<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="left">
</p>
ความกตัญญูกตเวทีเป็นเครื่องหมายของคนดี แต่ทำได้ยากยิ่ง วิธีทำที่ง่ายๆ นักปราชญ์สอนไว้ว่า เราลองมานึกถึงความหลังของเราเองบ้างโดยเฉพาะความหลังเกี่ยวกับพ่อแม่ดูบ้าง คนทั้งหลายมีพ่อแม่ให้เราระลึกถึงคุณพ่อแม่ และกตัญญูต่อพ่อแม่ ระลึกถึงคุณคือรู้คุณพ่อแม่ได้แก่....
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"><div style="text-align: center">
</div></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p>
นึกถึงเรื่องที่พ่อแม่เคยเล่า...นึกถึงเรื่องที่พ่อแม่เคยเล่า ท่านเล่าอะไรมักมีคำสอน คติธรรมแฝงอยู่ด้วย พ่อแม่เห็นอะไรที่เป็นประโยชน์มักนำมาเล่าสู่เราฟังเช่นนิทาน ข้อคิดต่างๆ ให้เราได้เป็นข้อคิด......
คิดถึงเรื่องที่พ่อแม่เคยเล่า
</span><p> คิดถึงนมน้ำข้าวที่พ่อแม่เคยป้อน</p><p> คิดถึงที่นอนที่พ่อแม่เคยปู</p><p> นึกถึงที่อยู่ที่พ่อแม่เคยจัด</p><p> นึกถึงสมบัติที่พ่อแม่ให้ลูกโดยไม่คิด</p><p> นึกถึงชีวิตที่ท่านให้เรามา</p><p align="center">
</p><p> เรามานึกถึงพ่อแม่ของเรา นึกถึงท่านบ้าง สิ่งไรที่เป็นความผิดพลาด ให้เราหันไปทำความดี กลับจิตกลับใจ กลับกายกลับตัว …..กลับชั่วให้เป็นดี…และเลี้ยงท่านบ้างเลี้ยงทั้งกาย วาจา ใจ </p> คนหลายคนกำลังเป็นโรค "โรคสมองลืมบุพพการี" สมองของผู้ที่เป็นโรคนี้จะไม่คิดถึงผู้ให้กำเนิด เห็นบิดามารดาเป็นตัวทำลายความสุข แต่เห็นแฟนคิดถึงแฟนเหมือนเทพเจ้า เช้าเที่ยงเย็นสมองคิดถึงแฟนหรือคิดถึงคนรัก บางคนถึงกับพูดว่าสาเหตุที่ต้องคิดถึงแฟนมากกว่าแม่เพราะว่าแม่ออกแค่ครั้งเดียวแต่แฟนออกได้ทุกวัน ตัณหากามารมณ์ทำให้คนเราเป็นเอาขนาดนี้ <p> สังคมไทยสมควรได้รับการเยียวยา ได้รับการบำบัดในทางที่เหมาะสมให้คนมีความกตัญญู โดยไม่ต้องให้ใครบังคับ เพราะว่า "สามัญสำนึกย่อมมีค่ากว่าการบังคับให้สำนึก"</p><div style="text-align: center">
</div>
คิดถึงนมน้ำข้าวที่พ่อแม่เคยป้อน
คิดถึงที่นอนที่พ่อแม่เคยปู
นึกถึงที่อยู่ที่พ่อแม่เคยจัด
นึกถึงสมบัติที่พ่อแม่ให้ลูกโดยไม่คิด
นึกถึงชีวิตที่ท่านให้เรามา
เพราะฉะนั้น เราจึงต้องกตัญญู ใช่ไหมคะ?
