ผมกำลังหัดเป็นนัก "เปลี่ยนใจ" ครับ ผมให้เหตุผลกับตัวเองว่าเพื่อฝึกการไม่ยึดมั่นถือมั่น
ในความเป็นจริง ตอนหนุ่ม ๆ กระบวนทัศน์ของผมในเรื่องต่าง ๆ มีความชัดเจนและตายตัวค่อนข้างมาก ผมตัดสินถูก-ผิด, ดี-ชั่ว, ขาว-ดำ และสอนตนเองว่าอย่าหลงเดินเข้าไปในทางแห่งความเสื่อม อย่าคบคนที่จะชักนำเราไปในทางเสื่อม ผมถึงกับรังเกียจคนเหล่านั้น
เดี๋ยวนี้ผมเปลี่ยนใจแล้วครับ
ผมกลับเห็นใจและสงสารคนเหล่านั้น ผมฝึกตัวเองให้มีเมตตาต่อคนที่หลงอยู่ในกิเลสตัณหาเหล่านั้น และบอกตัวเองว่า ถ้ามองจากข้างนอกเข้ามาคงจะมีคนเห็นผมคล้าย ๆ กัน คือกำลังเวียนว่ายอยู่ในวัฎฎสงสารร่วมกันกับคนที่ผมเคยรังเกียจเหล่านั้น
เปลี่ยนใจจากมองคนเป็นคนน่ารังเกียจ เป็นเพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตาย เพื่อนร่วมว่ายอยู่ในทะเลเพลิงแห่งกิเลสตัณหา
วิจารณ์ พานิช
14 ต.ค.50
