เป็นสาเหตุแห่งความเครียดของคนที่เพิ่งเข้ามาในวงการจัดการความรู้ใหม่ๆ

ตั้งแต่ผมเข้ามาใน “วงการนักจัดการความรู้” ก็เริ่มสับสนกับแนวคิดทั้งสองแนวที่ต้องสนับสนุนซึ่งกันและกันคือ 

 “การจัดการความรู้” กับ “ระบบสนับสนุน” การจัดการความรู้ 

ที่ต้องมีทั้งสองอย่าง

 แต่การนำเสนอส่วนใหญ่ที่ผมได้ยินมานั้น มักจะพูดปะปนกัน จนบางครั้งเป็นเป็นเรื่องเดียวกันก็มี 

และเป็นสาเหตุแห่งความเครียดของคนที่เพิ่งเข้ามาในวงการจัดการความรู้ใหม่ๆ และข้อจำกัดในความก้าวหน้า ในการเรียนรู้ การจัดการความรู้เพราะยังแยกไม่ออกว่าอะไรเป็นอะไร 

เพราะเปิดเวทีมาก็เจอ “คุณกิจ”  “คุณอำนวย”“คุณเอื้อ”“คุณประสาน” “คุณลิขิต” และ “คุณวิจารณ์”  รวมทั้งอีกไม่รู้ต่อกี่คุณ มึนไปหมด 

โดยอาจไม่บอก หรือเตือนกันล่วงหน้า ว่า “คุณ” ต่างๆ เหล่านี้มาทำหน้าที่ “สนับสนุน” การจัดการความรู้ ไม่ใช่เป็น “กระบวนการจัดการเรียนรู้” หรือ “การจัดการความรู้” แต่อย่างใด 

เพราะ “การจัดการความรู้” เป็นการพัฒนา “การเรียนรู้” ที่อยู่ภายใน

·        ระบบคิด

·        ระบบความรู้

·        ระบบความเข้าใจ

·        ระบบการพัฒนาปัญญา

·        ระบบพัฒนาความสามารถ 

ที่มีแต่ตัวและระบบคิดของ “ผู้จัดการความรู้” ที่จะต้องทำเอง ใครทำแทนไม่ได้แน่นอน 

เพราะ“คนทำจริงๆจนมีประสบการณ์จึงรู้ คนรู้แล้วจึงนำความรู้มาจัดการความรู้”“คนเรียนเป็นคนทำ คนทำจึงได้เรียนรู้” 

คนอื่นๆ หรือ “คุณ” ต่างๆ เป็นแค่พี่เลี้ยง และคอยดูแลว่า “คนที่กำลังจัดการความรู้” ได้ทำอย่างสะดวก สบายใจหรือไม่

·        มีสิ่งใดขาดตกบกพร่อง

·        มีขีดจำกัดข้อใดที่ต้องหนุนช่วย

·        มีข้อมูล และความจริงข้อใดที่ “เขา-คนที่กำลังจัดการความรู้” ควรรู้ ควรเข้าใจ

·        “เขา” กำลังติดขัดอยู่ในเรื่องใด ประเด็นใด

·        “เขา” ต้องการ และ มีความจำเป็นที่จะได้รับการช่วยเหลือในเรื่องใด

·        “คุณ” ต่างๆ ต้องวางตัวอย่างไร

·        ควรสนับสนุน “อำนวย”“เอื้อ”“ประสาน”“ลิขิต”“วิจารณ์” อะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ เท่าไหร่ อย่างไร ทำไมต้องทำ หรือไม่ต้องทำ

·        วางจังหวะในการ “เข้ามวย” (จังหวะ ท่าทาง และท่าที) ให้พอดีกับที่ “เขา” ต้องการ และจำเป็นต้องมี 

ผมจึงเคยกล่าวไว้ว่า “คุณ” ทั้งหลายเหล่านี้ จะต้อง “รู้”“เข้าใจ” และ”ตระหนัก” ทั้งในส่วนของตัวเอง  

ไม่ใช่เป็นแค่ตำแหน่ง ทำตามหน้าที่ โดยไม่รู้หน้าที่ของตัวเอง 

และ “คุณ” ทั้งหลายต้องมีประสบการณ์ ความรู้ ความสามารถ และเคยทำสิ่งต่างๆเหล่านี้มาก่อน  มีความรู้เพียงพอที่จะ“อำนวย”“เอื้อ”“ประสาน”“ลิขิต”“วิจารณ์” ที่สามารถ “สนับสนุน” การเรียนรู้ การจัดการความรู้ ของบุคคลในเป้าหมายได้ 

เราควรจะลดความสับสนในเรื่องนี้ เพื่อทำให้เราเข้าใจตรงกัน และทำในเรื่องแตกต่างกัน แต่เป้าหมายในการทำดีเพื่อสังคมร่วมกันครับ