หลังจากที่ผมหลงเสน่ห์เมืองกรุงได้สองสามวัน ก็ได้เวลาอำลากรุงเทพฯแล้ว

ตื่นแต่เช้าออกเดินทางจาก มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษมไปยังอนุสาวรีย์ชัยฯ เพื่อไปขึ้นรถตู้ไปยังหัวหิน น้องบุ๋มบิ๋มบอกว่ารถจะจอดอยู่ฝั่งโรงพยาบาลราชวิถี….แต่ผมไปเดินหาแล้วไม่เจอ สอบถามคนแถวนั้นบอกว่าได้ย้ายไปแล้วฝั่งโรบินสันเก่า เดินหากว่าจะเจอร่วมชั่วโมง  แบกเป้หนักๆเล่นเอาผมเหนื่อย!!!

ผมได้ตั๋วและรถก็พร้อมเดินทางในทันที

 

ในระหว่างที่เดินทางผมก็นั่งคิด นั่งเขียนประเด็นงานที่จะนำไปเขียนในรายงานวิจัยไปด้วย เป็นมุมคิดของผมเอง ระยะเวลาประมาณ สามชั่วโมงจากกรุงเทพไปยังหัวหิน ทำให้ผมคิดประเด็นที่เชื่อมโยงงานวิจัยที่ทำประมาณ ๓ หน้าเอสี่  ช่วงเวลาที่ผมอยู่กับตัวเองเช่นนั่งรถ นั่งเครื่องบิน ผมมักจะมีไอเดียที่บรรเจิดมาเหมือนสายฝนหลั่ง บางครั้งขับรถเอง ยังอยากแวะจอดข้างทางนั่งจดสิ่งที่ตัวเองคิดไว้

วันนี้ก็เช่นกันท่ามกลางเสียงเพลงเบาๆจากรถ ถนนเพชรเกษมที่กำลังซ่อมแซมหลายจุด น้องคนข้างๆผมบอกว่า “ซ่อมมาหนึ่งชาติ” แล้ว หึ  หึ (เสียงหัวเราะในลำคอ)

ฟ้าและทะเลที่หัวหิน

---------------------------

รถขับเลยชะอำ ไปยังหัวหินผมรีบโทรแจ้ง คุณธันยาพร ซึ่งมาถึงก่อนแล้ว บอกว่าผมมาถึงที่หัวหินแล้ว เธอบอกว่าให้ผมรออยู่แล้วจะรีบขับรถมารับ

หัวหินวันนี้มีผู้คนขวักไขว่ ต่างชาติเยอะ แต่แดดจัด อากาศก็ร้อนพอสมควร สักพักใหญ่ๆคุณธันยาพรก็มารับตามจุดที่นัดไว้เพื่อเดินทางต่อไปยัง มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี ไปทานอาหารเที่ยงที่ภัตตาคารเมอริเดียน อาหารกลางวันมื้อนี้โอกาสดีที่ได้ทานพร้อมกับ อ.วันชัย ท่านประธานสาขาวิชาการจัดการชุมชน อ.เกษราพร และคุณธันยาพร เป็นอาหารปุพเพห์ที่เอร็ดอร่อยเป็นมื้อแรกของผมที่เพชรบุรี ...กลางวันนี้เลยอิ่มหนำมากๆ มีแรงคิดงานต่อ

ประมาณบ่ายโมงเศษๆ ก็เริ่มประชุมหารือประเด็นงานวิจัย โดยมี อ.จิตศักดิ์ พุฒจร เป็นประธานที่ประชุม  พร้อมทีมอาจารย์พร้อมพรัก บรรยากาศสบายๆเหมือนที่เราคุ้นเคย ใช้เวลาตรงนี้ไม่กี่ชั่วโมง ก่อนที่ผมจะไปนั่งใช้อินเทอร์เนต นั่งคิดงานอยู่เงียบๆ ที่ห้องพักอาจารย์ น้องๆแจ้งผมว่า จะพาไปหาที่พักในตัวเมืองหัวหิน..เข้าทางผมเลย ผมกะว่าจะตะลุยหัวหินยามราตรีสักหน่อย ที่สำคัญอยากทานอาหารทะเลด้วย...

เราออกเดินทางจากมหาวิทยาลัยศิลปากร ไปหาที่พักสองสามแห่งเพื่อสอบถามราคา ผมเน้นที่พักที่ดูสวย จัดแต่งบ้านพักที่ดูมีศิลปะ และมี Wireless บริการฟรี จนเราได้ที่พักที่ถูกใจไม่ไกลจากทะเล พนักงานพาขึ้นไปชมห้องผมถูกใจมาก ...ห้องสวยมาก และการตกแต่งลงตัวแบบที่ผมชอบ ผมมีภาพมาฝากด้วยครับ คลาสสิคมาก 

หลากหลายที่หัวหิน...

