พ่อค้าคนหนึ่งมีลูกชายซึ่งอยู่ในวัยหนุ่ม  หน้าตาดี แต่มีนิสัยชอบพูดจาอัปมงคลอยู่เสมอ จนรู้จักกันไปทั่วทั้งหมู่บ้าน  ไม่มีใครอยากพูดคุยด้วย

     ในหมู่บ้านเดียวกัน ชาวคนคนหนึ่งมีฐานะดีและมีลูกสาวสวย ได้จัดงานวันเกิดให้กับลูกสาวตนเอง ได้เชิญพ่อค้าคนที่ว่านี้ไปร่วมงานด้วย  เจ้าลูกชายขอตามไปด้วย หวังจะได้ยลโฉมลูกสาวชาวนา  เผื่อจะได้สู่ขอมาเป็นเมีย  ผู้เป็นพ่อไม่ยอมให้ลูกชายไปด้วย  เพราะกลัวว่าจะไปพูดอัปมงคลในงานวันเกิดลูกสาวเขา  แต่เมื่อลูกชายอ้อนวอน  และรับปากหนักแน่นว่าจะไม่พูดอะไรเลย พ่อจึงพาไปด้วย  ตลอดเวลาที่อยู่ในงาน เจ้าลูกชายไม่ได้พูดอะไรเลยจริง ๆ ตามที่ตกลงรับปากกันไว้  แต่พอผู้เป็นพ่อออกปากลาชาวนาและลูกสาวกลับบ้าน  เจ้าลูกชายก็พูดออกมาต่อหน้าชาวนา  ต่อหน้าลูกสาวและคนทั้งหลายว่า  "เห็นไหม  วันนี้ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย  ลูกสาวของท่านเป็นอะไรตาย จะมาโทษฉันไม่ได้นะ"  นี่ขนาดพูดจาตกลงรับปากรับคำกันอย่างหนักแน่นแล้วยังมีออกมาจนได้

     ฉะนั้น  ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำใด ๆ ถ้าได้พูดหรือทำเป็นประจำ จะเกิดเป็นความเคยชินหรือเป็นนิสัย ซึ่งมีทั้งความเคยชินที่ดีและที่ไม่ดี