สนิมเดินทาง...
เมื่อวานนี้ฉันเดินทางกลับบ้าน หลังจากที่ภารกิจการงานได้เสร็จลุล่วงตามความคาดหวัง กระเป๋าใบโต พร้อมความเหน็ดเหนื่อยในร่างกาย ของเสียจากร่างกายไหลรินหยดย้อยผ่านหน้าผาก ลำคอ และแผ่นหลัง ชุ่มฉ่ำเหมือนสายฝนรินรดร่างกาย ตอนนี้คิดถึงแต่บ้านบ้านที่ฉันจากมา
รถไฟเป็นเพื่อนที่ดีในการเดินทาง เสียงของรถไฟ ทำให้รู้สึกไม่โดดเดี่ยวมากเกินไประหว่างทาง รถไฟมักมีที่พอเหมาะสำหรับฉันเสมอ ๆ และทุกครั้งที่ฉันเลือกจะเดินทางด้วยรถไฟ จะมีที่สำหรับให้ฉันเอนอิงร่างกายพักผ่อน ให้ลมเย็นพัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างรถ ปะทะใบหน้าทำให้รู้สึกว่า เส้นทางนี้ฉันมีเพื่อนตลอดการเดินทาง
ฉันเดินทางกลับบ้าน ฉันเรียกที่นี่ว่าบ้าน บ้านหลังที่เท่าไหร่ของฉันก็ไม่รู้ แต่ที่นี่ให้ความอบอุ่นไม่ต่างจากบ้าน ที่ฉันกำเนิดเติบโตลืมตามาบนโลกใบนี้
บ้านหลังนี้ติดถนน ต้นสนอินเดียยืนเป็นกำแพงแข็งแกร่งอยู่หน้าบ้าน ต้นเฟื่องฟ้าต้นใหญ่สีชมพูขาว ทิ้งกลีบร่วงหล่นบนพื้น คล้ายกับงานศิลปะของจิตกรเอกสร้างสรรค์ไว้อย่างงดงาม ด้านหน้าที่ติดถนนเป็นคลองน้ำยาวไหลเอื่อยรอบ ๆ เมือง ที่หล่อเลี้ยงผู้คนในจังหวัดหนึ่งของภาคอีสานที่มีอาณาเขตติดกับจังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดศรีสะเกษ และประเทศเพื่อนบ้านอย่างประเทศกัมพูชา ซึ่งแทบไม่น่าเชื่อว่าสภาพน้ำที่เห็นในวันนี้ ผู้คนที่นี่ใช้ในการอุปโภคบริโภคได้อย่างไม่ตะขิดตะขวางใจ
บ้านหลังนี้ไม่ใหญ่นัก มีต้นมะม่วงโอบล้อมรอบ ๆ บ้าน ต้นมะม่วงเป็นทั้งร่มเงาและผลิดอกออกผลให้ได้กินตามฤดูของมะม่วงในบ้าน มะยมหวานต้นเล็ก สะเดาต้นใหญ่รสดี ผักกุ่มต้นสูงที่พร้อมออกดอกตอนหน้าแล้ง สระน้ำเล็ก ๆ ผักบุ้งลอยเท้งเต้งอวดสายตา ไม้ประดับ ไม้ดอก ต่างอวดคุณสมบัติในตัว เพื่อให้คนในบ้านได้ชื่นชมความงาม บัวเผื่อนชูดอกอยู่กลางน้ำ เป็นที่พักสายตาเวลาเมื่อยล้าจากการงาน
บ้านหลังนี้เป็นทั้งที่ทำงาน ที่พักนอน ที่ดื่มกิน ที่คุย ที่ทะเลาะ ที่ปรึกษาหารือ ที่ที่มีความสุข ที่ที่เงียบเหงา เวลาที่ใครสักคนไม่อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา
ฤดูกาลได้พัดผ่านบางสิ่งให้เปลี่ยนแปลงไปบ้างกับบ้านหลังนี้ น้ำที่เริ่มเต็มสระลดน้อยลง ปลาในสระเริ่มปรากฏกายให้เห็นขนาดชัดเจนเพิ่มมากขึ้น ผักบุ้งเริ่มยึดอาณาเขตในสระ แม้ว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไปบ้าง แต่ที่นี่ทุกอย่างต่างเติมเต็มกันและกันน่าให้อยู่เพิ่มมากขึ้น
สิ่งหนึ่งที่สำคัญและงดงาม และช่วยแต่งแต้มบรรยากาศของบ้านให้มีชีวิตชีวาขึ้น ของความรู้สึกฉันที่เป็นสมาชิกคนหนึ่งในบ้าน หน้าบ้านมีต้นคูน หรือ ราชพฤกษ์ อยู่ 4 ต้น ช่วงฤดูกาลของสายลมไปได้จางหายไปนานแล้ว หอบเอาสายลมเหน็บหนาวไปสู่ภูมิภาคอื่น และได้พัดพาไอร้อนเข้ามาแทนที่ทันทีมันจากไป ต้นคูนทั้ง 4 ต้น ต่างทิ้งใบ ร่วงหล่นลงมา เหลือเพียงกิ่งก้านสาขา ต้นคูนดูน่ากลัวยิ่งนักในช่วงนี้ ฝักแก่สีดำที่ทิ้งน้ำหนักตามความยาวไหวเอนตามแรงลม บ้างก็หล่นตามแรงลมที่กรรโชกผ่านมา แต่ยังเหลือประดับประดาต้นคูนบ้างให้กิ่งก้านสาขาของต้นคูนมีเพื่อนยาวฤดูกาลแล้ง ๆ เพื่อรอคอยการกลับมาของดอกคูน...สีเหลือง
ฉันนึกได้แค่ว่า เมื่อใบอ่อนสีเขียว ๆ ของดอกคูนได้คืนสู่กิ่งก้านสาขา ไม่นานเท่าไหร่นักพวงดอกของดอกคูนจะเริ่มผลิดอกเล็ก ๆ แตกออกมาจากกิ่งก้านของต้นใหญ่ ห้อยเป็นพวงระย้าลงมา พวงสีเขียวอ่อนจะค่อย ๆ คลี่ตัวดอกรับแสงแดดร้อน ๆ และแล้วการรอคอยของดอกคูนก็จะกลับมา...