ตอนเด็กๆ พ่อเราก็จะเล่านิทานหลังรับประทานอาหารเย็น ลูกๆทุกคนก็ปูเสื่อนอนฟังนิทานจากพ่อ ชมพระจันทร์และดวงดาวทุกค่ำคืน พ่อก็จะสอดแทรกวิชาชีวิตโดยที่เราไม่รู้ว่า พ่อกำลังสอนลูก แม่อยู่ข้างๆก็ได้แต่ยิ้มที่เต็มเปี่ยมด้วยความสุข แต่มันก็ผ่านมา เกือบจะ ๔๐ ปีแล้วนะ
สวัสดีคะอาจารย์ ขอบคุณคะที่เขียนบันทึกความกตัญญูต่อพ่อ-แม่ ซึ่งเป็นโอกาสหนึ่งที่จะแสดงความกตัญญูต่อท่านทั้งสองผ่านตัวหนังสือนี้
คิดถึงนมน้ำข้าวที่พ่อแม่เคยป้อน
คิดถึงที่นอนที่พ่อแม่เคยปู
นึกถึงที่อยู่ที่พ่อแม่เคยจัด
นึกถึงสมบัติที่พ่อแม่ให้ลูกโดยไม่คิด
นึกถึงชีวิตที่ท่านให้เรามา
สวัดสดีครับ
แก่นจัง
สวัสดีครับ
เนปาลี
สวัสดีครับ
คุณนิทัศน์
สวัสดีครับ
พี่MOO
สวัสดีค่ะ...พี่ชาย (เมื่อกี้ลืมชื่อค่ะ...อิอิ)
ความกตัญญูเป็นสิ่งที่ดีค่ะ...พ่อแม่คือผู้ให้ชีวิตแก่เราคือผู้ให้ทุกสิ่งทุกอย่างแก่เรา...ขอให้รักคุณพ่อคุณแม่ของเราให้มากๆนะคะ...พ่อแม่ไม่ได้ต้องการอะไรมากมายจากเราขอเพียงแค่ยามท่านแก่เฒ่าให้ลูกช่วยดูแลท่านบ้าง
คิดถึงนมน้ำข้าวที่พ่อแม่เคยป้อน
คิดถึงที่นอนที่พ่อแม่เคยปู
นึกถึงที่อยู่ที่พ่อแม่เคยจัด
นึกถึงสมบัติที่พ่อแม่ให้ลูกโดยไม่คิด
นึกถึงชีวิตที่ท่านให้เรามา
..ไม่มีรักไหนเป็นรักแท้เท่ารักของพ่อแม่ค่ะ..
สวัสดีนะคะ
ดีจังเลยค่ะ จะได้นำไปสอนและพูดให้เด็ก ๆ ฟังบ้าง ถือโอกาสได้ปฏิบัติเองด้วย...
"ความกตัญญู เป็นเครื่องหมายของคนดี" ทำได้ไม่ยากหรอกค่ะ แต่ไม่ค่อยจะทำกัน ต้องกตัญญูที่ละนิด คนเรามักจะมองว่าการกตัญญู ต้องทำเฉพาะเรื่องใหญ่ ๆ งัยคะ โดยไม่มองสิ่งเล็กสิ่งน้อยที่เป็นเรื่องกตัญญูก็ได้
คนเรามักปล่อยปละละเลยที่จะกตัญญู บางคนสายไปแล้วจึงจะคิดได้...แล้วก็มานั่งนึกเสียใจ...
น่าคิด ๆ ขอบคุณสำหรับบทความดีดีที่นำมาให้ได้อ่านกันค่ะ
รักใดเล่ารักแน่เท่าแม่รัก ผูกสมัครลูกมั่นมิหวั่นไหวห่วงใดเล่าเท่าหวงห่วงดวงใจ ที่แม่ให้กับลูกอยู่ทุกครา
ยามลูกขื่นแม่ขมตรมหลายเท่า ยามลูกเศร้าแม่โสรกวิโยคกว่า ยามลูกหายแม่คอยหวงห่วงดวงตา ยามลูกมา แม่หมดลดห่วงใย
รักแม่ยิ่งใหญ่กว่าฟ้ามหาสมุทร ก่อนที่จะทำอะไรที่ทำแล้วให้แม่เสียใจ จงคิดถึงแม่ก่อน ถ้าคิดถึงแม่แล้วอาจจะได้คิด โชคดีทุกคนที่อ่านนี้คะ
สวัสดีครับ
คนเรามักปล่อยปละละเลยที่จะกตัญญู บางคนสายไปแล้วจึงจะคิดได้...แล้วก็มานั่งนึกเสียใจ...
สวัสดีครับคุณสุมาลี
นาง สุมาลี เล็ก มุงคุณคำชาว
รักใดเล่ารักแน่เท่าแม่รัก ผูกสมัครลูกมั่นมิหวั่นไหวห่วงใดเล่าเท่าหวงห่วงดวงใจ ที่แม่ให้กับลูกอยู่ทุกครา
ยามลูกขื่นแม่ขมตรมหลายเท่า ยามลูกเศร้าแม่โสรกวิโยคกว่า ยามลูกหายแม่คอยหวงห่วงดวงตา ยามลูกมา แม่หมดลดห่วงใย
ขอบบทกลอนที่คุณเขียน
คุณเป็นคนหนองคายเหรอครับ นามสกุลคุ้นมากเลย