" . . . เต๋า เอื้อให้มนุษย์ตระหนักในความเป็นหนึ่งเดียวของสรรพสิ่งที่โยงใยต่อกันอย่างลึกซึ้ง การปล่อยวาง วิถีทางและเป้าหมายเป็นสิ่งเดียวกันที่สะท้อนให้เห็นถึงทุกขณะของชีวิต ที่มีความงามและคุณค่าในตัวเอง . . ."

ต่อเนื่องมาจาก บันทึกที่แล้ว นะครับ . . . ผมนั่งนึกถึง “คำใบ้” แล้วในที่สุดก็คิดว่าน่าจะนำคำนิยมมาลงไว้ให้อ่านตรงนี้เลย . . . อาจจะทำให้นึกไปถึงท่านที่เขียนได้ . . . ข้างล่างนี้คือบางส่วนของคำนิยมครับ

. . .  หนังสือของท่านสามารถหยั่งลงในจิตสำนึกของชนรุ่นใหม่ที่ใฝ่รู้ เป็นแสงสว่างที่นำไปสู่คุณค่าที่สำคัญในชีวิต . . . ผู้แต่งหนังสือเรื่อง  Tao : The Pathless Path มีประสบการณ์ความเข้าใจที่ลึกซึ้งในศาสนาสำคัญของโลก ตลอดจนศาสดาสำคัญ และนักคิดที่ยิ่งใหญ่ อาทิ ขงจื่อ เหล่าจื่อ กฤษณามูรติ นิชเช่ โดยสามารถนำแนวคิดทั้งหลายมาเปรียบเทียบและทำความเข้าใจได้อย่างมีคุณค่า เพื่อการดำรงอยู่ของมนุษย์ในศตวรรษนี้ได้เป็นอย่างดี

เต๋าคือ สรรพสิ่ง  การมีชีวิต  ความรัก  ความสุข ความว่าง ความสงบนิ่ง ความตาย นับเป็นประเด็นสำคัญที่ผู้เขียนได้นำเสนออย่างลึกซึ้ง เอื้อให้ผู้อ่านสามารถเข้าถึงเต๋าในแง่ที่น่าสนใจ อาทิ เกี่ยวกับความว่างที่ว่า

           “…เมื่อใดก็ตามที่ท่านอยู่คนเดียว นิ่งเฉย เงียบ ไม่พูดไม่จา

            ทันทีทันใดท่านจะเป็นศูนย์กลาง ติดดิน

            ท่านจะรู้สึกร่าเริงมีความสุขอย่างมากกับการไม่ดำรงอยู่

            กับการไม่เป็นใครเลย ความว่างเปล่าของท่านจะโชติช่วงชัชวาล

            มันจะเต็มไปด้วยแสงสว่าง กลิ่นหอม การเฉลิมฉลอง และความงดงาม”

น้อยคนนักที่จะเข้าใจในความว่างและคุณค่า แต่สำหรับเต๋าถือเป็นวิถีสำคัญในการเข้าถึงแก่นแท้ของตนเอง

หรือในกรณีของการดำรงอยู่ ผู้เขียนได้บรรยายไว้ อย่างน่าสนใจ

           “…จงมีชีวิตเพื่อตัวท่านเอง แล้วท่านก็จะมีชีวิตเพื่อคนอื่นๆ

            แต่ต้องไม่ใช่การเสียสละ จงทำตัวอย่างแท้จริง

            นั่นเป็นวิถีของธรรมชาติ ท่านดูแลความสุขของท่าน

            การพักผ่อนของท่าน ชีวิตของท่าน และท่านก็จะประหลาดใจ

            เมื่อพบว่า ถ้าท่านมีความสุข ท่านจะช่วยให้คนอื่นมีความสุขได้

            เพราะท่านเข้าใจแล้วว่า ถ้าคนอื่นมีความสุข ท่านก็จะยิ่งมีความสุขมากยิ่งขึ้น

            ความสุขดำรงอยู่ได้ท่ามกลางมหาสมุทรแห่งความสุขเท่านั้น

             มันไม่สามารถดำรงอยู่ได้ตามลำพัง”

ความสุขจาก ความละเอียดอ่อนของการไตร่ตรองดังกล่าว เรามักมองข้ามและไม่อาจเข้าถึงความสุขที่แท้จริงได้ หากเราแยกไปจากสรรพสิ่งทั้งปวง

เต๋า เอื้อให้มนุษย์ตระหนักในความเป็นหนึ่งเดียวของสรรพสิ่งที่โยงใยต่อกันอย่างลึกซึ้ง การปล่อยวาง วิถีทางและเป้าหมายเป็นสิ่งเดียวกันที่สะท้อนให้เห็นถึงทุกขณะของชีวิต ที่มีความงามและคุณค่าในตัวเอง ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลง ที่วุ่นวายในศตวรรษที่ 21นี้ แนวคิดเต๋า นำสู่ความเรียบง่าย ถือเป็นพลังอันสำคัญของชีวิต ยังให้เกิดการเรียนรู้ที่สำคัญภายในตนเอง เกิดความสงบ-นิ่ง-ว่าง-เป็นหนึ่งเดียวกับสรรพสิ่ง และอาจเลื่อนไหลไปในปัจจุบันกาลได้ อย่างเต็มเปี่ยม  การเดินโดยไม่ต้องเดิน การทำงานโดยไม่ต้องทำ เพราะทุกขั้นตอนคือการกระทำอันสมบูรณ์แบบและเป็นอิสระ ไม่มีอัตตา พร้อมที่จะเรียนรู้  ดังในย่อหน้าสุดท้ายของเล่ม

            “…ชีวิตต้องสดใสใหม่เสมอ   ต้องคงไว้ซึ่งการเป็นผู้เรียน

           ไม่ใช่เป็นผู้ที่รู้แล้ว ต้องเปิดกว้างอยู่เสมอ ไม่เคยปิด

            คงไว้ซึ่งความไม่รู้ โยนความรู้ที่สะสมไว้ทิ้งไปเสมอ

           ในแต่ละวัน ในแต่ละขณะ ทำตัวท่านให้เป็นอิสระจากสิ่งที่เคยรู้มาทั้งหมด

            จงเป็นเด็กอีกครั้ง เป็นสิ่งที่ไร้เดียงสาเหมือนกับเด็ก

            นั่นเป็นหนทางแห่งการมีชีวิต เป็นการใช้ชีวิตอย่างเหลือล้นและท่วมท้น”

. . เป็นยังไงบ้างครับ อ่านแล้วพอจะเดาได้หรือยัง? . . . ให้เวลาทาย 1 สัปดาห์นะครับ . . . ขอให้ทุกท่านโชคดี และมี Creativity เยอะๆ ครับ