รถเต่า

 

อาจารย์ณัฏฐกรณ์ ปะพานมีรถเต่ากับเขาอยู่ 1 คันโดยซื้อต่อมาจาก ผู้ช่วยศาสตราจารย์ขวัญจิต ภิญโญชีพ ในราคา 90000 บาท มีคนถามว่าทำไมถึงซื้อรถเก่าๆมาทำไมเก่ามากๆ ผมก็เลยตอบไปว่าพอดีผมอยากได้รถเต่ามานานแล้วแต่ยังไม่มีเงินที่จะซื้อ พอดีแฟนให้ยืมเงินและก็แลกกับการหยุดดื่มเครื่องดื่มมีแอลกอฮอล์ท่านผู้ชมเชื่อไหมว่าผมยอม เพราะความชอบนี่แหละครับปัจจับันงดเหล้าโดยเด็จขาดไม่ดื่มอีกและก็ไม่รู้สึกว่าอยากจะดื่มมันอีก(เป็นเพื่อนกันมาหลายปีอยู่ๆก็เลิก)มีคนถามว่าเลิกได้อย่างไร ผมก็ตอบว่าเพราะความชอบนี่แหละ เอ้าใครจะเอาเป็นแนวคิดก็ไม่สงวนลิขสิทธิ์ครับ ตอนนี้เลิกมาระยะหนึ่งแล้วก็คิดว่าน่าจะพอแล้ว แล้วมีคนถามต่อว่าเวลาจะไปสังสรรค์กับเพื่อนทำไงอืมแต่ก่อนผมคิดนะว่าเวลาที่คนเข้าสงคมกับเพื่อนเขาไม่ดื่มได้ยังไร เราไปเจอเพื่อนก็เพราะว่าเราอยากเจอหรือมีเทศกาล ไอ้ผมก็เด็กช่างกลเก่าเพื่อนเยอะ พี่ๆน้องๆก็เยอะเราก็คุยได้แฮะจิบโซดาไปเออก็อร่อยดีเหมือนกันผสมน้ำแดงเข้าไปหน่อยก็อร่อยดีเอ้าโม้มาซะมากมาดูรถเต่าอาจารย์ด่วนดีกว่าครับ


หน้าตาผมเป็นไงบ้างครับรถเต่าปี ค.ศ.1962-63
จดทะเบียนเมื่อปี พ.ศ.2504 

งานนี้เดินทางไปโคราชเลยครับเริ่มเดินทางแล้วที่เนน่าจะประมาณรังสิตแล้ว กระดึ๊บๆ
ความเร็วได้ตามกฎมายกำหนดเลยคือไม่เกิน 90 Km/h

ถึงตลาดไทแล้วจ้าช่วงนี้รถไม่ติดขับไปเรื่อยครับ จากสภาพรถดังดีทุกอย่างตั้งแต่เครื่องจนถึงตัวรถ ปุ๊แลงๆ

จอดพักระบายความร้อนจากตูดรถน่อยเครื่องอยู่ด้านหลังครับ รถประเภทนี้ไม่มีม้อน้ำระบายความร้อนด้วยอากาศครับผมup load ใน gotoknow ซะเลย

แอบแซงเพราะแรงน้อยครับจอดแอ๊คอาร์ตแถวสระบุรีครับนี่ก็เกือบ 3 ชั่วโมงแล้ว

ช่วงขึ้นเขาแถวสระบุรีครับเน้นเลนกลางไว้

จอดชมนกชมไม้แถวแก่งคอย ไม่มีลิมิตชีวิตเกินร้อย แอคอาร์ตแถวๆปากช่องครับ

พักทานกาแฟซักนิด 4 ชั่วโมงแห่งการเดินทางปัจจุบันได้บำรุงรักษาใหม่เป็นน้องเต่าเขียวแล้วครับ เดี๋ยวจะเอารูปมาให้ดูนะครับ

 

 ใช้เวลาในการบูรณะ 1 ปีครับ