<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> ต่อมาก็เป็นการนำเข้าสู่เส้นทางการจัดการความรู้ ซึ่งเริ่มด้วยการแนะนำวิทยากรทั้งสองท่าน คือ อาจารย์สายัณห์ ปิกวงศ์ (เห็นเขาเรียกกันว่า อ.เขียวมรกต) และอีกท่านนึงก็คืออาจารย์วีรยุทธ สมป่าศักดิ์(ท่านนี้เขาก็เรียกกันว่า อ.สิงห์ป่าศักดิ์) ซึ่งเท่าที่เข้าอบรมจะพบว่าวิทยากรทั้งสองท่านนี้เป็นมืออาชีพมากๆๆ เพราะทั้งสองท่านจะสร้างบรรยากาศให้เป็นกันเองให้ผู้เข้าอบรมได้ร่วมรับรู้ด้วยการถ่ายทอดประสบการณ์ แทนที่จะเป็นการบรรยายล้วนๆ ตามpowerpoint เหมือนทั่วๆไป และยังให้ผู้เข้าอบรมได้ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วย (แต่เราก็แอบคิดในใจว่า ท่านวิทยากรคงมีเทคนิคป้องกันมิให้ผู้เข้าอบรมหลับน่ะเอง อิอิ) อีกเรื่องที่จุดประกายก็คือ ทุกคนพูดเรื่องblog กันเยอะมากๆๆ เหมือนเป็นแก้งค์ หรือก๊วนเล็กๆ ที่อบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก (ทำให้เกิดแรงบันดาลใจมาเขียนกะเขามั่ง)</p><p> ช่วงบ่ายเป็นการดูซีรีเกาหลี (ไม่ใช่แดจังกึม รึว่าจูมงเลยน่ะ )เพื่อสกัดความรู้ เราดูแล้วอินมากๆ วิทยากรคงต้องการให้เราได้เกิดการเรียนรู้ ซีรีย์เกาหลีนี้มีชื่อว่า เสียงกู่จากครูใหญ่ ดีมากๆๆ ได้ข้อคิดมากๆ และเรา ได้ข้อคิดในการทำงาน ดังนี้คือ </p><p> •เมื่อสร้างศรัทธาไม่ได้การพัฒนาก็ไม่สำเร็จ </p><p> •การทำงานหนักเป็นดอกไม้ของชีวิต </p><p> •พึ่งตนเองเสียก่อนแล้วสวรรค์จะช่วย </p><p> นอกจากนี้ยังได้รับข้อคิดที่สำคัญในการที่จะพัฒนาตนเอง พัฒนางาน จากการบรรยายของวิทยากร เกี่ยวกับเรื่องบันไดสี่ขั้นที่เป็นอุปสรรค์ในการพัฒนาซึ่งได้แก่ </p><p> บันไดขั้นที่ 1 ไม่พูด ไม่คุย </p><p> บันไดขั้นที่ 2 ไม่เปิด ไม่รับ </p><p> บันได้ขั้นที่ 3 ไม่ปรับ ไม่เรียน </p><p> บันไดขั้นที่ 4 ไม่เพียร ไม่ทำ </p><p> สรุปแล้ววันนี้เราได้ความรู้ และความกระจ่างมากๆๆ เกิดความชัดเจนในกระบวนการKM รู้จักว่าคุณอำนวยคืออะไร </p><p> สุดท้ายล่ะ….. สรุปแล้วหน้าที่หลักของคุณอำนวย คือ การส่งเสริมให้เกิดการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ นั่นเอง </p><p align="center">
</p><p align="center"></p><p align="center">...... ขอขอบคุณวิทยากรผู้เชี่ยวชาญและทีมงานผู้จัดงานครั้งนี้ด้วยจ้า......</p>
