ความเศร้าที่เกิดจากความคาดหวัง

อ้างอิงจากคุณหมูน้อย เหตุเกิดจากละครเรื่อง "เมื่อดอกรักบาน" ยอมรับค่ะว่าเป็นอีกละครเรื่องหนึ่งที่ชอบมากให้เรารู้ถึงเรื่องราวของความรักในแง่มุมต่างๆ ดูไปดูมาเห็นวัดหนึ่งในเรื่องทำไมสวยแบบนี้พยายามค่ะ ค้นหาให้ได้ว่าวัดอะไร หากหาในเน็ตไม่ได้ว่าจะโทรถามทางบริษัทผลิตละคร โชคดีค่ะ ที่มีคนคิดเหมือนเราบนเน็ตมี แถมเป็นหัวข้อท่องเที่ยวตามละครเมื่อดอกรักบาน เลยทราบว่าชื่อวัดอินทราวาส ชื่อเดิมคือวัดต้นเกว๋น อยู่ ต.หนองควาย อ.หางดง จ.เชียงใหม่ อยู่ ถ.หางดง-สะเมิง

ภาพจากเน็ตค่ะ

เตรียมตัวแม้กระทั้งแผนที่ที่พักที่อยู่ใกล้ เตรียมเพลง "กว่าดอกรักจะบาน" ไว้ฟังในรถระหว่างเดินทางคือเต็มที่ค่ะว่าจะไปให้ได้ สุดท้ายก็ไม่ได้ไปค่ะรู้สึกเศร้ามากคือคลาดหวังไว้มากไงค่ะว่าจะต้องไปให้ได้ งอนเพื่อนด้วย อะไรก็มาทดแทนไม่ได้ ถึงแม้จะได้ไปเที่ยวเชียงราย แต่ไม่โกรธเพื่อนนะค่ะแค่งอแง ถึงแม้วิวดอยตุงจะสวยแค่ไหน อากาศจะดีสักเท่าไหร ท้องฟ้าดอกไม้ต้นหญ้า ไม่สวยเลยค่ะในความรู้สึกเศร้า บอกทุกคนก่อนไปว่า ขอไปแค่วัดนี้ จากนั้นใครจะไปไหนก็ไป ปรากฏว่าผิดแผนของเราหมดเลย ระหว่างเดินทางบอกกันไว้ว่าไปเชียงรายก่อนแล้วขากลับแวะเชียงใหม่ ไปถึงเชียงรายก็มืดแล้วและฝนก็ตกด้วยทุกอย่าง Late หมด จนไปเชียงใหม่ไม่ทัน ทุกครั้งที่ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ จะตามใจเพื่อนๆ ตลอดไปไหนก็ไปกัน ไม่เคยวางแผนเลยไปไหนก็ไป เมื่อครั้งก่อนไปเที่ยวลาวกับคุณหมูน้อยก็ไม่มีแผนสนุกมากเจออะไรก็เจอลำบากนั่งรถแค่ไหนก็สนุกดี แต่ครั้งนี้รู้สึกว่าตัวเองไม่สนุกเลยคืออารมณ์ว่าไม่ได้ไปอย่างที่ตัวเองคิดไงค่ะ เลยบอกเพื่อนๆ ที่ไปด้วยกันว่า ตลอดทางห้ามพูดถึงเชียงใหม่ห้ามพูดถึงเรื่องกว่าดอกรักจะบาน เรื่องวัด คืออารมณ์งอแงค่ะ คนอื่นสนุกสนาน โดยเฉพาะคุณหมูน้อยสนุกเหลือเกิน (ขออธิบายนะค่ะกับคุณหมูน้อยนี้คือเราสองคนเป็นเพื่อนสนิทกันค่ะ สนิทกันชนิดที่ว่าอยู่ด้วยกัน 24 ชั่วโมง อยู่ที่ทำงานเดียวกัน อยู่ห้องพักเดียวกันขณะที่เขียน blog ก็อยู่ในห้องเดียวกันค่ะ เขียนไปก็ขำกันไป) จากเรื่องที่เล่าทั้งหมดทำให้เราเห็นว่าเราคาดหวังกับอะไรมากเกินไปตั้งมุ่งหวังกับมันมากเกินไปมันทำให้เราเสียใจมากนะค่ะ เลยเรียนรู้การใช้ชีวิตไม่ให้เกิดทุกข์ ค่ะ พยายามอยู่นะค่ะ ถ้าเทียบแล้วเหตุการณ์คาดหวังแบบนี้จะเกิดขึ้นบ่อยในช่วงที่เป็นวัยรุ่นค่ะ แต่ช่วงหลังมีอายุแล้วอารมณ์แบบนี้เบาลงเยอะค่ะ ยังไงเรื่องราวละเอียดทั้งหมดคุณหมูน้อยน่าจะเขียนลง blog ทั้งหมดค่ะ เป็นเรื่องราวที่น่าอ่านค่ะเพราะคุณหมูน้อยจะเล่าไปแบบมีความสุข ขอบคุณค่ะ ไว้เจอกันครั้งหน้านะค่ะ