ปัญหาที่ผมคิดไม่ออกว่าจะเริ่มแก้ตรงไหน
เมื่อยามที่เธอเดือดร้อนและต้องการความช่วยเหลือ
ผมก็เต็มใจช่วยเหลือเธออย่างเต็มที่
ทั้งๆที่ผมไม่สามารถช่วยเหลืออะไรเธอได้เต็มที่เหมือนแต่ก่อน
แต่ผมก็ช่วยเหลือเธอ
ช่วยเหลือได้เท่าที่ช่วยได้ ทั้งๆที่ทำให้ผมเดือดร้อน แต่ก็ยินดีช่วย
เพราะเธอช่วยเหลือผม....มากกว่านี้หลายเท่า
ถ้าไม่มีเธอ...ผมคงไม่มาถึงจุดนนี้ได้หลอก
ดังนั้น ...ผมจะทำเพื่อคนที่ผมรัก...ต่อไป
รักที่ผมอาจจะต้องเสียสละ...หรือไม่ก็ปล่อยเธอไป
ปล่อยให้เธอเป็นอิสระ
เธอบอกว่าเธอเหมือนถูกบังคับ.....
เธอบอกว่าผม..บังคับให้เธอต้องเป็นแบบนี้
เธอบอกว่า..ผมไม่รู้ตัวอีกหรือไง
คนที่ทำให้เธอต้องเป็นแบบนี้คือใคร..
ไม่ใช่ผมหรือ.....
เพราะฉะนั้น....ผมต้องไปคิดแก้ปัญหามา....ว่าจะทำอย่างไร
ให้เธอกลับมาเหมือนเดิม
และเขาคนนั้นต้องไม่เสียใจ.... (ตอนนี้มองตัวปัญหายังไม่แตก)
คุณอย่าจมอยู่กับปัญหา รู้จักปลงซะบ้างนะครับ ขอให้มองไปในอนาคตจะดีกว่านะครับ