เมื่ออาทิตย์ก่อน ได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนกันระหว่างวงอาหารกับน้องๆสังกัดโรงพยาบาลทันตกรรม เราพูดคุยกันหลายเรื่อง มีน้องบ่นเรื่องการทำงานหลายเรื่อง จึงได้บอกน้องเค้าไปว่าเรานี้ยังทำงานกันไม่เหนื่อยและหนักนัก เพราะ ไม่ได้เหนื่อยและหนักเหมือนข้าราชการหลายส่วนงานที่ต้องพบและเผชิญกับเหตุร้ายต่างๆ เช่นผู้ที่อยู่ในพื้นที่เสี่ยงภัย และเอาชีวิตเข้าแลก และอยู่อย่างหลับไม่สนิท แต่มาวันนี้ได้โทรศัพท์แจ้งข่าวร้าย ว่า ร.ต.อ.ธรณิศ ศรีสุข บุตรชายคนโตของ อดีต คณบดีคณะเทคโนโลยี รศ.เกรียงศักดิ์ ศรีสุขและอดีตคณบดีคณะทันแพทยศาสตร์ รศ.นิธิภาวี ศรีสุข ซึ่งเสียชีวิต จากเหตุการณ์ คนร้ายซุ่มยิงตำรวจตระเวนชายแดน ที่บันนังสตา จังหวัดยะลา ขณะออกลาดตระเวน ตอนบ่ายและเย็น ได้ฟังข่าวทางทีวีและอ่านข่าวใน เว็บไซต์ หนังสือพิมพ์ คม ชัด ลึก ที่http://www.komchadluek.net/2007/09/29/a001_157503.php?news_id=157503 ข่าวนี้นำความโศกเศร้าให้กับชาวคณะทันตแพทยศาสตร์ มข. ที่ได้รับทราบข่าว
· ขอแสดงความเสียใจอย่างยิ่งกับครอบครัว ศรีสุข นะคะ
· ฉะนั้น เมื่อกลับมานึกถึงการทำงาน เราควรจะตั้งใจทำงาน กันให้ดี เพราะงานที่เราทำกันนั้น อย่างไรเสียก็เทียบกันไม่ได้กับงานในพื้นที่อันตราย เพราะการที่เราได้ทำงานกันอย่างทุกวันนี้ อยู่โดยไม่เดือดร้อนกัน เพราะมีผู้ที่ยังต้องทำงานกันเหนื่อยและหนักอยู่ในพื้นที่อันตราย ต้องเสี่ยงชีวิต ทุกวินาที ค่ะ
การทำงาน
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
ขมิ้นเหลือง เดินดิน · 29 ก.ย. 2550
Sasinand · 29 ก.ย. 2550
พี่องุ่นคนสวย · 29 ก.ย. 2550
BM.chaiwut · 29 ก.ย. 2550
dejavu monmon · 29 ก.ย. 2550
ทะเลใจ · 29 ก.ย. 2550
kmsabai · 29 ก.ย. 2550
เคยรับราชการอยู่ คณะทันตฯ มข. ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่ ได้รับข่าวร้าย ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2
ครั้งแรกก็คือ - การจากไปของ หมอแจง (หมอแจง หรือ อาจารย์แจง เป็นคำพูดที่ติดปากที่เรามักจะเรียก)
ครั้งที่สองก็คือ - การจากไปของลูกชายคนโต (น้องแคน) ตายในหน้าที่และเป็นการตายที่สมเกียรติอย่างยิ่ง) ขอให้ไปสู่สุคติ ไปอยู่กับแม่ไปพบกับแม่นะ และขอแสดงความเสียใจไปยัง *ครอบครัวศรีสุข* ด้วย
ขอบคุณสำหรับเวปนี้ ที่ให้มีโอกาสได้พูดคุยและได้แสดงความคิดเห็น :)
อยากจะบอกว่า คิดถึง อาจารย์ ผู้ร่วมงานทุก ๆ คนที่นั่น และก็หวังคงสบายดีกันทุกคนนะ:)
การสูญเสียครั้งนี้จะเป็นเสมือนใบไม้ที่ปลิดขั้วจากกิ่งก้านและทิ้งตัวหล่นลงบนผิวดิน เพื่อกลายสภาพเป็นเนื้อดินที่อุดมงาม...
.....
หรือ
การเป็นเสมือนก้อนกินที่ทิ้งตัวลงลำธาร เพื่อเรียงรายเป็นทางเท้าให้คนก้าวข้ามไปสู่อีกฝั่งของลำธารนั้น