วันนี้...เด็กๆ ใกล้ปิดเทอมแล้ว ได้หยุดงาน 2 วัน เสาร์-อาทิตย์ กลับมาเยี่ยมเยียนบ้านที่ไม่ไกลเลย 8 ริ้ว แต่ทำไมดูมีเวลาในการกลับมาเยือนน้อยจัง วันนี้ได้กลับมาหาพ่อแม่ เพราะพ่อบอกว่า พาหลานกลับมาบ้านบ้างนะ ...ถ้าว่าง ...พ่อก็คิดถึงหลานๆ เหมือนกัน... เป็นคำพูดที่อบอุ่นที่พ่อมีให้เรารวมไปถึงหลานของพ่อด้วย ...
จนบางทีก็ย้อนนึกทำไมเราถึงไม่สามารถแบ่งเวลาให้ท่านบ้าง...จนท่านต้องมาหาเราด้วยความคิดถึงหลายครั้ง และทุกครั้ง ก็แบกเอาความรักมาให้จนอิ่มใจ (แถมอิ่มท้องด้วย) ผลิตภัณฑ์ที่บ้านที่ท่านทำไว้ไม่ว่าจะเป็นเสาวรสลูกอ้วนที่ท่านปลูกกับมือ หรือปลาดุกทอดที่ท่านเลี้ยงมา แก้วมังกรลูกโตหวานเจี๊ยบ ท่านก็เก็บมาฝากไม่เคยขาดเลย...วันนี้ได้โอกาสกลับบ้าน ดีใจสุดสุด กลับมาล้างรถให้พ่อ พาหลานๆ มาไหว้ มาเล่นมาคุยด้วย(มาช่วยสร้างภาระทำซะบ้านรกเลย) รู้สึกอบอุ่นใจขึ้น
ดีใจที่เห็นความสดชื่นบนใบหน้าของท่าน ดีใจที่เป็นลูกของท่าน และที่สำคัญ ภูมิใจเมื่อพูดถึงแล้วรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัย และเห็นความห่วงใยทุกนาที...ใครยังไม่ได้แสดงความรักกับพ่อแม่ ก็เจียดเวลาไปบ้างนะคะ...รักพ่อแม่ที่สุดในโลกเลย....
สวัสดีครับ...
ผมรู้สึกตัวเสมอว่า บ่อยครั้งการงานได้พรากตัวเองให้ห่างบ้านออกมาอย่างน่าใจหาย
ครั้งหนึ่งจึงได้เขียนกลอนเรื่อย ๆ เปื่อย ๆ เปลือยอารมณ์สด ๆ ตนเองไว้ ที่นี่
http://gotoknow.org/blog/pandin/115158 บ้าน อยู่ไม่ไกล แต่ไกลบ้าน.. <p> </p>