ตั้งแต่นั้นมานักเรียนต้องมีสมาธิในการคน (ทำงาน) ตลอดเวลา...ไม่อย่างนั้นก็เหลวเป๋ว...เหมือนน้ำเปล่าค่ะ

วันนี้...จะมาชวนทำน้ำยาซักผ้าค่ะ...เตรียมอุปกรณ์เรียบร้อยแล้วหรือยังค่ะ...ถ้าพร้อมแล้ว...ลงมือปฏิบัติได้ค่ะ

การแปรรูปผลิตภัณฑ์น้ำยาซักผ้า

วัสดุอุปกรณ์
ถังพลาสติกแบบมีฝาปิดขนาดบรรจุ 20 กก. ไม้พายสำหรับคน   ถังพลาสติกขนาดบรรจุ 10   ผ้าขาวบางสำหรับกรอง   กระชอน  ขันน้ำ   ตาชั่ง 

ส่วนผสม
1.น้ำหมักชีวภาพมะเฟือง  1 กิโลกรัม
2.เกลือ                              1 กิโลกรัม
3.เอ็น 70                           1 กิโลกรัม
4.น้ำสะอาด                       12 กิโลกรัม
5.คราม                              1 ขวด (120 มิลลิลิตร)
6.น้ำหอม                           2-3 หยด

ขั้นตอนการเตรียม
-กรองน้ำหมักมะเฟือง 1 กิโลกรัม ผสมกับน้ำสะอาด 11 กิโลกรัม

ขั้นตอนการทำน้ำยาซักผ้า
1.นำเอ็น 70 จำนวน 1 กิโลกรัมใส่ถังพลาสติกแล้วใช้ไม้พายคนอย่างต่อเนื่องในทิศทางเดียวกันจนกระทั่งเปลี่ยนเป็นสีขาวขุ่น
2.เติมเกลือ สลับกับน้ำ(1 กิโลกรัม)ทีละน้อย จนกระทั่งหมด พร้อมทั้งคนไปเรื่อยๆ
3.นำน้ำหมักมะเฟืองที่ผสมกับน้ำสะอาด 11 กิโลกรัม ตักเติมลงไปเรื่อยๆจนหมด และ คนต่อเรื่อยๆเพื่อให้ส่วนผสมเข้ากัน
4.เติมคราม เติมน้ำหอม คนต่อไปจนส่วนผสมข้นได้ที่แล้วพักไว้ให้ฟองยุบตัว
5.บรรจุใส่ขวด/ติดฉลาก

...........    ............

น้ำยาซักผ้ามะเฟือง

สีครามสวยสดใส...ไร้มลพิษ..เป็นมิตรกับทุกฝ่าย (สมานฉันท์) ค่ะ

เป็นอย่างไรค่ะ...ได้น้ำยาซักผ้าสีสวยไหมค่ะ...แถมมีกลิ่นหอมอีกต่างหาก...สามารถไล่แมลงในพืชผักได้อีกด้วย...ขวดขนาด 500 ม.ล. ขายเพียง 10 บาทเท่านั้นค่ะ...

ทำไมต้องคน...ไปทิศทางเดียวกัน

“นักเรียนค่ะ...เวลาคนต้องคนไปในทิศทางเดียวกันนะค่ะ...เลือกเอาว่าจะคนไปทางซ้ายหรือทางขวาแล้วแต่เราถนัดค่ะ”...

“คุณครูขาถ้าเราคนไปทางซ้ายที ขวาทีได้ไหมค่ะ”...

“ได้...ตามใจ...(เดี๋ยวก็รู้)...” 

ขณะนั้นเอง...น้อง ป.1 เดินเข้ามาในห้องเพื่อมาซื้อสมุด...

“พี่ทำอะไรล่ะ”....

“น้ำยาล้างจาน...ข้องใจไหมน้อง” พี่ตอบแบบกวนๆ...

“ระวังเป็นเหมือนหนูนะพี่...คุณครูบอกแล้วไม่เชื่อ...คนไปคนมา คนนั้นคนไปทางนี้ คนนี้คนไปทางนั้น...เหลวเหมือนน้ำเปล่าไปเลย”
(โอ้โฮ...KM ตกผลึกในตัวเด็ก ป.1 ได้อย่างไม้รู้เนื้อรู้ตัว...โดยไม่ต้องเรียนรู้เรื่อง KM....
นี่แหละที่เรียกว่าเรียนรู้ด้วยการปฏิบัติจริง..อานุภาพของ KM ช่างรุนแรงเสียนี่กระไร)

...ครูกั๊ตจังแอบขำอยู่ในใจ...ไม่พูด...ให้พิสูจน์ด้วยตนเอง...
ส่วนน้อง ป.1 ซื้อสมุดแล้วยังไม่ยอมกลับ...

“เป็นอย่างไรบ้างข้นแล้วหรือยังจ๊ะ”...

“ เหลวเป็นน้ำเลยค่ะคุณครู”...

น้อง ป.1 ปิดปากหัวเราะ ฮิๆๆๆๆ  “หนูว่าแล้ว” (ฮ่าฮ่า...ตูว่าแร้ว!!!)

ครูจึงอธิบายเพิ่มเติมว่า ...การคนไปในทิศทางเดียวกัน ทำให้โมเลกุลของสารเกิดการเรียงตัวอย่างเป็นระเบียบ...ถ้าคนกลับไปกลับมาโมเลกุลของสารจะสับสนและเกิดการแตกตัว...ยกตัวอย่างเหมือนเราฟั่นเชือก...ถ้าเราฟั่นเชือกไปในทิศทางเดียวกันเชือกก็จะฟั่นกันเป็นเกลียว...และตรงกันข้ามกันถ้าเราฟั่นกลับไปกลับมาเชือกก็ไม่ฟั่นเป็นเกลียว...หลังจากวันนั้นทุกครั้งที่ปฏิบัติการทำผลิตภัณฑ์...

“คนไปทางไหน...มาๆ เราจะช่วย...ทางขวาแน่น่ะ...ห้ามสับสนน่ะ”...


ตั้งแต่นั้นมานักเรียนต้องมีสมาธิในการคน (ทำงาน) ตลอดเวลา...ไม่อย่างนั้นก็เหลวเป๋ว...เหมือนน้ำเปล่าค่ะ