เด็กนักเรียนไม่เข้าใจการใช้มาตราส่วนในแผนผังกับระยะทางจริง การจัดการเรียนการสอนจึงจำเป็นต้องใช้เทคนิควิธีการเสริมทักษะโดยการให้นักเรียนลงมือปฏิบัติ ด้วยการสร้างแผนผังและให้นักเรียนกำหนดระยะทางและมาตราส่วนเอง โดยกำหนดสถานที่ ดังนี้ วัด บ้าน สถานีอนามัย โรงเรียน ตลาด
วิธีการ
1. แจกรูปภาพแผนผังให้แต่ละกลุ่มเพื่อให้นักเรียนพิจารณาแผ่นภาพแสดงตำแหน่งและตอบคำถามต่อไปนี้
- วัดอยู่ทางทิศใดของบ้านและบ้านอยู่ทางทิศใดของวัด
- สถานีอนามัยอยู่ทางทิศใดของวัดและวัดอยู่ทางทิศใดของสถานีอนามัย- โรงเรียนอยู่ทางทิศใดของวัดและวัดอยู่ทางทิศใดของโรงเรียน
- ตลาดอยู่ทางทิศใดของวัดและวัดอยู่ทิศใดของตลาด
- ตลาดอยู่ทางทิศใดของอนามัยและอยู่ทางทิศใดของโรงเรียน
- โรงเรียนอยู่ทางทิศใดของบ้านและอยู่ทางทิศใดของอนามัย
2. นำแผนผังที่มีมาตราส่วนกำกับมาให้นักเรียนพิจารณาและอภิปรายถึงคำว่ามาตราส่วนจนสรุปได้ว่า- มาตราส่วนบอกให้รู้ถึงระยะทางที่ใช้แทนความจริงการบอกส่วนหรือขยายส่วนจะต้องใช้มาตราส่วนเป็นเครื่องบ่งชี้ขนาดในแผนผัง เช่น มาตราส่วน 1 ซ.ม.: 2 กม. หมายความว่าแสดงความยาวในรูป 1 ซ.ม. แทนความยาวจริง 2 กิโลเมตร- แผนผังคือรูปย่อส่วน หรือขยายส่วนที่แสดงขนาดและทิศทางที่ถูกต้อง แผนผังจะมีมาตราส่วนกำกับและมีทิศเหนือกำกับด้วย เพื่อเป็นหลักในการหาตำแหน่งและทิศทาง
3. นำแผนผังมาให้นักเรียนตอบคำถามว่าแผนผังจะมีมาตราส่วนกำกับอยู่ มาตราส่วนเป็นเครื่องวัดขนาดของแผนผังเมื่อเปรียบเทียบกับขนาดของจริง
4. แบ่งนักเรียนเป็น 5 กลุ่ม แจกบัตรงานแต่ละกลุ่ม กลุ่มละ 1 บัตร ให้แต่ละกลุ่มปฏิบัติตามบัตรงาน กลุ่มไหนเสร็จก่อนนำมาให้ครูตรวจสอบความถูกต้องและแก้ไขในข้อบกพร่องของแต่ละกลุ่ม
5. นักเรียนแต่ละกลุ่มช่วยกันสรุปเกี่ยวกับแผนงานและมาตราส่วน
