จากประสบการณ์ของผมในการไปเวียตนามมาสองครั้งอยากจะถ่ายทอด แนะนำเป็นบทเรียนให้แก่ท่านทั้งหลายที่มีแผนจะเดินทางไปประเทศนี้ครับ  

ต้องส่ง Passport ก่อน 7 วันครับ ทางบริษัททัวร์จะนำไปจัดทำใบผ่านแดนโดยเขียนให้เราทั้งหมดเป็นการประหยัดเวลาผ่านด่าน ถึง 4 ด่าน คือ 2 ด่านที่แดน ไทย-ลาว และอีก 2 ด่านที่ชายแดนลาว-เวียตนาม ทางบริษัททัวร์จะทำประกันอุบัติเหตุให้ทุกคนในราคาหนึ่งล้านบาท

ตุ๊ก(ตา) มัคคุเทศก์ลาวที่ช่างพู๊ด ช่างพูด เล่านิทานเป็นไฟ 

มัคคุเทศก์ : เมื่อเราผ่านประเทศลาวเราต้องใช้มัคคุเทศก์ของประเทศลาว และเมื่อถึงประเทศเวียตนามก็ต้องใช้มัคคุเทศก์ของเวียตนามเป็นไปตามข้อตกลงระหว่างประเทศ เขาจะนั่งรถไปกับเราด้านหน้าแล้วก็ลุกมาอธิบายเรื่องราวต่างๆที่รถแล่นผ่านไปครับ ก็แล้วแต่วาทศิลป์ ของเขาเหล่านั้นครับ ที่ผมพบมัคคุเทศก์เวียตนามพูดไทยไม่ได้ต้องพูดเป็นภาษาอังกฤษครับ

ผู้ประกอบอาชีพแลกเงิน และขายซิมมือถือที่ใช้ในเวียตนามได้ เธอพูดไทย พูดลาว พูดเวียตนาม

แลกเงิน : เพื่อนหลายคนมักเป็นห่วงและสอบถามมากว่าจะแลกตรงไหนอัตราเท่าใด ข้อมูลที่ผมได้รับมาและประสบการณ์คือ ท่านต้องศึกษาก่อนว่าวันที่ท่านเดินทางนั้นอัตราแลกเปลี่ยนไทยบาทเป็นเวียตนามดองนั้นเท่าไหร่ สำหรับบางท่านมีมือถือบางรุ่นสามารถ update ผ่านระบบ GPRS ได้  สถานที่แรกคือที่ด่านลาว-เวียตนาม สถานที่สองคือในเมืองเวียตนามเอง ที่ด่านลาวบาวชายแดนลาวเวียตนามนั้น เป็นอาชีพของประชาชนแถบนั้นครับเขาจะเดินขึ้นมาบนรถและเสนอราคาแลกเปลี่ยนครับซึ่งต่อรองได้ ข้อพึงระวัง ท่านต้องตรวจสอบทุกใบก่อนตกลงครับ เพราะมีการยัดใส้ธนบัตรที่ชำรุด หรือมีตำหนิ ซึ่งจะมีปัญหาเมื่อเราเอาไปใช้ บางแห่งเขาไม่รับครับ ทางที่ดีท่านต้องปรึกษากับผู้จัดทัวร์เพราะเขาจะรักษาประโยชน์ลูกทัวร์ครับและมีประสบการณ์มากกว่าสามารถแนะนำสิ่งดีที่สุดได้ และหลายแห่งในเวียตนามสามารถใช้เงินบาทไทยได้เลยครับ

ความปลอดภัยบนถนน : ตลอดเส้นทางมุกดาหาร ลาว เวียตนามนั้น เป็นเส้นทาง 2 เลนค่อนข้างแคบและเป็นเส้นทางในพื้นที่ภูเขา ในพื้นที่ประเทศลาวนั้นถนนค่อนข้างว่างจากยานยนต์ แต่มีแพะนอนบนถนนเป็นระยะ ส่วนเส้นทางเมื่อผ่านด่านเข้าเวียตนามแล้ว มีบ้านประชาชนตลอดสองข้างทาง และมีการใช้มอเตอร์ไซด์มาก พึงระมัดระวัง แต่ดีที่เขามีกฎหมายจำกัดความเร็วรถ และพนักงานขับรถก็ปฏิบัติตามกฎหมายเป็นอย่างดี จนเราที่ถนัดความเร็วของรถในเมืองไทยบางคนบ่นว่ารถวิ่งช้า..อิ..อิ..

