บทสรุป : ความดี ความน่าสงสารของเธอ

ในระยะเวลาที่ผมกับเธอได้คบกันมาช่วงระยะเวลาหนึ่งจนครบ 6 ปี

จนมาถึงช่วงที่เรามีปัญหา ก็หลังจากที่ผม ลาเรียนต่อในระดับปริญญาโท นี่แหละ

ตั้งแต่มาเรียนที่ มธ. และเธอทำงานที่รพ ราชวิถี

ภาระเรื่อง ค่าที่พักในระยะเวลาที่ผมมาเรียน...เธอจ่ายให้ทั้งหมดในช่วง 2 ปีที่ผ่านมา
ค่าใช้จ่ายระหว่างเรียน บางเดือนไม่พอใช้ ก็ได้เงินเก็บจากของเธอ
ของสำคัญต่างๆ ไม่พอเธอก็เสียสละให้กับผม ของใช้ต่างๆ เธอก็ซื้อให้ผม....และเราทั้งคู่ก็ช่วยกันผ่อนชำระ

จนเธอมาคุยกับผมเรื่องย้ายที่ทำงานใหม่...เพราะเงินเดือนน้อย ไม่พอใช้จ่าย เราก็ตกลงกันเปลี่ยนก็เปลี่ยน ปัยหาเริ่มจากการเปลี่ยนที่ทำงานใหม่นี่แหละ...ความห่างไกล..แพ้ความใกล้ชิด

เธอน่าสงสารมาก เงินเก็บเธอก็หมดเพราะผม
เธอขอเลือกทางเดินที่ดีกว่า เธอขอเลือกอนาคต
เธอเริ่มมีปัญหาจากทางบ้าน เพราะที่บ้านของเธอ ออกรถคันใหม่ เธอต้องรับภาระผ่อนชำระเรื่องรถให้ที่บ้านเดือนละ 17,000 บาท/เดือน เธอเหลือเงินใช้จ่ายในชีวิตประจำวันไม่ถึง 3,000 บาท จากเงินค่าเวรและโอที
เสื้อผ้า เครื่องสำอาง ยังไม่มีตังที่จะซื้อเลย
ช่วงนี้เธอผอมมาก อดมื้อ กินมื้อ น่าสงสารเหลือเกิน
พอดีได้เขาคนนั้นมาดูแลเธอ...เธอก็ดีขึ้นบ้าง
เธอขอเลิกกับผม(สถานการณ์บีบบังคับ)
ทำเพื่อเธอซักครั้งได้ไหม..เธอขอร้อง...อย่าทำร้ายเธอได้ไหม