ช่วงนี้ ห่างหายจากการเขียน blog ไปมาก ส่วนหนึ่งเพราะกำลังเขียนงานวิจัยอยู่ (อีกหลายส่วนคือ เกิดอาการเฉื่อย)
แต่เขียนได้ช้ามาก เขียนไม่ค่อยออกเลย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ ….
ผลการศึกษาไม่เป็นไปตามที่คาดไว้ น่าจะเพราะมีข้อมูลบางส่วนขาดหาย ไม่ครบถ้วน และเป็นข้อมูลสำคัญที่มีผลต่อผลการวิเคราะห์
ข้อมูลขาดหาย เพราะ ไม่ดูแลเอาใจใส่กระบวนการเก็บและตรวจสอบความสมบูรณ์ของเก็บข้อมูลระหว่างทาง
ไม่ดูแลเอาใจใส่ เพราะ….
??? ไม่มีเวลา ??? (คำตอบที่เป็นกระโถนที่ดี) คงมีส่วน เพราะรับตำแหน่งหัวหน้าภาคในเวลาเดียวกับที่ได้รับทุนวิจัย
แต่คงไม่ใช่เพราะตัว "เวลา" อย่างเดียว แต่เพราะไม่แบ่งสันปันเวลาให้ดีด้วยมากกว่า แล้วก็....
เพราะ ประมาท คิดว่าข้อมูลขาดหายบ้างก็ไม่เป็นไร คิดว่าจะจัดการในภายหลังได้ คิดว่า...
และเพราะ ……
กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นเป็นของคนนั้น วันนี้ ก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตารับกรรม แก้ไขปัญหา ตรวจสอบข้อมูลให้มีความถูกต้องที่สุด และเขียนผลงานวิจัยออกมาให้ได้ ไม่งั้นคงต้องขายรถ เพื่อใช้ทุนคืนเขาเป็นแน่
เป็นกำลังใจให้ครับ ขออให้คิดออกเร็วๆนะครับ
หัวอกเดียวกันเลย ผมจะโดนรีไทร์อยู่แล้วเนี่ยะ ทั้งที่มันไม่ยากเลย แต่เพราะประมาท คิดว่าทำเมื่อไรก็ได้ ซักสองสามเดือนคงจบเรียบร้อย นี่ใกล้หมดเวลาแล้ว หัวยุ่งทุกคืนเลย
สู้ สู้ ครับ
คุณธีระวัฒน์ เป็นกำลังให้เช่นกันค่ะ อย่าให้รีไทร์
อ.แป๊ะ สู้ค่ะ สู้ ไม่ถอยอยู่แล้ว ยิ่งได้กำลังใจจากัลยาณมิตรใน g2k
คิดเหมือนกับคุณโอ๋ว่า บันทึกนี้ แม้จะเป็นเรื่องบ่น แต่น่าจะมีประโยชน์กับอีกหลายคน ก็เลยตัดสินใจเขียนให้จบ ทั้งที่ร่างไว้หลายวันแล้ว
คุณไมโต
ตอนเขียนบันทึกนี้ ก็คิดถึงใครบางคนในภาคฯ หนึ่งในนั้นคือ คุณไมโต อีกคนคือคนที่หน่วย sero
ขอบคุณค่ะสำหรับกำลังใจ
เรียน อาจารย์ปารมี