ห้องน้ำ : เป็นปัญหาใหญ่สำหรับสุภาพสตรีและท่านที่มีปัญหาเรื่องนี้ครับ เพราะตลอดเส้นทางในลาวนั้นไม่มีสถานที่จำหน่ายน้ำมันที่มีห้องน้ำสุดสะอาดแบบไทยเราครับ จากมุกดาหารไปแล้วอีกทีก็แวะทานอาหารกลางวันก่อนถึงด่านลาว-เวียตนาม ท่านต้องจัดการส่วนตัวให้เรียบร้อยที่ด่านไทยลาวให้เรียบร้อยก่อนเป็นอย่างดีนะครับ  มิเช่นนั้นมัคคุเทศก์ลาวจะแนะนำว่า เราให้ท่านเข้าห้องน้ำที่มีพื้นที่กว้างถึง 500 ไร่ (ข้างถนน)

ซอยละลายทรัพย์ อิ อิ 

ช้อปปิ้ง : เป็นสิ่งโปรดของพี่ไทยเราละครับ เมื่อถึงสถานที่ช้อปปิ้งไม่ว่าตลาดสด ตลาดโบราณ หรือในเมืองก็ตาม พี่ไทยจะลืมทุกอย่างเห็นโน่นเห็นนี่ก็ซื้อ ซื้อ ซื้อจนเต็มมือถึงล้นมือ และก็จะถูกพ่อค้าแม่ค้าท้องถิ่นเล่นเอาเถิดเรื่องราคาและการต่อลองกันจน หน้าแตกมากันคนละหลายแผล เช่น ซื้อหมวก แม่ค้ามักจะบอกว่า 5 ใบ 100 บาท ต่อกันไปต่อกันมา ได้ 7 ใบร้อยบาท เดินออกมายังไม่พ้นเสียงเลยร้านข้างๆบอกว่าที่ร้านขาย 10 ใบร้อยบาท เดินมาอีกนิดเดียว ให้ 12 ใบร้อยบาท..ฮ่า ฮ่า ฮ้า โดนเข้าแล้ว บางทีแม่ค้าคนเดียวกัน ขายให้เพื่อน 7 ใบร้อยบาท แต่ขายให้อีกคนในเวลาติดต่อกัน 10 ใบร้อยบาท !!! ??? แต่ละคนส่ายหัว ยิ้มไม่ออก  ทั้งๆที่ไกด์เตือนแล้วเตือนอีกว่า คุณต้องต่อรอง 25-30 % ตลาดนี้ และ 40-50% สำหรับตลาดนี้ แต่ก็ไม่วาย โดน...

ของที่ซื้อหาย :  ก็แม่ซื้อเสียจนล้นที่วางของบนรถ ถุงใส่สิ่งของมันก็ปนกัน เมื่อลงรถก็ลืมไปแล้วว่าซื้ออะไรมาบ้าง ถุงใบไหน เมื่อถึงที่พักอ้าว ถุงนั้นถุงนี้หายไปไหน แนะนำว่าควรเอามาผูกกันให้หมด หรือเตรียมกระสอบไปใส่สำหรับท่านที่ตั้งใจไปช้อปปิ้งจริงๆ หรือบางท่านตัดสินใจซื้อกระเป๋าใส่ของใหม่เลยครับ

หลงทาง หรือ ซื้อของเพลิน เที่ยวเพลินจนเสียเวลามากไป : ตรงนั้นก็อยากดู ตรงนี้ก็อยากไป พินิจพิจารณาสินค้า ต่อรอง จนใช้เวลามากเกินไป แปล๊บเดียวก็หมดเวลาที่กำหนดกันไว้แล้ว ยังไม่ทั่วเลย.. จึงติดปากผู้จัดทัวร์ในกลุ่มคนไทยว่า “ปล่อยเป็นหลง ลงเป็นซื้อ” ครับ

มันง่วงก็ของีบหน่อย อิ อิ 

แหล่งทัวร์ตามกำหนดการทั่วไปเกือบทุกบริษัทนั้นก็เหมือนๆกันหรือใกล้เคียงกัน ซึ่งมักจะต้องใช้เวลาในการเดินทางจากแห่งหนึ่งไปอีกแห่งหนึ่ง พอสมควร พี่ไทยพอขึ้นรถก็หลับเงียบกริบกันหมด แทนที่จะดูบ้านดูเมือง หรือกระตุ้นให้มัคคุเทศก์บรรยายสถานที่ที่ผ่านไปให้ฟังว่ามีประวัติศาสตร์เป็นอย่างไรบ้าง  ไม่เอา หลับดีกว่า บางท่านยังเสียบฟังเพลงเหมือนอยู่ในเมืองไทยเสียอีก ไปทำไม ?? แต่พอตื่นมาก็เอื้อมมือไปหยิบของกินที่ซื้อมาก่อนขึ้นรถครับ จนผู้จัดทัวร์สรุปว่า “นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นกิน”

ดื่ม ดื่ม และดื่ม 

ผมแนะนำว่าท่านที่ไปกับทัวร์ หรือจัดทัวร์ไปกับเพื่อนๆ ขอให้ตกลงกับเจ้าของทัวร์ถึงสถานที่ที่จะไปเที่ยวว่ามีที่ไหนบ้าง เอาให้แน่นอน เพราะบางทัวร์บอกจะไป 5 แห่ง แต่ไปจริงๆ 4 แห่ง แล้วอ้างอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ในราคาทัวร์นั้นได้บวกค่าเข้าสถานที่ที่ยกเลิกนั้นๆไปแล้ว ลูกทัวร์ไม่รู้ ก็เสียรู้ผู้จัดไปครับ 

“นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นกิน ปล่อยเป็นหลง ลงเป็นซื้อ” นี่คือฉายาของนักท่องเที่ยวไทย ทั้งหมดเป็นส่วนที่มักพบ และอยากเล่าสู่กันฟังครับ