ผมตั้งใจไว้ว่าจะไม่โทรไปรบกวนเธอ ไม่โทรไปสร้างความรำคาญให้เธอ ปล่อยให้เธอไปมีความสุขอย่างที่เธอต้องการ ปล่อยให้เธออยู่คนเดียวอย่างมีความสุข ปล่อยให้เธออยู่กับคนที่เธอรักอย่างมีความสุข

ผมโทรไปคุยกับพ่อและแม่ของเธอเหมือนปกติธรรมดาโดยที่ไม่คุยเรื่องของเธอให้พ่อกับแม่เธอฟัง แต่พ่อกับแม่ของเธอก็ถามว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง

พ่อกับแม่ของเธอเล่าให้ฟังว่า

เธอกลับไปบ้านที่ขอนแก่น ไปกับเขาคนนั้นเพื่อไปดูการเลือกตั้งผู้ใหญ่บ้านที่พ่อของเขาคนนั้นลงสมัครรับเลือกตั้ง และผลก้ได้รับการเลือกตั้ง

และวันนี้เธอกลับมาอยู่เวรบ่ายต่อดึก ไม่รู้ว่าเธอเดินทางกลับมาทันได้อย่างไร ผมก็ไม่สงสัยเธอหลอก เธอทำตามที่ใจของเธอต้องการ เราก็ดีใจไปกับความต้องการของเธอด้วย จะคอยดูความก้าวหน้าของเธอในอนาคต

พ่อแม่ของเธอมาค้าขายที่ปราจีนได้ประมาณ 4 วันแล้ว

ผมก็ไม่ได้คิดอะไรกับเธออีกแล้ว ไม่คิดที่จะเป็นเจ้าของเธออีกต่อไป เพราะใจก็เป็นใจของเธอ ไม่ใช่ใจของเราที่จะบังคับใครได้ เธอจะโทรมาหาผมตอนไหนผมก็จะรับสายเธอและยินดีที่จะคุยกับเธอ

เธอมีความทุกข์หรือความสุขอันนี้ก้แล้วแต่เธอ เพราะการตัดสินใจของเธอ เหตุผลของการตัดสินใจ ผมยังรอคำตอบจากเธออยู่.......

ได้แต่ดูที่การกระทำ.....เหตุผลของการกระทำเธอให้ผมคิดเอง.....

แต่ที่สำคัญคือคำที่เธอจะบอกผม......เมื่อไรถึงจะได้คำตอบจากเธอซักที.....

ต้องรอให้ผมเรียนจบก่อน.....และกลับไปทำงานที่เกาะช้าง

มันก็ยิ่งทำให้เราห่างไกลกันไปเรื่อยๆๆ เธอบอกว่าผมคงจะลืมเธอได้เอง

สุดท้าย  ผมก็ยังเป็นห่วงเธอเสมอ และจะคอยดูห่างๆกับคนที่เธอบอกว่ารักเขา

ไม่รู้ว่าความรักของเธอเป็นแบบไหน

รักหรือว่าชอบ