นิตยสารไทม์ ฉบับวันที่ 1 ต.ค.50  ในคอลัมน์ Global Business ซึ่งมี 6 หน้า เป็น Special Report : Corporate Social Responsibility

     เป็นโอกาสให้ผมได้ฝึก "อ่านระหว่างบรรทัด" ว่าวงการธุรกิจข้ามชาติเขามองเรื่อง CSR อย่างไร
 - เขาเน้น CSR Image, better image ของบริษัท
 - มองที่การช่วยเหลือ  เป็นการเอาเงินไปช่วยประเทศยากจน  มองว่า business CSR อาจได้ผลดีกว่า NGO หรือองค์การการกุศล
      - ไม่มีการพูดถึงการเข้าไปสร้างความเข้มแข็ง  ให้เขาช่วยเหลือตัวเองได้   พูดถึงแต่ตัวความช่วยเหลือ
      - รู้สึกว่าเป้าหมายของกิจกรรม CSR ในประเทศพัฒนาแล้วจะเน้นที่การพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ environmentally friendly หรือให้ความปลอดภัยสูง  แต่ในประเทศยากจนจะเน้นการช่วยเหลือให้พ้นจากความทุกข์ยาก
      - นอกจากคำว่า Corporate Social Responsibility ยังมีคำว่า Corporate Citizenship ซึ่งหมายความว่าบริษัทข้ามชาติทำตัวเป็น "พลเมืองดี" ของประเทศที่ตนไปทำธุรกิจ   ซึ่งโดยหลักการเป็นสิ่งที่น่าชื่นชม
      - นักวิชาการด้าน CSR คือ Ian W. Jones จากมหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ด และ Michael G. Pollitt จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์   ให้ความเห็นว่ากิจกรรม CSR ควรเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของบริษัทที่เมื่อดำเนินการแล้วชุมชนได้รับประโยชน์และบริษัทก็มี expertise เพิ่มขึ้น
      - กิจกรรม CSR ต้องก่อประโยชน์ทั้งต่อผู้ถือหุ้นและต่อสังคม
      - การให้เงินตอบแทนแก่ชุมชน  เพื่อให้ได้สิทธิในการทำธุรกิจ  ไม่ถือเป็นกิจกรรม CSR ที่ถูกต้อง
      - กิจกรรม CSR อาจขยายตัวเป็นธุรกิจใหญ่ในชุมชนหรือประเทศนั้น ๆ ในอนาคตก็ได้
      - การวัดผลโครงการ CSR ที่เป็น community project ก็ต้องวัดผลที่เกิดต่อชุมชน  เช่น จำนวนธุรกิจที่สร้างขึ้น  จำนวนการจ้างงาน

         ผมมองว่า CSR ข้ามแดนที่ดี  ต้องดำเนินการแบบเป็นหุ้นส่วนกับชุมชนภายในประเทศ   โดยต้องคิดร่วมกัน  ต้องมีเป้าหมายเพื่อให้ชุมชนภายในประเทศเกิดความเข้มแข็งช่วยตัวเองได้   ไม่ใช่ช่วยเหลือให้เป็นผู้รอความช่วยเหลือเรื่อยไป

วิจารณ์  พานิช
 22 ก.ย.50