การจัดการศึกษาของไทยในปัจจุบัน เป็นการจัดการศึกษาตามปรัชญาและแนวคิดของการศึกษาตลอดชีวิต ซึ่งเป็นการศึกษาที่เกิดจากการผสมผสานระหว่างการศึกษาในระบบ การศึกษานอกระบบ และการศึกษาตามอัธยาศัย เพื่อให้สามารถพัฒนาคุณภาพชีวิตได้อย่างต่อเนื่องตลอดชีวิต
การจัดการศึกษาจึงเป็นการบูรณาการและการเชื่อมโยงระหว่างการศึกษาทั้ง 3 รูปแบบ คือ การศึกษาในระบบ (Formal Education) ซึ่งเป็นการศึกษาที่กำหนดจุดมุ่งหมาย วิธีการศึกษา หลักสูตร ระยะเวลาของการศึกษา การวัดและประเมินผล ซึ่งเป็นเงื่อนไขของการสำเร็จการศึกษาที่แน่นอน การศึกษานอกระบบ (Non - formal Education) หรือการศึกษานอกโรงเรียน เป็นรูปแบบวิธีการจัดการศึกษาระยะเวลาของการศึกษา การวัดและการประเมินผล มีความยืดหยุ่น โดยเนื้อหาและหลักสูตรจะต้องมีความเหมาะสมสอดคล้องกับสภาพปัญหาและความต้องการของบุคคล การศึกษาตามอัธยาศัย (Informal Education) เป็นการศึกษา ที่ให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ด้วย ตนเองตามความสนใจ ศักยภาพความพร้อม โดยศึกษาจากบุคคล ประสบการณ์ สังคม สภาพแวดล้อม สื่อ หรือแหล่งความรู้อื่น ๆ
จากที่กล่าวมาข้างต้นแล้วนั้นหากจะหลอมรวมหรือชื่อเรียกอื่น ๆ ที่ต่างกันไปอีก อาจกล่าวได้ว่าเป็น การศึกษาต่อเนื่อง (Continuing Education หรือ Further Education) การศึกษาเพิ่มเติม (Extension Education) และการศึกษาเพื่อให้ความรู้ที่เป็นปัจจุบัน (Recurrent Education)
เนื่องจากรัฐบาลได้กำหนดยุทธศาสตร์ในการพัฒนาคนและสังคมที่มีคุณภาพ โดยกำหนดให้มีการยกระดับการศึกษาเฉลี่ยของประชากรให้ได้ 9.5 ปี และร้อยละ 50 ของประชากรวัยแรงงาน อายุ 15 - 59 ปี มีการศึกษาระดับมัธยมศึกษาขึ้นไป จึงเป็นภารกิจของเราชาว กศน. ที่จะต้องดำเนินการจัดการศึกษาให้กับประชากรเพื่อให้บรรลุตามเจตนารมย์ของรัฐบาล ต่อไป....
กศน. จึงเป็นเพื่อนเรียนรู้ตลอดชีวิต
อีกส่วนหนึ่งที่ต้องไม่ลืมคือ กลุ่มวัยรุ่นที่กำลังคึกคะนอง และไม่สนใจโอกาสทางการศึกษาด้วยครับ พวกนี้ พ่อแม่มีปัญญาส่งให้เรียน แต่ไม่ยอมเรียน.......
เห็นด้วยอย่างยิ่ง ครับ ท่าน ผ.อ. แต่พวเราน่าจะเน้นการพัฒนาอาชีพ เพื่อที่นักศึกษาจะได้นำไปประกอบอาชีพหลังจากจบจากเราแล้ว