สวัสดีครับน้องยอดดอย 
11. ยอดดอย
- พี่น้อมรับความคิดของยอดดอย
- พี่น้อมรับอาจารย์สงัดและอีกหลายท่านที่พี่เคยชื่นชมผลงานท่าน โดยเฉพาะท่านที่เคาะสติพี่มากที่สุดคือท่าน ถวัลย์ ดัชนี
- ท่านเคยเดินทางสอนที่คณะศึกษาศาสตร์ ย้ำเดินทางด้วยเท้า ทั้งๆที่ท่านสามารถจะเหาะมาก้ได้ (นั่งรถ) เพราะผลงานของท่านนั้นเศรษฐีเยอรมันมาซื้อไปด้วยมูลค่าหลายสิบล้านบาท
- ท่านสอบ Pop art และ Art appreciation พี่กับท่านอาจารย์ องุ่น มาลิค (ผู้บริจาคที่ดินราคาเป็นร้อยล้านให้ตั้งสถาบันปรีดีย์ พนมยงค์และ..) เอาผลงานของท่านไปเปิดการแสดงที่ ข้างวัดฝายหิน ท่ามกลางธรรมชาติ
- น้องยอดดอยอาจจะเคยได้ยินชื่ออาจารย์คณะสังคมศาสตร์ท่านนี้ องุ่น มาลิค สอนจิตวิทยาผู้นุ่งผ้าถุงไปสอน และสร้างบ้านให้นักศึกษากลุ่มกิจกรรมพักฟรี "ที่เรียกสวนอัญญา" นั่นคือรังเก่าของพี่
- ในความหมายของพี่นั้นอาจจะเลือกการสื่อที่ไม่เหมาะ พี่ต้องการจะเน้นที่กลุ่มประโยคหลัง โดยเอาภาพเพียงบางส่วนของกลุ่มประโยคหน้ามานำ ทั้งที่รู้ว่ากลุ่มประโยคหน้ามิใช่เป็นอย่างนั้นทั้งหมด และพี่ไม่มีรูปที่พี่เห็นที่สามพรานนั้น จึงไปค้นรูปที่พอจะหาพบ บังเอิญเป็นภาพของท่านอาจารย์สงัด ความจริงก็มีภาพของท่านอาจารย์พิศาลด้วยและอีกหลายท่าน
- พี่พอจะสัมผัสศิลปินหลายท่านที่ไม่ธรรมดา
- คนวาดสังคม เป็นการเปรียบเทียบว่าคนทำงานทางความคิด ทางปัญญา รวมทั้งคนที่ทำงานทางพัฒนาคนในชนบทจำนวนไม่น้อยพี่ก็หมายถึงเช่นนั้นด้วย หมายถึงคนกลุ่มนั้นด้วย
- คนที่จะยืนหยัดทำงานพัฒนาคนพัฒนาสังคมได้ในเส้นทางที่ยาวนานนั้นต้องตกผลึกทางความคิดมาระดับหนึ่งแล้ว และในสังคมไทยก็มีจำนวนไม่น้อยที่เดินเส้นทางนี้ ทั้งที่มีทางเลือกที่จะไปได้ตลอดเวลาแต่ท่านเหล่านั้นไม่ไป
- กลับมานั่งประดอยแต่งแต้มสังคมด้วยเรื่องนั้นเรื่องนี้เพื่อให้หมู่บ้านออกมาสวยงาม มันเป็นภาพในจินตนาการ คล้ายๆกับที่ศิลปินมีจินตนาการและใช้พลังทุกส่วนวาดมันออกมา แน่นอนบางท่านขายมันออกไปเพื่อยังชีพ แต่นักพัฒนาบางคนไม่ได้ขายความคิดเพียงแต่ทำมันออกมาและยังชีพด้วยสิ่งอื่นที่มิใช่การขาย
- มีคนแบบนี้อยู่จริง หลายคนอยู่ในร่มเงามืดที่สังคมกว้างมิรู้จักชื่อเขาเพราะเขามิใช่ผู้มีชื่อเสียงใดๆ และไม่ต้องการชื่อเสียงด้วยซ้ำไป
- พี่กำลังจะ Post คนหนึ่งในจำนวนนั้นที่พี่หมายถึงด้วย และในสายตาของพี่ น้องยอดดอย คือ "หน่ออ่อน" ของคนกลุ่มนี้ด้วย