วันนี้ออกเดินทางจากมหาสารคามตอนเกือบ ๆ 07.00 นาฬิกาเศษ เป็นอีกวันที่ชีวิตต้องทำงานในวันหยุด
ถามว่าเหนื่อยมั๊ย ก็คงต้องสารภาพว่า “เหนื่อย” ...
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ธรรมดาครับ ผมไม่ใช่หุ่นยนต์ จึงย่อมรู้สึกเช่นนั้นบ้างตามวิถีของโลกและชีวิต</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่เหนือความเหนื่อยล้านั้นก็คือ “ความสุข” ของชีวิตที่เกิดจากการได้ทำงานอย่างไม่รู้จบ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การเดินทางไปราชการครั้งนี้มีทีมงานร่วมสัญจรกันไปหลายคน ครั้งนี้ผมชวนน้อง ๆ ทั้งที่เป็นนิสิตและทั้งที่จบการศึกษาไปแล้วร่วมไปค่ายด้วยกัน ซึ่งเราต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางอย่างไม่มีกำแพงกั้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บรรยากาศในรถขาไปดูไม่คึกคักนัก เพราะต่างคนต่างตั้งหน้าตั้งตาหลับกันอย่างแสนสุข ขณะที่ผมกลับดูยังแกร่งและสดชื่นเป็นพิเศษ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>
</p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมจะรู้สึกมีความสุขกับการได้เดินทางเสมอ การเดินทางที่มีจุดหมายชัดเจนช่วยให้ชีวิตเดินไปอย่างมีพลัง และยิ่งมีผองเพื่อนรู้ใจร่วมสัญจรไปด้วย ยิ่งช่วยให้การเดินทางของชีวิตดูประหนึ่งกำลังท่องโลกอย่างเริงสำราญ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ธรรมชาติไม่ใจร้ายกับมนุษย์เท่าไหร่นักหรอก .. ขึ้นอยู่กับว่ามนุษย์จะเรียนรู้จังหวะชีวิตของธรรมชาติได้หรือไม่ ? - เข้าใจที่จะพึ่งพิงและดูแลธรรมชาติได้ดีแค่ไหน ? และนั่นคือ คำถามอันสำคัญที่เรามักละเลยและหลงลืมไปอย่างน่าสะท้อนใจ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>
</p><p></p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ธรรมชาติไม่เคยปล่อยให้เส้นทางของเราแห้งโหยไปด้วยชีวิต เพราะในทุก ๆ จังหวะของฤดูกาลย่อมมีความเป็นชีวิตประดับไว้อย่างไม่รู้จบ ขึ้นอยู่กับว่านักเดินทางอย่างเรา ๆ จะสามารถถอดรหัสชีวิตตามเส้นทางเหล่านั้นได้หรือไม่ ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>
</p><p> </p><p>ขอให้กัลยาณมิตรทุกท่านมีความสุขกับการเดินทางเสมอไป</p><p> </p><p> </p><p> </p>
ผมก็ชอบการจิตนาการนะครับ
งานที่มีจินตนาการด้วยมันจะรู้สึกถึงชีวิตและพลังเสมอ
ตอนผมอยู่วิทยาลัยการสาธารณสุขภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ผมไปค่ายผมรู้สึกมีพลังของวัยรุ่นปัญญาชนที่มุ่งแสวงหาและอุทิศกายใจ ตอนนั้นรูปแบบค่าย ผมก็ได้รับมาจากหนังครับ ใช่ครับหนังดี ๆ สมัยก่อนมีมาก และก็ให้สื่อสารกับผมแบบคุณค่าจริง ๆ ปัจจุบันนี้ไม่รู้น้อง ๆ คิดแบบไหนและอะไรครับที่เป็นรูปแบบของเขาครับ พี่ช่วยตอบด้วยนะครับ
ตอนผมเป็นผู้มีส่วนในการบริหารจัดการแนวคิดแบบออกค่ายในปัจจุบันนี้ ผมคิดว่า น้อง ๆ ที่มาฝึกงานหรืออาจจะมีกิจกรรมในพื้นที่เป็นการปฏิบัติจริง ๆ จากการที่ร่ำเรียนมาในห้องเรียนแล้ว ผมจะใส่ความนึกคิดให้เขาว่า พวกท่านมีภารกิจหนึ่งที่ต้องทำ มีวิสัยทัศน์หนึ่งที่ต้องร่วมคิด มีเป้าประสงค์ร่วมกัน
หนึ่งเพื่องานของเราของท่าน
สองเพื่อเรียนรู้ความจริงแห่งงานและชีวิต
สามเพื่อความเป็นหนึ่งของทีมงาน
ทั้งสามสิ่ง อยากให้เป็นไปด้วยชีวิตชีวาและการแสวงหาแบบที่วัยดอกไม้บานเร่งเร้า
แต่ผมก็ไม่ชัดในความรู้สึกแบบพวกเขาในวันเวลายุคสมัยแห่ง ความเจริญรุ่งเรื่องทางวัตถุ
เห็นภาพของน้อง ๆแล้ว มีพลังและเป็นกำลังใจให้ผมได้มากครับ ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์
อ่านบันทึกของอาจารย์แล้วก็จินตนาการไปพร้อม ๆ กับการอ่านค่ะยิ่งเห็นภาพบรรยากาศก็ยิ่งเป็นสุขใจค่ะ
เวลาเดินทางจะชอบมองผ่านกระจกรถโดยสารดูข้างทางค่ะดูทิวทัศน์มีครั้งนึงค่ะตัวเองไม่ได้นั่งชิดริมหน้าต่างมีแดดช่วงเช้าแดดก็ยังไม่ร้อนจัดนะคะ สาวคนที่นั่งข้าง ๆ คงจะร้อนนะค่ะปิดผ้าม่านดิฉันอดดูทิวทัศน์เลยค่ะ
สวัสดีครับ
ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาทักทาย นะครับ
และขอบคุณที่ทำให้ผมรู้สึกเสมอว่าการเดินทางในโลก G2K ไม่เคยเงียบเหงา