ปี 2524 ผมทำงานกับ CUSO ที่ชายแดนไทยสุรินทร์ ทางหน่วยงานส่งไปร่วมสัมมนาที่สวนสามพรานอันโด่งดังในสมัยนั้น มีผู้หลักผู้ใหญ่หลายท่านร่วมสัมมนาด้วย ท่านหนึ่งก็คืออดีตท่านผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ที่เครื่องบินเลาดาร์แอร์ตกและท่านเสียชีวิต และมีท่านอดีตอธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน....  

เป็นครั้งแรกที่ผมได้นอนโรงแรมชั้นหนึ่งหรู  นอนไม่หลับเพราะตื่นเต้นห้องนอน 

ที่ข้างฝาห้องมีรูปสีน้ำมันเป็นภาพชนบทสวยงามมากในมุมมองของผม ผมเฝ้ายืนดูเป็นนานแล้วก็เกิดแรงบันดารใจจากรูปนั้น จึงไปหยิบปากกามาเขียนลงไปในสมุดบันทึกส่วนตัวว่า... 

...ภาพสีน้ำมันภาพนี้

ผู้วาดคงเป็นศิลปินผู้มีชื่อเสียงเป็นผู้บรรจงแต่งแต้ม

ความฝันของเขาลงบนผืนผ้าใบผื่นนี้

ท่านศิลปินคงใช้จินตนาการที่สูงส่ง กับฝีมือที่มีพลัง  

ภาพที่เสร็จสวยชิ้นนี้ จึงมีมูลค่า

ผู้โลภจึงใช้อำนาจเงิน หยิบงานนี้มาเสพสุข

แม้จะจ่ายไปมากแค่ไหนก็ตาม.... 

มาวันนี้ ผมอยากเขียนต่อไปว่า.....  

ท่านที่รัก....

ท่านก็คือศิลปินผู้วาดสังคมลงบนผืนใจ

ที่ตั้งสติแน่วแน่ ว่าจะวาดชุมชนไทยนี้ให้สดสวย

ด้วยปัญญาและพลังอันแกร่งเข้ม ของชีวิตส่วนที่เหลือ 

งานของท่านไม่มีใครซื้อแม้สักพดด้วง

แต่ทุกคนยินดีจ่ายใจให้กับท่าน..เพราะศรัทธาท่าน... 

แด่ท่านครูบา......สุทธินันท์

ผู้เดินนำหน้าไปไกลแล้ว 

เราชาวเฮฮาศาสตร์..กำลังเดินตามท่านไป