พอ “เรา” พูดคำว่า “วิจัย” ทุกคนก็จะมองว่าเป็นเรื่องที่ยาก เป็นเรื่องที่น่าเบื่อ หรือเป็นเรื่องที่ต้องทำอย่างยิ่งใหญ่

 เมื่อสักครู่เข้าไปอ่านบันทึกของ อาจารย์หมอวิจารณ์ พานิช  ระบบวิจัยของประเทศ (4) ความเห็นของผม (2) KT - Led Research Systems  .... 

ทำให้เกิดประกายและเกิดความมั่นใจในจุดยืนในการทำงานของตัวเอง ในหลายประเด็น

เริ่มจากการทำงานอะไรที่มันยิ่งใหญ่... ให้ลดลงเหลือ เป็นงานเล็กๆ...ที่เป็นจิ๊กซอร์มาต่อ...ให้เกิดเป็นภาพใหญ่...จะดีกว่า เช่น... การทำ R2R หรือ Routine to Research ซึ่งเป็นการนำงานประจำมาทำเป็นวิจัย  หรืออาจพูดได้ในอีกนัยหนึ่งได้ว่า เป็นการนำกระบวนการวิจัยมาพัฒนางานประจำ อันเป็นมากกว่าการทำงานเพียงจบไปแค่วันๆ... หากแต่เป็นการทำงานที่พัฒนางาน เพื่อแก้ไขปัญหาในงาน แต่เราใช้กระบวนการที่เป็นระบบระเบียบ มาใช้...

 แต่พอ “เรา” พูดคำว่า “วิจัย” ทุกคนก็จะมองว่าเป็นเรื่องที่ยาก เป็นเรื่องที่น่าเบื่อ หรือเป็นเรื่องที่ต้องทำอย่างยิ่งใหญ่... แต่จริงๆ หารู้ไม่ว่า ในชีวิตการทำงานที่เราพยายามแก้ไข ปัญหาในงาน อันนำกระบวนการที่เป็นเหตุและเป็นผลมาใช้นั้น ถือว่าเป็นกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ หรือกระบวนการวิจัย

แต่เราจะมุ่งมองงานวิจัยว่า เป็นเรื่องของการต้องทำผลงาน หรือทำเสร็จแล้วเก็บเล่มรายงานในตู้... เก็บเอกสารหาใช่จะนำมาใช้ประโยชน์ได้

 เมื่อสองวันก่อน... ดิฉันได้รับเชิญจาก... หอผู้ป่วย ICU ศัลยกรรม ให้ไปพูดคุยในเรื่องการพัฒนางานประจำโดยใช้กระบวนการวิจัย (R2R) แรกเริ่มความรู้สึกของพยาบาล ที่มาร่วมพูดคุยด้วย สารภาพกับดิฉันว่า มีเรื่องที่น่าเบื่อหน่ายมาให้ทำอีกแล้ว... แต่พอดิฉันให้เขานำเสนอเรื่องราวการทำงานของเขา ว่าเขาทำอะไร  และอย่างไร บ้าง เขาสามารเล่าเรื่องให้ฟัง... ได้ตั้งแต่ว่าเกิดปัญหาอะไร แล้วเขาคิดแก้ไขปัญหานั้นอย่างไร และผลจากการแก้ไขปัญหานั้นเป็นอย่างไรบ้าง 

เมื่อแต่ละคนเล่าจบดิฉัน ก็ชี้ให้เขาเห็นเลยค่ะว่า “นั่นแหละเขากำลังทำวิจัยที่เนียนเข้าไปในเนื้องาน” อีกทั้งมีลักษณะพิเศษ คือ การคิด วิเคราะห์ การช่างสังเกต การค้นคว้า ... อยู่ตลอดเวลา -------> แก้ไขนิดเดียวค่ะ “ให้เขาเกิดความรู้สึกที่ดีต่อการทำงานวิจัย” แล้วงานวิจัยที่เขาทำจะมีประโยชน์และมีคุณค่ามากกว่า การมารอทำเพื่อจะเอาผลงาน