กว่าจะรู้ตัว...ก็สายไปแล้ว

กว่าจะรู้ตัว...ฉันก็ต้องอยู่โดยลำพัง
เมื่อมองย้อนไปถึงอดีตที่ผ่านมา
ฉันคบกับเขา มานานกว่า 10 ปี
ตลอดเวลาที่เราคบกัน…

เขาคอยดูแล...คอยห่วงใย
คอยเอาใจใส่...คอยปกป้อง
คอยทำอะไร อะไร ให้เสมอ
ทำเหมือนฉันเป็นน้องเล็ก ๆ คนหนึ่ง

วันที่ฉัน...ได้รับรู้...ว่าเขามีใครอีกคน
ผู้หญิงคนนั้น...คนที่มาทีหลัง

คนที่เขา....เลือกแต่งงานด้วย
คนที่เขา...เห็นว่าดีกว่าฉัน

ทั้งๆ ที่เขาแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น
แต่เขาก็ยังดูแลฉันเหมือนเคย .. แต่ไม่เท่าเดิม...
เขาคอยถามไถ่...คอยเป็นห่วง
เหตุผลเพียงเพราะ..ห่วง ... เท่านั้นเอง

แต่ก่อนนั้น...ฉันกลับไม่เคยได้คิด
ฉันทำเป็นไม่แคร์ ... ไม่ใส่ใจ
ฉันมองว่า...ก้าวก่ายฉันมากเกินไป
แต่มาวันนี้...ฉันรู้ตัวก็เมื่อสายเกินไป

อยากย้อนเวลากลับไป...อยากให้เขาให้อภัย
อยากให้เขาให้โอกาส...ให้ฉันได้แก้ไขตัวเอง
อยากให้เขารู้ว่า ... ฉันรักเขาเสมอ
ชีวิตที่ขาดเขา...ฉันก็ไม่เหลืออะไรเลย