ด้นเมฆ ฝ่าดีเปรสชั่น ไปพบกันที่เมืองปาย  4-ตค.-50สนามบินบุรีรัมย์ 14.18 น. 

ถ้าเป็นสมัยก่อนไปไหนเขาจะใช้คำว่าบุกป่าฝ่าดง..แต่สมัยนี้บางทีเราเดินทางโดยสารเครื่องบิน คงต้องใช้คำว่าเหินฟ้าเหมือนหณุมานเหินหาว ที่จริงเรื่องการเหาะเหินเดินอากาศมีมานานแล้วในวรรณคดีไทย หมู่นางฟ้าเทวดาเหาะกันเป็นว่าเล่น แถมยังไม่ต้องตีตั๋วเสียเงิน แสดงว่าเทคโนโลยีการเดินทางสมัยนี้ ยังแพ้ของโบราณหลายขุม  

เมื่อเราเข้ามาอยู่ในโลกแห่งความรู้ ส่วนมากจะใช้คำว่าไปเรียนรู้ แต่จริงๆแล้วก็ไปนั่งจุมปุ๊กอยู่ในห้องแคบๆ อยู่กับวิธีเรียนที่คับแคบ อยู่กับคนใจแคบ ความรู้จึงจุ๊ดจู๋ไปด้วย ถ้าดูในทีวีเขาก็จะบอกว่า..เปิดห้องเรียนสู่โลกกว้าง ให้ทุกอย่างเป็นครู ผมลองทำดูแล้วเห็นได้ชัดเลยว่าเกิดกระแสวิ่งเข้าวิ่งออก มีทั้งความรู้ออกไปและมีทั้งความรู้เข้ามา 

ยกตัวอย่าง วันนี้ผมจะไปเชียงใหม่  ก็บอกเล่าในBlogว่าจะไปยังงี้ๆนะ อีตาเม้งลูกชายสายเฮฮาไปเรียนอยู่ที่เยอรมัน เขาติดพันพายุทุกลูกในโลกนี้ ส่งภาพถ่ายดาวเทียมพายุที่กำลังก่อตัวมาให้เป็นระยะๆพร้อมข้อมูลประกอบ เขาใช้คำว่าอิทธิพลของพายุลูกนี้ จะเข้ามาด้านไหนแล้วจะต่อทางทิศไหน ผลกระทบที่คาดว่าจะเกิดเป็นอย่างไร จุดไหนจะโดนหนักโดนเบา ลักษณะนี้เราเรียกว่า ความรู้ไหลเข้า ทำให้เราได้พลอยเรียนวิชาพยากรณ์ศาสตร์ วิชาอุกศาสตร์ ทำให้ตัดสินใจวางแผนการเดินทางชัดเจนแบบรู้เขารู้เรา เอาKM.มาประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง  

ที่บุรีรัมย์พายุเข้ามาตั้งแต่บ่าย5โมงเมื่อวานนี้ ฝนตกพรำๆ ไฟฟ้าติดๆดับๆทั้งคืน กำลังคุยกับอาจารย์แป๋ว จู่ๆหน้าจอก็หายแว๊บไปเฉยๆ ขณะนี้มีฝนโปรยปราย แต่ไม่มีลมกระโชกแรงหรือฝนลงมาแบบฟ้ารั่ว บรรยากาศทั่วไปสงบนิ่ง อากาศเย็นสบาย น่านอนดูเม็ดฝนหล่นเปาะแปะ ภาษาชาวบ้านเรียกว่า ฝนตกหยิมๆ ยายฉิมไปเก็บเห็ด.. ฟังข่าวจากทีวีเวลา10.00น. ประกาศว่าขณะพายุเข้าประเทศไทยแล้ว มาทางอ.บึงโขงหลง จ.หนองคาย ภาคอีสานมีฝนทั่วไป ระดับน้ำในแม่น้ำสูงขึ้น ในภาคเหนือตอนล่างฝนยังไม่หนัก เพชรบูรณ์ พิจิตร พิษณุโลก  แต่อาจจะมีฝนตกชุกทั่วไปในช่วงบ่ายถึงเย็น PB air และการบินไทยจะพาผมไปเชียงใหม่ได้ไหมนะ ติ๊กต๊อกๆๆ.. 

ภารกิจเที่ยวนี้ก็อย่างที่เล่าไว้แล้วในBlogเรื่องอิอิ.. นั่นถือว่าเป็นโจทย์ ส่วนแนวทางการปฏิบัติจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อหิ้วกระเป๋าไปขึ้นเครื่อง ไปเจอพายุ เจอกลุ่มฝนกลุ่มเมฆในสภาพที่แปรปรวน จึงน่าตื่นเต้นและได้ประสบการณ์อีกแบบ มีคนฝากให้ถ่ายรูปมาเยอะๆ ถามว่าไม่กลัวรึ โธ่! คุณหมอนักวิ่ง ให้หลวงพ่อพระพุทธชินราชองค์เบ้อเร่อห้อยคอไปด้วย คุณพระคุณเจ้าก็คงจะคุ้มครองบ้างละน่า 

วันที่6หนูตูน กับเพื่อนจะขับรถไปสมทบ เพื่อร่วมทำบุญคุณแม่ศรีพรรณ งานนี้พ่อลูกและชาวก๊วนคงมีเวลาคุยกัน เราจะพักที่บ้านน้าอึ่ง เอกจตุพรบอกว่าจะตามมานอนด้วย ..คงไม่มีเรื่องน้ำตาอาบแก้มอีกแล้ว จะมีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ สุขใจที่ได้ไปร่วมแสดงมุติตากับพี่ป้าน้าอา  

เรื่องนี้อธิบายได้ว่า..พลังของเฮฮาศาสตร์ที่มีใจเป็นตัวขับเคลื่อนนั้นทรงอานุภาพยิ่งนัก ถ้าหน่วยงานไหนองค์กรใดสร้างบุคลากรให้มีคนพันธุ์Bloggerได้มาก จะตระหนักรู้ว่า..ทรัพยากรบุคคลของตนมีความพร้อมและมีศักยภาพที่จะทำงานเชิงรุกได้ดี ผมไม่รู้จะช่วยอะไรได้กว่านี้อีกแล้ว นอกจากชวนลูกๆหลานๆแสดงให้ดูเป็นตัวอย่างนิดๆหน่อยๆ เพราะชาวเฮฮาศาสตร์ยังต้องเรียนรู้และพัฒนาตัวเองอีกมาก ท่านใดจะชี้แนะก็เรียนเชิญนะครับ ลูกศิษย์ก๊วนนี้ยินดีรับความรู้จากครูบาอาจารย์สม่ำเสมอ..