การใช้กระบวนการ KM ถ้าทำแล้ว มีสติมากขึ้น ทำแล้วมีความสุขมากขึ้น นั่นและคือ KM แท้

          เมื่อวันที่ 29 กันยายน ในงานมหกรรม KM ภูมิภาค ครั้งที่ 1 อธิการบดีแห่งมหาชีวาลัยอีสานได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่า อ. แพนด้า เป็นสมาชิกก๊วนเฮฮาศาสตร์ และแนะนำดังในภาพ  ผมดีใจรีบถ่ายรูปไว้จนเกือบลืมว่า หลังการแนะนำของท่านครูบาฯ ผม    ต้องยืนขึ้นแสดงตัว และพูดถึงความรู้สึกของตนเอง เมื่อได้รับไมค์มาเลยเริ่มต้น ตามท่านอาจารย์ Handy ว่าได้รับการให้เข้าก๊วนโดยไม่ได้สมัครเช่นเดียวกับอาจารย์  Handy ซึ่งก็เป็นความจริงตามที่พูดนั่นแหละครับ แต่ตื่นเต้นจนไม่ได้บอกต่อว่า ไม่ได้สมัครเพราะไม่รู้วิธีสมัคร และไม่กล้าสมัครเพราะไม่แน่ใจว่าเขาจำกัดอายุหรือเปล่า ?  จำได้ว่า ตนเคยสมัครที่จะมาเป็น ลูกศิษย์มหาชีวาลัยอีสาน เพื่อมาเรียนรู้เรื่อง KM ธรรมชาติ เมื่ออ่าน Blog เรื่องราวต่าง ๆ ของท่านครูบาฯ  จนกระทั่งได้ไปเยี่ยมมหาชีวาลัยอีสานในที่สุด ด้วยการประสานของท่านหนิง DSS แห่ง มมส.
        ทั้งรูปและคำแนะนำประกอบเป็นสิ่งที่ท่านครูบาปรับปรุงใหม่สด ๆ ก่อนนำเสนอครับเพราะถ้าให้ผมเดาเป็นรูปที่ถ่ายขณะที่ผมกับคุณวิชิต สายน้ำแห่งความคิด อยู่ในห้อง UKM ในบ่ายวันที่ 28 ในรูปจะเห็นท่านอาจารย์ไร้กรอบ หรือ ดร. วรภัทร์ ภู่เจริญ ปรมาจารย์ LO&KM อีกท่าน กำลังพร้อมที่จะเสริมเติมเต็มเรื่องของก๊วนเฮอาศาสตร์ครับ
       ในวันนั้นผมได้พูดถึงการเริ่มต้น  รู้จัก เรียนรู้ และ ใช้การจัดการความรู้ โดยผ่าน Blog Gotoknow จนกระทั่งได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของทีม MSU-KM ได้เข้าร่วมประชุมเสวนา UKM  เริ่มต้นด้วยการอ่านมาก ๆ  แล้วคิดมาก ๆ แล้วจึงเริ่มเขียน Blog ทำไปเรียนรู้ไป  ในตอนแรกก็สับสนเหมือนกัน อ่านหนังสือของ ดร. ประพนธ์ ผาสุขยืด ชื่อ KM สู่ LO  แล้วก็มาเจอหนังสือของ ดร. วรภัทร์ ภู่เจริญ  ชื่อ LO สู่ KM แต่ก็มาเข้าใจเลิกสับสนก็ตอนที่ได้ไปที่ มหาชีวาลัยอีสาน ของท่านครูบาสุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ นี่เอง.........ดีใจที่มีวันนี้ครับ.....จะพยายามไปร่วมชุมนุมก๊วนเฮฮาศาสตร์ให้ได้ ในโอกาสต่อ ๆ ไปครับ......ถ้าสังขารยังอำนวยอยู่....อิอิ
        ตอนท้ายในวันนั้นจำได้ว่า พูดว่า สิ่งที่ได้จากการใช้กระบวนการ KM ซึ่งเป็นเครื่องมือ ถ้าทำแล้ว มีสติมากขึ้น ทำแล้วมีความสุขมากขึ้น  นั่นและคือ KM แท้