อย่ามองแต่ฟ้า ที่สูงเกินตาประจักษ์ ความสุขข้างล่าง มีได้ไม่ยาก เมื่อรู้แล้ว จัก ภาคภูมิชีวิตแห่งตน
 ถ้าโกรธกับเพื่อน. . . มองคนไม่มีใครรัก
ถ้าเรียนหนัก ๆ . . . มองคนอดเรียนหนังสือ
ถ้างานลำบาก . . . มองคนอดแสดงฝีมือ
ถ้าเหนื่อยงั้นหรือ . . . มองคนที่ตายหมดลม
ถ้าขี้เกียจนัก . . . มองคนไม่มีโอกาส
ถ้างานผิดพลาด . . . มองคนไม่เคยฝึกฝน
ถ้ากายพิการ . . . มองคนไม่เคยอดทน
ถ้างานรีบรน . . . มองคนไม่มีเวลา
ถ้าตังค์ไม่มี . . . มองคนขอทานข้างถนน
ถ้าหนี้สินล้น . . . มองคนแย่งกินกับหมา
ถ้าข้าวไม่ดี . . . มองคนไม่มีที่นา
ถ้าชีวิตแย่ . . .มองคนที่แย่ยิ่งกว่า
อย่ามองแต่ฟ้า . . .ที่สูงเกินตาประจักษ์
ความสุขข้างล่าง . . . มีได้ไม่ยากเย็นนัก
เมื่อรู้แล้ว . . . จัก . . . ภาคภูมิชีวิตแห่งตน
|
<p align="center">
</p><p align="center"></p><p align="center"> </p><p class="contentHeader" align="center"> </p>
สวัสดีค่ะคุณหนึ่งตะวัน
หายไปนานเลยนะคะ ดีใจที่เห็นบันทึกอีกครั้งค่ะ..ชอบใจจังกับ
อย่ามองแต่ฟ้า . . .ที่สูงเกินตาประจักษ์
ความสุขข้างล่าง . . . มีได้ไม่ยากเย็นนัก
เมื่อรู้แล้ว . . . จัก . . . ภาคภูมิชีวิตแห่งตน
ขอบคุณมากค่ะสำหรับข้อคิดดีๆ..สบายดีนะคะ ?
สวัสดีค่ะคุณ ....
เบิร์ด รู้สึกอบอุ่นใจทุกครั้งที่ได้กำลังใจจากคุณเบิร์ด สบายดีค่ะขอบคุณน่ะค่ะที่คอยเป็นห่วงอยู่เสมอ ไม่ได้หายไปไหนหรอกค่ะ เพียงแต่งานยุ่งมากเลย เหนื่อยแต่ไม่ท้อค่ะ
กำลังท้อแท้กับชีวิต เพราะเรื่องความรัก
หาทางออกด้วยตัวเองไม่ได้ ต้องการคนเสนอแนะ
แต่พออ่านมุมมองชีวิตของคุณตะวันแล้วช่วยได้มากเลยค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