บอกเล่าความเป็นมา เกิดศรัทธาบันดาลใจ

ก้าวเรกที่เข้ามาสู่มหาวิทยาลัยชีวิต เกิดจากการมีแรงบันดาลใจ เพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่ประสบความสำเร็จในด้านการศึกษามากเท่าไร พ่อแม่ได้ส่งเสียเล่าเรียนก็นับว่าและเลี้ยงดูเราก็นับว่าเป็นพระคุณอย่างล้นเหลือหาที่เปรียบมิได้อยู่แล้ว พ่อแม่มีฐานะค่อนข้างจะยากจน มีความเป็นอยู่และดำเนินชีวิตตามแบบชนบท ไม่มีระเบียบแบบแผนอะไรมากานัก เมื่อเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 แล้วก็ได้สอบเข้ารับราชการเป็นตำรวจ โดยได้รับการแต่งตั้งเป็นตำรวจตระเวนชายแดน มีหน้าที่ป้องกันปราบปรามการก่อความไม่สงบ ซึ่งในระหว่างรับราชการเป็นตำรวจ ได้เรียนต่อมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่ศูนย์บริการการศึกษานอกโรงเรียนอำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ หลังจากนั้นก็ไม่ได้เรียนต่ออีก ซึ่งตำรวจที่เรียนรุ่นเดียวกันเขาก็เรียนจบปริญญาตรีไปหมดแล้ว สาเหตุที่จะสมัครใจเข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัยชีวิตนั้น ได้รับทราบข่าวการรับสมัครจาก ด.ต.ทรงเดช ระภักดี ซึ่งเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน (นพต.รุ่น 24จอหอ) ซึ่งเขาได้เรียนที่วิทยาลัยชุมชนจังหวัดบุรีรัมย์มาก่อน จึงได้ทราบว่า มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ จะเปิดรับสมัครนักศึกษามหาวิทยาลัยชีวิต หลักสูตรปริญญาตรีศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาสหวิทยาการเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น โดยมีศูนย์จัดการเรียนรู้มอยู่ที่ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดบุรีรัมย์ เมื่อรับทราบก็มีความสนใจอยากจะเรียน อีกทั้งได้รับแรงใจและการสนับสนุนจากครอบครัว/ญาติมิตรและเพื่อนร่วมงาน จึงได้ตกลงใจที่จะเรียน โดยมีคุณชุติญา ยืนยงค์ ได้ให้การช่วยเหลือแนะนำและแจ้งข่าวสารการรับสมัครให้ทราบอยู่ตลอดเวลา ถือว่าเป็นผู้มีบุญคุณอีกคนหนึ่ง และเมื่อรวบรวมหลักฐานมาสมัคร โดยเดินทางมาที่ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดบุรีรัมย์ คุณจิรมณี หงษาพุทธ (อาจารย์นาง)ได้ให้การช่วยเหลือแนะนำ เป็นธุระ ประสานอาจารย์ที่เกี่ยวข้องให้ และอำนวยความสะดวกอื่น ๆ ซึ่งผมมีความประทับใจในความเป็นมิตร โดยที่ผมเองก็ยังไม่เคยรู้จักท่านเลย ก็ขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้ด้วย เมื่อได้เข้ามาเป็นนักศึกษาแล้ว บรรยากาศในการเรียนนั้นเป็นไปอย่างสนุกสนาน ได้รับอนุเคราะห์จากหน่วยจัดการเรียนรู้ ให้มีโอกาสได้เรียนในห้องปรับอากาศ(แอร์)อาคารภูกระโดง โดยอาจารย์สุนันทฯ อาจารย์ผู้จัดการเรียนรู้ประจำศูนย์ฯ ท่านได้ดูแลนักศึกษาทุกคนเป็นอย่างดี เป็นกันเอง นักศึกษาอยากได้อะไร ท่านก็ประสานและจัดหาให้ทันที กลุ่มที่ 1 ได้ตั้งชื่อกลุ่มว่า "กลุ่มบานไม่รู้โรย" มีสมาชิกอยู่ด้วยกัน 12 คน และส่วนใหญ่จะเป็นผู้สูงวัย(สว.) ทำอะไร เรียนอะไร ก็คงจะสู้น้อง ๆ หนุ่ม ๆสาว ๆ ไม่ได้ แต่ก็มีความมุ่งมั่น จริงใจ และให้เกียรติ ก็คงจะขอให้คณะอาจารย์/เพื่อร่วมชั้นเรียน ได้ประคับประคองและให้กำลังใจในการที่จะต่อสู้กับการเรียนรู้ต่อไป จะเป็นพระคุณยิ่ง !!!!!!!!!!! 

                                                          จาก ด.ต.บัณฑิต  ศรีวิชัย