริมาณ และตัวเลขงบประมาณเพื่อการพัฒนาและตำแหน่งที่ดีในตารางความนิยม  

     สำนึกของความรับผิดชอบ ต้องอาศัยเวลา และการบ่มเพาะที่ยาวนาน  สำนึกต้องเกิดมาจากส่วนลึกของความรู้สึก ที่เกิดจากการรับรู้ต่อสิ่งเร้า หรือสภพาแวดล้อม และพัฒนาเป็นความเชื่อ ความศรัทธา ค่านิยม จนถึงมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมที่แสดงออก ถึงตรงนี้ มีคำถามให้ช่วยคิดครับ ว่า สภาพแวดล้อม สิ่งเร้า ประสบการณ์ ที่เรามอบให้กับเยาวชนลูกหลานของเรา ใช่สิ่งที่มีคุณค่า มีความดีงาม เพียงพอแก่การบ่มเพาะ เพื่อการเวลาที่จะก้าวไปข้างหน้าของเขาเหล่านั้น ใช่สิ่งที่ดีงามเพียงพอที่จะค้ำจุนโลกนี้ต่อไปแล้วหรือยัง

คำสำคัญ (Tags): #moral development
หมายเลขบันทึก: 141214เขียนเมื่อ 23 ตุลาคม 2007 19:52 น. ()แก้ไขเมื่อ 18 พฤษภาคม 2012 17:02 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
ClassStart Books
โครงการหนังสือจากคลาสสตาร์ท