ตลอดสี่ปีชีวิตงานที่ผ่านมา มองย้อนสะท้อนคุณค่าจากการทำงานในเชิงรุก (be proactive) คลุกกับปัญหาควบคู่กับการพัฒนา ที่พิสูจน์ได้ว่าเราทำได้ถ้ามีใจมุ่งมั่นสร้างสรรค์พัฒนา แม้ว่าจะมีแรงเสียดทานบ้างในบางครั้ง บางสถานการณ์ แต่การทำงานโดยมิได้ยึดติดกับประโยชน์แห่งตน ยึดประโยชน์แก่คนหมู่มากเป็นที่ตั้งและประโยชน์แห่งวิถีราชการ ช่วงเวลาที่ผ่านไปจึงสร้างความภูมิใจให้ตัวเองที่ได้เป็นผู้นำแห่งการเปลี่ยนแปลง ได้กระทำในสิ่งที่เป็นการสร้างตำนานของตนเอง บันทึกไว้ในความทรงจำเพื่อนำเอาความรู้ฝังลึกอันเนื่องมาจากการพัฒนางานอย่างต่อเนื่องไปเป็นทุนทางปัญญาเพื่อการพัฒนาต่อไปในอนาคตในการที่จะต้องย้ายไปดำรงตำแหน่งที่จังหวัดชลบุรี มีการสร้างตำนานที่ฉะเชิงเทราที่นำมาเล่าพอเป็นสังเขปดังนี้
๑.การจัดการให้ผู้บุกรุกที่ดินบริเวณศูนย์กศน.จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่อยู่มาเป็นเวลากว่า ๒๐ ปี ให้ย้ายออกไปโดยละมุนละม่อม ซึ่งผู้บุกรุกได้สร้างบ้านในบริเวณศูนย์ฯและถือครองยึดพื้นที่มีลูกมีหลาน ทำบรรยากาศที่เป็นมลภาวะและถูกสงสัยว่ามีการค้ายาเสพติด ทำให้ชาวกศน.แปดริ้วนอนตาหลับยิ่งขึ้น
๒.สร้างอาคารอเนกประสงค์เชื่อมระหว่างอาคารสำนักงานและอาคารหอประชุม เพื่อใช้สอยในการประชุม อบรม แสดงนิทรรศการ โดยได้รับความเมตตาจากพระอาจารย์กฤษณะ อกโชโต จากนิพพัตธรรมสถานศรีเจริญทอง เป็นผู้สนับสนุนก่อสร้าง จากการประสานงานช่วยจากผอ.สมชาย จันทราภิรมย์ และ คณะกศน.ท่าตะเกียบ
๓.จัดทำซุ้มประตู กศน.แปดริ้ว เพื่อเชื่อมระหว่างเขตบ้านพัก และเขตสำนักงานให้ดูเป็นบริเวณเดียวกัน เพราะมีถนนผ่ากลางแยกระหว่างบ้านพักกับสำนักงานเหมือนเมืองอกแตก โดยได้รับความอนุเคราะห์จากคณะครูนอกราชการ
๔.พัฒนาป้อมยามใหม่ให้ใช้อาศัยอยู่ได้
๕.สร้างสวนหย่อมพักผ่อนหย่อนใจในบริเวณหน้าศูนย์กศน.จังหวัด
๖.พัฒนาห้องสมุดประชาชนจังหวัด สู่แนวหน้า สู่แนวคิด Modern Library วิถีชีวิตของคนเมืองแปดริ้ว
๗.จัดให้มีห้อง KM ซึ่งทำภารกิจเรื่อง ประชุมเพื่อเพาะบ่มปัญญา เสวนาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ดูBest Practiceให้รู้เขารู้เรา ขัดเกลาความคิดมองพิศอย่างผู้รู้ ฝึกคนสู่Knowledge Worker นำเสนอผลงานที่ผ่านมา นำองค์การก้าวหน้าสู่Learning organization
๘.การจัดการความรู้ในองค์การผ่านเว็บบล็อก ที่เห็นเป็นรูปธรรม
๙.การดำเนินการประกันคุณภาพกศน.ได้ในระดับแนวหน้าของประเทศ
๑๐.ปรับปรุงบ้านพักลูกจ้างประจำให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น จากสภาพที่ทรุดโทรมไม่เคยได้รับการซ่อมแซมมาเลย
