เมื่อวานเลขาฯโทร.ไปเยี่ยมน้องฟู นักเรียนทุนอุดมศึกษาที่เพิ่งเข้าเรียนมหาวิทยาลัยปีนี้ ฟูเข้าเรียนสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งที่จังหวัดสงขลา ช่วงแรกฟูกังวลเรื่องค่าใช้จ่าย ซึ่งมูลนิธิก็ได้ช่วยในส่วนหนึ่ง อีกด้านที่ฟูกังวลคือเรื่องสุขภาพ ฟูเล่าว่ากิจกรรมน้องใหม่ค่อนข้างมาก เวลาอ่านหนังสือก็ต้องจัดให้ได้ ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาพักผ่อน
ประมาณหนึ่งเดือนก่อน ฟูเข้าโรงพยาบาลยะลาด้วยอาการเบื่ออาหาร อ่อนเพลีย ปวดหัว ปวดท้อง เป็นลมหลายครั้ง หมอให้นอนพักอยู่หลายวัน ตรวจแล้วพบว่าฟูเป็นโรคกระเพาะอาหารอักเสบ และกระเพาะปัสสาวะอักเสบ ตอนนี้ฟูยังอ่อนเพลียมากแต่ก็กลับมาพักฟื้นที่บ้านแล้ว ยังต้องรับประทานอาหารอ่อนและพักผ่อนอีกระยะหนึ่ง ทำให้ไม่สามารถไปสอบในช่วงต้นเดือนตุลาคมได้ ฟูคิดว่าคงจะต้องพักการเรียนไปอีกระยะเพื่อฟื้นฟูสุขภาพให้ดี เพราะตอนนี้แทบจะเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก
โรคกระเพาะอาหารอักเสบของฟูคงจะเกิดจากความเครียดหลายๆด้าน แต่กระเพาะปัสสาวะอักเสบน่าจะมาจากกิจกรรมน้องใหม่ในมหาวิทยาลัย ฟูบอกว่าหลายครั้งที่มีการซ้อมเชียร์กันนานๆ รุ่นพี่บอกให้กลั้นปัสสาวะ รอไปเข้าห้องน้ำกันเป็นกลุ่ม มิเช่นนั้นจะทำให้ดูไม่เรียบร้อยเพราะมีคนลุกไปลุกมาตลอดเวลา ฟูซึ่งเป็นคนเข้าห้องน้ำบ่อยอยู่แล้วทรมานมาก จนกลายเป็นโรคกระเพาะปัสสาวะอักเสบไปในที่สุด
เลขาฯขาดประสบการณ์การเป็นน้องใหม่ในมหาวิทยาลัยเมืองไทย เลยไม่ทราบว่ากิจกรรมทั้งหลายเหล่านี้มีความ จำเป็นมากแค่ไหน เท่าที่ถามน้องๆก็ได้ความว่า ส่วนใหญ่รู้สึกว่าทรมานร่างกายมากเกินไปจริงๆ กิจกรรมกว่าจะเสร็จก็ดึกดื่น ใช้เวลามาก แต่ก็ต้องยอมอดทนเพื่อให้ได้เพื่อน ได้รุ่นพี่ที่จะคอยเป็นที่ปรึกษา ถ้าไม่เข้ากิจกรรมเหล่านี้อาจถูกมองว่าเป็นคนโดดเดี่ยว ไม่ปรับตัวให้เข้ากับสังคม ทางที่ดีคือทำตามคนส่วนใหญ่ไว้จะดีกว่า
แต่ถ้าการยอมทำตามสังคมส่วนใหญ่ทำให้เสียสุขภาพ และเสียการเรียนอันเป็นจุดมุ่งหมายหลักในการเข้ามาในรั้วมหาวิทยาลัย นักศึกษาแต่ละคนคงต้องพิจารณาให้ดีว่าเราจะเลือกที่จะ แปลก แตกต่างจากคนอื่นไหม
ที่จริงแล้วในมหาวิทยาลัยก็ยังมีชมรมต่างๆที่เปิดโอกาสให้นักศึกษาเลือกทำกิจกรรมตามที่ชอบได้ หากการรับน้องหรือซ้อมเชียร์จะลดบทบาทลงเหลือเป็นเพียงแค่ชมรมหนึ่ง ที่นักศึกษาสามารถ เลือก ที่จะเข้าร่วมหรือไม่เข้าร่วมได้ตามความสมัครใจ โดยไม่มีบรรยากาศการ บังคับโดยสังคม แล้วล่ะก็ เรื่องเศร้าๆอย่างเรื่องของน้องฟูก็คงจะไม่เกิดขึ้นอีก
