จากภารกิจเข้ามามากในเดือนกันยายนนี้ทุกปีทีเดียว... แต่ก็ไม่ได้ท้อถอยหรอก ยังคงทำงานไปเท่าที่ทำได้..ไม่ย่อท้อ..และหมั่นเพียรต่อไป จะมีศึกเหนือ ศึกใต้ ครูอ้อยก็ฟันฝ่าอุปสรรคไป งานหนัก งานเบา สู้แบบยิบตาเลยล่ะ... 3วันแล้ว ไม่อยู่โรงเรียน เสียงประตูเปิดมาหาครูอ้อย มองนิดนึง...คุณครูขา...สวัสดีค่ะ คิดถึงค่ะ ไปไหนมาคะ ครูอ้อยหยุดงานนิดนึง คุยกับนักเรียน นักเรียนจึงถือโอกาส...คุยกับครูอ้อย จึงได้รู้เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้น ที่เกี่ยวกับครูอ้อย ทั้งเรื่องลบ...และเรื่องบวก ครูอ้อยพูดกับนักเรียนว่า....อืมมมมม....คนเรานะคะ อยู่ตรงไหนก็ตาม ขอให้ทำความดี ดีมาก หรือ ดีน้อย ลดหลั่นกันไป ก็มีความสุขใจค่ะ นักเรียนพยักหน้า ถึงเวลาสอน เหลือเวลาอีกน้อยนิด ก็จะสอบปลายภาคเรียนแล้ว ครูอ้อยพูดกับนักเรียนว่า....พวกเรา วันนี้ ครูจะไม่สอนต่อไปนะคะ.. นักเรียนมองหน้า แต่เราจะสอบค่ะ นักเรียนคอยฟังว่าครูอ้อยจะสั่งอะไร ..หยิบกระดาษรายงานมากทดสอบกันดีกว่า...ครูอ้อยพูด ครูรู้ว่านักเรียนเหนื่อยและเบื่อ ครูก็เหมือนกันค่ะ แล้วครูอ้อยก็ผ่อนสั้น ผ่อนยาว ให้นักเรียนเขียนเลือกข้อที่ถูกเท่านั้น ขออย่างเดียวว่า...นักเรียนอย่าคุยกันนะคะ แล้วก็เขียนโจทย์บนกระดานเสร็จ 10 ข้อ นั่งพักสักครู่ นักเรียนเสร็จหมดทุกคนแล้ว เรียกนักเรียนออกมาเลือกข้อที่ถูก ถามด้วยว่า...ทำไม มีเหตุผลอะไร จึงเลือกข้อนี้ แล้วถามสมาชิกในห้องว่า.....ใครมีเหตุผลอื่น นอกจากนี้ ครูอ้อย..ได้สอบนักเรียน สอบด้วย...สอนด้วย...เป็นแบบนี้ล่ะค่ะ
คุรูอ้อยจะออกรบ
จะขอเป็นทหารร่วมรบด้วยคนได้มั๊ย
สวัสดีค่ะน้องครู...SAOWANEE WEROJANANAN
ขอบคุณค่ะ