เมื่อครั้งเป็นนักวิจัยสนามแบบ participation ดิฉันกับน้องร่วมทีม อีก 1 คนมักต้องออกไปพบปะชาวบ้านและกลุ่มวัยรุ่นในหมู่บ้านเพื่อพูดคุยและร่วมกันหาปัญหาของชุมชน อยู่เสมอๆ ในครั้งนั้น มักจะต้องไปพักบ้านผู้ใหญ่บ้าน หัวหน้ากลุ่มแม่บ้าน หรือไม่ก็บ้านกำนัน เรียกเป็นลูกสาวกำนันกันเลยทีเดียว

มีอยู่ครั้งหนึ่ง ได้ไปพักบ้านผู้ใหญ่บ้าน และเย็นนั้นเราทานแกงเนื้อค่ะ เป็นแกงเนื้อที่อร่อยที่สุดเท่าที่เคยทานมาในชีวิตเลยค่ะ แกงเนื้อบ้านนี้จะมีใบอะไรสักอย่างโรยอยู่ด้วย รสชาดหวานอร่อย ที่สำคัญแกงเนื้อบ้านนี้ทานแล้วทำให้อารมณ์ดีหัวเราะกันสนุกสนาน ถามว่าคืนนั้นได้งานมั๊ย คงบอกยากสักนิดนึงค่ะ  และหลังจากนั้น ดิฉันและน้องร่วมทีมมักจะแวะไปทานข้าวบ้านนั้นบ่อยค่ะ ก็อารมณ์ดีขนาดนั้น

หลังจากนั้นไม่นานดิฉันก็รู้ความจริงจากการร่วมกลุ่ม participation กับน้องๆ วัยรุ่นในหมู่บ้านว่า สาเหตุของอารมณ์ดีและอาหารอร่อยมาจากใบนี้ค่ะ http://www.oncb.go.th/document/p1-bykind08.htm พอรู้เรื่องก็เลยถือโอกาสทำความรู้จักเจ้าพืชต้นนี้ที่ปลูกไว้ที่สวนหลังบ้านของผู้ใหญ่บ้านซะเลย ต้นเป็นพุ่มแบบโปร่งๆ รึว่ามันถูกเด็ดใบมากไปก็ไม่รู้ดูโปร่งสวยเชียว ใบสวยดีนะคะ เป็นแฉกๆ ถ้าไม่มีพิษภัยปลูกประดับบ้านก็ไม่เลวนัก ถึงว่าสิพักหลังๆ ทานข้าวบ้านนี้มีผนังหล่นใส่ตอนนอนด้วย ละเมอกันยกใหญ่ พอตื่นเช้ามาเล่าให้เจ้าของบ้านฟัง เขาหัวเราะกันสนุกสนานมากกว่าตอนหลังทานข้าวอีกค่ะ

ถามว่าหลังจากรู้แล้วทำยังไงเหรอคะ เราก็เลิกนอนบ้านนั้นสิคะ แต่ว่าก็ว่าเถอะ ยังอยากทานแกงเนื้อหวานๆ นั่น อยู่เลยนะคะ

ประเด็นที่อยากรู้คือ มีใครสกัดสารที่ทำให้อารมณ์ดีในกัญชามาใช้กับคนป่วยโรคเครียดกันมั่งรึยังคะ หรือว่ามันอันตรายเกินไป