เมื่อไหร่ที่ดอกคูนออกดอกสีเหลืองเต็มต้น ช่วงนั้นบ้านทั้งหลังจะมีชีวิตเพิ่มมากขึ้น คงเป็นเพราะสีเหลืองอร่ามของดอกคูน ที่แต่งแต้มบ้านหลังนี้ให้สดใสขึ้น สีสันของดอกคูนช่วยให้บ้านมีสีเพิ่มขึ้น พื้นลานหน้าบ้านจะประดับประดาด้วยกลีบดอกสีเหลืองอร่ามมีสีเหลืองอ่อนแซมบ้างทิ้งตัวลงมา เมื่อหมดอายุเจริญเติบโตบนก้านดอกบนต้น แต่มันก็จะสร้างความสวยงามบนลานหน้าบ้านทดแทนเมื่อร่วงหล่นลงมา เหมือนกับว่าจะให้เราสัมผัสความงามของมัน ทั้งขณะที่อยู่บนกิ่งก้านสูง ๆ ที่เราอาจเอื้อมไม่ถึงและที่ที่เราก้าวเท้าเหยียบย่ำบนลานหน้าบ้าน
อีกสิ่งหนึ่งที่จะตามมาก็คือ เมื่อดอกคูนบานสะพรั่งเต็มที่ บางครั้งเราอาจโชคดีที่จะเจอกับสายฝนท่ามกลางความร้อน เมื่อสายฝนโปรายปรายลงมา หยดน้ำจากสายฝนจะเพิ่มความชุ่มฉ่ำให้กับดอกคูน และสรรพสิ่งบนโลกใบนี้ ยิ่งเมื่อใดที่ดอกคูนต้องแสงกับอาทิตย์ความงามของดอกคูน ก็ยิ่งจะเรืองรองเด่นขึ้นมากเท่านั้น ทุกอย่างอยู่อย่างรอคอยเพื่อเติมเต็มกันและกันอย่างพอเหมาะพอเจอะ
ฉันไม่รู้ว่าสมาชิกในบ้านเกือบ 20 คน จะเฝ้ารอคอยการกลับมาของดอกคูนเหมือนกับฉันหรือเปล่า ความจริงแล้วฉันไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตา นับวันรอคอยการกลับมาของดอกคูน แต่ทุกครั้งที่ก้าวเท้าเข้าบ้าน ฉันจะสังเกตดูว่าบ้านหลังนี้ มีความเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้นบ้าง ไม่ว่าจะเป็นสมาชิกในบ้าน มีใครอยู่บ้างไหม หรือว่าใครออกเดินทางไปแล้ว ต้นไม้ออกดอกออกผลหรือเปล่า หญ้าในบ้านแห้งตายหรือขึ้นใหม่สูงขึ้น ดอกไม้ข้าง ๆ บ้านเริ่มออกดอกหรือยัง เป็นความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ฉันเฝ้ามองและรอคอยการกลับอยู่เสมอ..
ฤดูกาลของดอกคูนมาพร้อมความร้อน ความร้อนนำมาทั้งความมีชีวิตและความแห้งแล้ง แต่ชีวิตของสมาชิกในบ้านหลังนี้ ยังคงต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปจนกว่าหนทางในการมีชีวิตจะยุติลง หลายครั้งที่สมาชิกในบ้านหายไป และหลายครั้งที่สมาชิกในบ้านเพิ่มขึ้น จะอะไรก็แล้วแต่ ทุกอย่างมันเคลื่อนไหวไปตามหนทางของสิ่งเหล่านั้น ทั้งสิ่งที่อยู่รอบ ๆ ตัวเรา
การรอคอยการกลับมาของ....ดอกคูนหน้าบ้าน จึงคล้ายกับการรอคอยบางอย่างในบ้านหลังนี้ ทั้งคนที่อยากพบ อยากคุย อยากเจอ และความรู้สึกบางอย่างที่จางหายไป แน่นอนบ้านหลังนี้อาจจะโอบกอดปลอบประโลมความเศร้าสร้อยของสมาชิกในบ้านได้ไม่หมดทุกคน แต่บ้านหลังนี้ ยังรอคอยการกลับมาของสมาชิกทุกคน อย่างน้อยบ้านหลังนี้ก็เป็นที่พักพิงได้ถ้าสมาชิกในบ้านต้องการ
เช่นเดียวกับการรอคอยการกลับมาของ...ดอกคูนหน้าบ้านที่ฉันเป็นอยู่ในวันนี้...
มาทักทายจ้า
มาทักทายเช่นกันจ้า
สวัสดีค่ะ
ตอนนี้ดอกคูณบานสะพรั่งเกือบทุกที่เลยนะคะ
ดอกคูณกลับมาแล้วนะคะ
ขอบคุณค่ะ