เอ....จะเริ่มเขียนยังไงดีนะ ลองดูแล้วกันนะว่ามือใหม่หัดเขียนแบบเรานี่จะทำสำเร็จหรือเปล่า มาลองดูกันดีกว่าก่อนอื่นจาต้องขออกตัวก่อนว่าเพิ่งมาเริ่มทำงานที่มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชรได้เพีงแค่อาทิตย์เดียว ก็ได้รับแจ้งข่าวจากรองรองอธิการบดีฝ่ายกิจการนักศึกษาว่าให้เข้าร่วมอบรมเชิงปฏิบัติการ เรื่อง “ทักษะการเป็นคุณอำนวยที่ดี” ที่ห้องประชุมชั้น 7 อาคารเรียนเรียนรวมโห... เอาล่ะสิ แค่ชื่อเรื่องยังไม่กระจ่างเลย รู้แต่ว่าเป็นส่วนหนึ่งของ KM เท่านั้น และแล้วเมื่อไปถึงหน้าห้องประชุม ก็ไปลงชื่อแล้วเข้าไปเลือกที่นั่ง โห..ไม่รู้จักใครใครสักคน เอาน่า ...เรานั่งฟังไปก่อนเดี่ยวก็เข้าใจไปเอง (ปลอบใจตัวเองไว้ก่อน) ลำดับแรกของการอบรมนั้นเริ่มด้วยการชี้แจงวัตถุประสงค์และพิธีเปิด ซึ่งหลายคนในที่ประชุมนั้นเท่าที่ดูรู้สึกว่าทุกคนจะมีทุนเดิมอยู่แล้วดีมากๆๆ
และแล้วแรงบันดาลใจในครั้งนี้ก็สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี ขอขอบพระคุณผู้ชี้แนะ ทุกท่านที่ททำให้การเขียนบันทึกครั้งนี้สำเร็จด้วยดี และจะพยายามทำต่อๆ ไป
ขอบพระคุณ อ.สิงห์ป่าศักดิ์
ขอบพระคุณ อ.เขียวมรกต
ขอบพระคุณ อ.ขจิต ฝอยทอง
เรียน ..อ.ขจิต
ขอบคุณอีกครั้งสำหรับคำแนะนำดีๆ และคอยลุ้นให้เขียนบันทึกจนเสร็จ แม้จาเป็นชื่อบันทึกที่ยาวที่สุดในโลก (มือใหม่ขัดเขียนน่ะคะ)
ตอนนี้ชื่อบันทึกสั้นแล้วนะคะ และจพยายามเขียนให้ได้ทุกวัน
ขอบคุณค่ะ
เรียน ..อ.สิงห์ป่าศักดิ์
*ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณมากๆ นะคะ ช่วยแนะนำการเขียนบันทึกนี้จนสำเร็จ และจะพยายามพัฒนาการเขียนไปเรื่อยๆ ค่ะ
*และคงต้องขออนุญาตนำข้อคิดและความรู้ดีๆของอาจารย์เอามาลงในบันทึกด้วยนะคะ เป็นวิทยาทานค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(ปล. กว่าจะไดขนาดนี้แก้แล้วแก้อีกเป็นสิบรอบเลยค่ะ)
สวัสดีค่ะ มาแอบจำทักษะคุณอำนวยค่ะ
บันไดขั้นที่ 1 ไม่พูด ไม่คุย
บันไดขั้นที่ 2 ไม่เปิด ไม่รับ
บันได้ขั้นที่ 3 ไม่ปรับ ไม่เปลี่ยน
บันไดขั้นที่ 4 ไม่เพียร ไม่ทำ
pa_daeng
ขอบคุณที่มาให้กำลังใจค่ะ ได้มีโอกาสเข้าไปเยี่ยมชมblog ของ pa_daeng แล้วค่ะ ได้รับความรู้ดีๆ เพียบเลย คงต้องขอไปติดตามบ่อยๆ แล้วค่ะ
เรียน คุณTuDToo
ด้วยความยินดีและเต็มใจค่ะ ถือว่ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยกันนะคะ
ขอบคุณที่มาเยี่ยมชมมือใหม่หัดเขียนค่ะ
หวัดดีค่ะคุณ..แมงปอปีกบาง
ติดตามมาอ่านบันทึกค่ะ.. เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ขอบคุณนะค่ะที่แนะนำ แล้วพบกันใหม่นะค่ะ
อ่านแล้ว เก่งจังน้องรัก