-----------------------------

 

เราเดินเที่ยวหัวหินยามกลางคืน บรรยากาศคล้ายๆเมืองปาย แต่ยังไงผมก็ยังคิดว่าปายน่ารักกว่า หัวหินอาจดูแปลกถิ่นสำหรับผม ดูไม่อบอุ่นฝรั่งนักท่องเที่ยวเยอะพอสมควร เราเลือกร้านอาหารไม่ไกลจากที่พักเป็นร้านริมทะเล เน้น อาหารทะเลสดๆ ผมสั่งหมี่ผัดหมึก ลองสั่งมานึกภาพอาหารไม่ออก พร้อมกับอาหารทะเลสามสี่อย่าง...ปรากฏว่าหมี่ผัดหมึกอร่อยมากๆครับ (ขอแนะนำ) อาหารทะเลที่สั่งมาก็หวานกรอบ ด้วยความสดใหม่ คืนนี้นายเอกอิ่มแปล้อีกแล้วครับ

ห้องนอนของผมที่ "หัวหิน"

-----------------------------

อิ่มมากก็อยากนอน แต่ งานเอกสารรายงานวิจัยของแต่ละภาคยังต้องดูรายละเอียด คอมเม้นท์ พร้อมสังเคราะห์เพิ่มอีกนิดหน่อย  จากนั้นผมต้องช่วยกันวางกรอบโครงร่างเอกสารสมบูรณ์ของระดับประเทศกับคุณธันยาพร ให้พอเห็นหน้าตา....ก่อนส่งรายงานฉบับสมบูรณ์ให้กับกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ตาม TOR ตามกำหนดระยะเวลา

 

สลักประตูแบบนี้ ผมชอบมากครับ

-------------------------

ก่อนที่จะนิทราในค่ำคืนที่หัวหินแบบมีความสุข ...หัวถึงหมอนปุ๊บ นายเอกก็หลับลึกในบัดดล

ตื่นเช้าเราเดินทางกลับเข้าไป ที่มหาวิทยาลัยศิลปากรอีกครั้ง ไปนั่งจิบคาปูชิโน่ร้อนๆ ที่   เมอริเดียน ค่อนข้างรีบเร่งเพราะ อ.เกษราพร เธอได้จองรถตู้เดินทางเข้ากรุงเทพให้ผมแล้ว และทางน้องบุ๋มบิ๋มที่อยู่กรุงเทพฯโทรมาบอกได้จองเครื่องบินให้ผมที่ดอนเมืองช่วงบ่ายสามโมง ก็คงต้องรีบเดินทางกลับ สัญญากับทีมงานว่า จะนั่งคิดกรอบการเขียนงาน ประเด็นที่ชัดเจน และจะอีเมลล์กลับมาให้ทีมงานทันที

ช่วงที่นั่งรถโดยสารไปกรุงเทพฯ ก็ได้คิดประเด็นงานต่อเนื่อง ครั้งนี้ผมได้กรอบคิด ประเด็นที่น่าสนใจ คิดว่าถึงสนามบินจะอีเมลล์ส่งให้ แต่ปรากฏไปถึงสนามบินก็ไม่มีโอกาสได้อีเมลล์เลย...ทำให้คาใจมากเหมือนทำภารกิจไม่สำเร็จ ผมบินถึงเชียงใหม่ไม่ค่ำมาก รีบขับรถกลับแม่ฮ่องสอนในวันเดียวกัน …ถึงบ้านที่ปายรีบส่งงานในทันที ...

ไชโย ...สำเร็จสักที!!!  ความคิดที่ไม่ได้ระบายออกตามเวลาสำหรับผมเป็นทุกข์มาก

โอโฮ้...นั่งคิดวันนี้สุดคุ้มมากเดินทางไกลจาก หัวหิน ถึงแม่ฮ่องสอน เป็นมนุษย์เหล็กจริงๆ

เหนื่อยแต่ก็มีความสุขครับ ได้เรียนรู้มากมาย ได้เจอมิตรภาพดีๆ ที่สำคัญเวลาที่จำกัดเก็บรายละเอียดได้เยอะครับ

บันทึกนี้เป็นการเล่าการทำงานของผม ที่ส่วนใหญ่ไปทุกมุมของประเทศ เที่ยวไปด้วยทำงานไปด้วย หรืออยู่ที่ไหนก็ทำงานได้ เป็นงานอิสระทำให้คิดออกมาอิสระ เป็นวิถีที่ผมชอบ ...

ก็ผมเป็นคนล่าฝันนี่ครับ!!!