สวัสดีครับ

   มีเรื่องประสบการณ์ทำงาน  ที่ได้พบแล้วก็อึ้งไปเหมือนกันครับ

   เรื่องราวเด็กน้อยผู้โชคร้าย  ที่ต้องป่วยจากโรคพ่อแม่ให้มา

  แล้วแม่มาเสีย  พ่อก็กำลังทรุดลง  จึงฝากญาติห่างๆมาเลี้ยงดูครับ

  เมื่อญาติผู้เลี้ยงดูต้องการทราบว่าเด็กป่วยหรือไม่  เพราะว่าอยากจะเลี้ยงดูต่อ  แต่ก็มีเงือนไข  คือต้องปกติ  จึงพามาตรวจ

  ด้วยความที่ทีมฟังประวัติแล้ว  คิดหลายตลบเหมือนกัน  จนได้ข้อสรุปว่าน่าจะตรวจ  และให้การดูแล

   เมื่อผลออกมา  ทั้งผู้ตรวจก็คงอึ้ง  และก็คงไม่อยากบอกผู้ดูแล

   แต่ก็ต้องบอก  จนได้ทางออกดังนี้

   -  ผู้ดูแลจะช่วยดูแลต่อ  จนกว่าเด็กจะได้มีผู้มารับ  คือพ่อที่อยู่ต่างอำเภอ   หรือถ้าพ่อไม่สามารถดูแลได้ก็จำเป็นที่จะต้องหาสถานที่ๆสามารถรับเด็กเพื่อดูแลได้(เด็กขวบกับสี่เดือน  ไม่มีบัตร)

  - จะติดต่อบิดาเพื่อมารับเด็กไปดูและ  หรืออาจจะนำส่งคืนบิดา

 

 จากงานนนี้ได้ปรึกษากับทีม  เพื่อนมูลนิธิเด็ก  และบ้านที่มีการดูแลเด็กแบบนี้ที่เชียงใหม่  เพื่อหามุมมองที่ดีที่สุด  เพราะเราผู้พบเรื่องนี้กันครั้งแรก  ขาดประสบการณ์ในการจัดการ    และคิดว่าคงจะต้องนำมาเป็นบทเรียน  เพื่อเรียนรู้ที่จะทไงนแบบนี้ที่อาจจะต้องหนีไม่พ้นอีกในอนาคต  ได้เรียนรู้มากมาย

 

    งานแบบนี้ต้องมีเครื่อข่าย

   ต้องมีใจ  และทัศนคติด้านบวก  และเมตตาที่สูงมากๆ

   มีความรู้และทักษะที่เกี่ยวข้อง  เช่นการให้คำปรึกษา  การมอง การเข้าใจบริบทของชุมชนนั้นๆ  ชนเผ่าต่างๆ  ความเชื่อมโยง

 

  รู้สึกว่า   บางทีเรื่องนี้อาจจะหนักมากเกินไป  ที่เราจะเคลื่อนไปได้โดยลำพัง  คงต้องมีเพื่อนร่วมทาง  เครือข่าย  และเรียนรู้อีกมากในเรื่องนี้

 

   จะพยามตามและช่วยเหลือให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

  หวังว่าอย่างน้อยสังคมไทยคงไม่ทอดทิ้งกัน  น้ำใจยังมีอีกมาก

  โชคดีนะเจ้าตัวน้อย  คิดว่าเจ้าคงต้องให้พ่อดูแลไปก่อน  หน่วยงานที่เกี่ยวข้องอื่นๆ  ก็น่าจะมีส่วนช่วยเหลือเจ้าได้บ้าง

  ตอนนี้ที่ช่วยคือดูแลสุขภาพ  นัดติดตาม  เยี่ยมบ้าน  และพูดคุยกับผู้ดูแลให้ดูแลเจ้าดีๆก่อนที่คุณพ่อจะมารับไป  ติดต่อเครือข่ายที่พอทราบ  หากอนาคตพ่อเจ้าต้องจากไป  เขาอาจจะเห็นใจ  และช่วยเหลือรับไว้ดูแลต่อไป  หวังว่าคงเป็นเช่นนั้น

   

  ผู้อ่อนด้อยประสบการณ์