เมื่อวานนี้  ครูอ้อยไปอยู่เวรรักษาความปลอดภัยที่โรงเรียน  พบยามหน้าประตู

ยาม.....สวัสดีครับอาจารย์  ผมคิดถึงอาจารย์มากเลยครับ 

ครูอ้อย......อะไร  ทำให้เธอคิดถึงพี่ล่ะ...

ยาม.....ผมเห็นอาจารย์หิ้วกระเป๋านี้ทุกวัน  มันคือคอมพิวเตอร์...ใช่ไหมครับ 

ครูอ้อย...ใช่สิ  ที่เขาเรียนว่า  แล็บทอป  หรือ โน้ตบุ๊ค..ไงล่ะ 

ยาม.....นั่นสิครับ  ผมถึงบอกว่า  คิดถึงอาจารย์ 

ครูอ้อย..งง  เลยถาม  มีเรื่องอะไรหรือ  ถึงมาคิดถึงครูอ้อยมากมาย  ได้ความว่า  เมื่อวาน  เธอไปสอบใบขับขี่  ที่ ขนส่ง  และที่นั่น  เขาให้เธอสอบใบขับขี่  โดยใช้คอมพิวเตอร์..อ๋อ...มิน่าเล่า  ถึงได้คิดถึง  ครูอ้อยเสียมากมาย 

ยาม.....สงสัย  เจ้าหน้าที่  คงจะรำคาญผม  เลยเดินมา  กดโน่นกดนี่  ให้ผมเสร็จเร็วๆ และจะได้กลับบ้าน 

ครูอ้อยมานั่งคิดคนเดียวสนุกๆว่า...หลายอย่างในชีวิตของคนเราสมัยนี้  ต้องใช้ระบบ  อิเล็คทรอนิกส์หมดแล้ว.......

ต้องรู้ไว้บ้าง...พ่อสอนไว้...