๑๑.นำรถบัสที่ใช้การไม่ได้มาซ่อมแซมปรับปรุงเป็นรถแห่งการเรียนรู้ สำหรับออกหน่วยจังหวัดเคลื่อนที่สร้างสีสันให้หน่วยกศน.ที่จังหวัดต้องขอร้องให้ไปร่วมงานตลอด
๑๒.เป็นคุณเอื้อ คุณอำนวย และคุณกิจ ให้ครูทีมงานกศน.จังหวัดได้ไปเปิดโลกทัศน์ในต่างประเทศได้เกือบทุกคน
๑๓.กศน.ฉะเชิงเทราเรางามเด่นเป็นสง่าจากบรรดาสถานศึกษากศน. ได้รางวัลต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก ไม่ว่าสถานศึกษาดีเด่นจังหวัด/อำเภอ ห้องสมุดประชาชนดีเด่นจังหวัด/อำเภอ ผู้บริหารสถานศึกษาดีเด่น ศิษย์เก่าดีเด่น องค์การแห่งการเรียนรู้ดีเด่น Advice Center ดีเด่น ลูกจ้างประจำดีเด่น ข้าราชการพลเรือนดีเด่น ฯลฯ
๑๔.สร้างเพลงกศน. สานต่อตำนานเพลงกศน.แปดริ้วนิวเจนเนอเรชั่น เพื่อการประชาสัมพันธ์งานกศน.ในพื้นที่ จำนวน ๑๑ เพลง
ที่นึกได้ในเวลาจำกัดพอเป็นร่องรอยการสร้างตำนานการทำงานพอหอมปากหอมคอ วันพรุ่งนี้หยุดความคิดไว้ในสิ่งที่สร้างสรรค์ที่ฉะเชิงเทรา เพื่อเตรียมนำเอามวลประสบการณ์ไปสานต่อ วันที่ ๑๕ ต.ค.๕๐ เป็นต้นไปก็ต้องไปคิดสร้างตำนานที่ชลบุรีที่ใหม่ในภารกิจที่ได้รับมอบหมายให้ไปบริหาร..
สวัสดีวันหยุดค่ะ
ช่วงระยะเวลา 4 ปี ที่ท่านสร้างสิ่งดี ๆ ให้กับ ชาว กศน.แปดริ้ว นั้น
ชาว กศน.แปดริ้ว มิอาจจะลืมความทรงจำได้เช่นกัน และดิฉันคาดหวังไว้เช่นกันว่าสิ่งที่ ท่าน ผอ.ดิศดุล สร้างสรรค์ชิ้นงานไว้ดีอยู่แล้ว ผู้บริหารคนใหม่คงจะพัฒนาให้ดียิ่งขึ้น เพื่อให้ ชาว กศน.แปดริ้ว มีการพัฒนาทุก ๆ ด้านให้มีประสิทธิภาพต่อไป
ขอให้ท่าน ผอ.ดิศกุล $ อ.สุพรรณ มีความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานนะค่ะ
ชีวิตที่คุ้มค่านั้นต้องมีการเดินทาง เปลี่ยนสถานที่ปฏิบัติหน้าที่ตามบทบาทที่ได้รับ แต่ต้องปฏิบัติหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด
การทำงานถ้าคนอื่นไม่เห็น แต่ตัวของเราเองจะเป็นผู้รับรู้อยู่ในใจตลอดเวลาว่าตนเองได้ทำอะไรให้กับใครบ้าง และหน่วยงานบ้าง
การทำงานอย่าเครียดจนเกินไป ถ้าเครียดมากจะเกิดผลเสียต่อสุภาพของเราเอง ควรจะสนุกกับงานให้มากที่สุด
ขอบคุณ คุณวราภรณ์ครับ
ขอบคุณครูอ๊อด ครับ ขอโทษทีครับนึกว่าเป็นผอ.ไปแล้ว ถ้าจะเป็นก็คงเป็นได้ดี แต่วิถีชีวิตเลือกเป็นครูที่ดีมีคุณค่า ก็น่าเป็นชีวิตที่แฮ๊ปปี้แฟมมิลี่ครับ
สวัสดีค่ะ
เป็นตำนานที่น่าภาคภูมิใจมากค่ะ คิดถึงทีไร มีแต่รอยยิ้มนะคะ
สวัสดีครับพี่
sasinanda ดอกไม้ที่มอบให้มีความสดชื่นและรอยยิ้มครับ ขอบคุณครับ
ผอ.ดิศกุล และ อ.สุพรรณ ยอดเยี่ยมจริงๆ งานที่ทำจริงๆ มีมากกว่าที่บรรยาย ถ้าจะเขียนให้หมดก็อาจจะต้องอ่านกันจนเมื่อยเลยค่ะ
ขอบคุณ คุณรุ่งอรุณครับ
การสร้างตำนานที่เป็นผลงานช่วงสี่ปีที่ฉะเชิงเทรา คือตำนานที่มีชีวิต........ ผมคิดเช่นนั้น........