ไอ้หนุ่มชุมชน

เช้าตรู่ของวันที่  17   ตุลาคมที่ผ่านมา   ผมถูกปลุกด้วยเสียงโทรศัพท์จากพี่สะใภ้ ณ  บ้านเกิดอันแสนไกล  ... พร้อมกับคำถามอันสั่นสะเทือนใจผมเป็นที่สุดในทำนองว่า  “จริงหรือเปล่า  ... น้องแดนบอกว่า  วันนี้เป็นวันเกิดของแก...”

     

 

พี่สะใภ้บอกกับผมว่า  เช้าวันนี้,  น้องแดนเทียวบอกใครต่อใครว่า   “วันนี้เป็นวันเกิดของแก..และแกก็จะได้กินเค้กก้อนใหญ่จากพ่อนัส – แม่เจี๊ยบ..”

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และเช้าสาย ๆ  ของวันเดียวกันนั้น   เสียงใส ๆ  อันมีชีวิตของน้องแดนก็กังวานเข้มมากับเสียงโทรศัพท์อีกครั้ง  …  คราวนี้มีคำถามและคำบอกเล่าของเด็กตัวโตในวัยที่กำลังครบ 4  ขวบ   สื่อสารแจ่มชัดแต่ซ่อนแฝงอารมณ์ที่ทำเอาผมอดสั่นไหวไม่ได้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“พ่อ … มื้อนี่วันเกิดแดน…. พ่อสิมา บ่ ?”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“พ่อ …  แม่อยู่ไส   อ้ายอยู่ไส … อยากคุยกับอ้าย..”</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“พ่อ  มื้อแลง   พ่อสิมากินเค้กกับแดนบ่  …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“พ่อ  สิซื้อเค้กมาให้แดน บ่ … แดนซวนพ่อปู่  แม่ย่า  กับน้องหินเกลี้ยงแล้ว…”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>  </p><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">น้องแดนเกิดวันที่  17  ตุลาคม  2546 -</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และวันนี้ของทุกปี   น้องแดนจะกลับไปเที่ยวเล่นอยู่ที่กาฬสินธุ์   ดังนั้น   ในทุกปีผมและคนในครอบครัวต้องเดินทางกลับไปฉลองวันคล้ายวันเกิดให้กับน้องแดนอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>       </p><p></p><p>ถึงแม้วันคล้ายวันเกิดของน้องแดนจะตรงกับช่วงปิดเทอม   แต่บรรดาเครือญาติในหมู่บ้านก็ไม่เคยขาดหายที่จะมาร่วมกินข้าวและทานขนมร่วมกันในอย่างเป็นกันเอง   เด็ก ๆ  ในคุ้มบ้านก็พลอยได้มีโอกาสกินขนมอย่างอิ่มอร่อย … </p><p></p><p>        </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมเติบโตมายังไม่เคยได้จัดงานวันเกิดของตนเอง   บางครั้งก็คิดอย่างอารมณ์ดีว่า   ถ้าไม่จัดวันเกิดให้กับลูก ๆ  จะมีผลกระทบต่อการเติบโตของเขามากน้อยสักแค่ไหน …  คิดไปก็ได้แต่ขำตัวเองว่าติดยึดกับภาพชีวิตตนเองมากเกินไปจนลืมทำความเข้าใจกับ “ยุคสมัย..”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คิดไปก็เท่านั้นเอง  และท้ายที่สุดผมก็ต้องจัดวันเกิดให้กับพวกเขาอยู่ดี   แต่ที่ผมยังเกือบให้อภัยตัวเองไม่ได้ก็คือในปีที่ผ่านมา   ผมลืมจัดวันเกิดให้ “น้องดิน”  ไปอย่างหน้าตาเฉย  (1  ก.พ.)    เพราะช่วงนั้นผมกำลังวุ่นวาย   หามรุ่งหามค่ำกับการระดมนิสิตเพื่อขนข้าวเปลือกไปช่วยผู้ประสบภัยในภาคเหนือ …  กว่าจะวกกลับมาจัดงานวันเกิดให้น้องดินได้ก็ปาเข้าไปวันที่  14   กุมภาพันธ์ไปแล้ว </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>     </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ปีนี้,   ผมและเพื่อนชีวิต   รู้ตัวดีว่ามีราชการต้องไปที่จังหวัดอุดรยาวนานตั้งแต่วันที่  14 – 19  … ซึ่งนั่นก็เท่ากับว่า   เราไม่มีโอกาสได้เดินทางกลับบ้านไปร่วมฉลองวันเกิดให้กับน้องแดน  โดยก่อนหน้านี้เราก็พยายามสื่อสารกับน้องแดนล่วงหน้าแล้วว่า  “พ่อกับแม่ – ติดราชการ,  แต่จะจัดงานวันเกิดย้อนหลังให้กับเขาอย่างแน่นอน” …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>     <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เจ้าจุกคงไม่เข้าใจอะไรมาก   เพียงแต่จดจำได้ว่าวันนี้แหละคือวันเกิดของเขา …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>      </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เจ้าจุกมีบุคลิกภาพที่แตกต่างจากพี่ชายคนข้างเยอะ    กินง่าย  นอนง่าย  บริหารจัดการชีวิตตัวเองได้อย่างไม่อิดออด   ไม่ชอบเที่ยวทุ่งเหมือนพี่ชาย  แต่ก็ชอบที่จะตระเวนล่องไปตามคุ้ม ต่าง ๆ  จนใคร ๆ  ก็ขนานนามว่า “ไอ้หนุ่มชุมชน”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>        </p><p></p><p>บัดนี้,    ผมตัดสินใจให้เพื่อนชีวิตเดินทางกลับบ้านเพื่อไปรับเจ้าจุกมายังมหาสารคาม   โดยมีจุดหมายว่าจะจัดงานวันคล้ายวันเกิดให้เขาตามที่สัญญาไว้   …   และนี่คืองานวันคล้ายเกิดครั้งแรกที่เจ้าจุกจะได้สัมผัสที่ตัวเมือง  มิใช่ที่บ้านนอกเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา     </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และเมื่อสักครู่    เจ้าจุกก็พูดเสียงใสและดังชัดผ่านโทรศัพท์มาถึงผมอีกครั้งว่า  “ใกล้สิฮอดแล้ว ..คิดฮอดพ่อ …”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>     </p><p>      </p>