เจอแล้ว!! นัยน์ตาสีโศก จริงๆด้วย
..ไปเมืองพิษณุโลกเที่ยวนี้ถือว่าเป็นไฟล์พิเศษแห่งชีวิตเลยที่เดียว เมื่อคืนนี้นอนพลิกคว่ำพลิกหงายกระส่ายกระสับนับได้9ครั้ง ตี4มีคนก๊อกๆๆเคาะประตูทางโทรศัพท์ว่าเครื่องบินเที่ยวพิเศษมาจอดรอแล้ว เป็นไฟล์เฉพาะKM.มนโดยเฉพาะ
(หนูลูกหว้ามารับบนเครื่องบิน)
..ตื่นขึ้นมาถามตัวเองว่าเราจะเอาอะไรไปเป็นของฝากเครือญาติ ในกระเป๋ามีแต่เสื้อผ้ากับของใช้ จึงขออาศัยช่องว่างในหัวใจเอารักไปฝากลูกๆหลานๆก็แล้วกัน ของฝากแบบนี้น้ำหนักไม่เกินการนำสัมภาระติดตัวขึ้นเครื่อง แต่หัวใจนี่สิแน่นปึกแถมยังเต้นโครมคราม..เกรงว่าจะไปเจอแม่นัยน์ตาสีโศก โรคหัวใจจะกำเริบไหมนี่.. คนเรากลัวอะไรก็มักจะเจออันนั้น เชื่อไหมครับคนสวยนัยน์ตาสีโศก เอ๊ะใช่ไหมนะ อยากตะโกนดังๆว่าน่าอัศจรรย์มาก ที่หนูลูกหว้าขึ้นมาต้อนรับถึงบนเครื่องบิน อะไรจะขนาดนั้น บริการเกินมาตรฐานใจที่ใครจะนึกได้ ผมกับทวีสินนี่ช็อค!จริงๆ
(ลงจากเครื่องมาเจอสาวน้อยนันย์ตาสีโศก จริงๆด้วย)
เราบินนิดหนึ่งก็ถึงแล้ว ชมบรรยากาศยามฟ้าสางบนท้องฟ้า มองลงมาเห็นแม่น้ำเจ้าพระยา เครื่องบินก็จะนำเราไปตามเส้นทางนี้ขึ้นไปหาแม่น้ำน่าน บินด้นเมฆหลายลักษณะ พอเข้าเขตจังหวัดฯเห็นว่าบ้านเมืองนี้อุดมสมบูรณ์มาก เรือกสวนไร่นาเขียวชอุ่ม
..ลงเครื่องมานี่สิช็อคหนักเข้าไปอีก อาจารย์วิบูลย์ คุณหมอสุธี หนูตูน และคนพิเศษที่เราอยากเจอมาก ก่อนหน้านี้ได้ข่าวว่าเดี๊ยง!! แต่..แล้วสวรรค์เป็นใจเธอหายทัน วันนี้เรามีลูกสาวระดับอินเตอร์มาต้อนรับ กอดแรกของที่นี่ เป็นกอดจากอาจารย์ราณีนี่เอง ใครฝากใครให้กอดอย่างไรก็ทวงถามกันเองนะจ๊ะ
หลังจากทักทาย เจ้าภาพได้พาไปชิมเกาเหลาเลือดหมูเจ้าเก่าของเมืองนี้ มีผัดกระเพาไก่ให้ชิมด้วย อิ่มแล้วเราแวบไปสำนักงานเทศบาลนครพิษณุโลก ซึ่งเป็นเทศบาลชั้นนำของประเทศ ที่มีคนมาขอศึกษาดูงานวันละ3-4คณะ ดังไม่ดังคิดเอาเอง ที่สำคัญท่านที่กรุณามาต้อนรับเรา ถ้าเทียบกับสมัยก่อนก็ประมาณว่าท่านรองเจ้าเมืองมาต้อนรับด้วยตนเอง ท่านวางโปรแกรมนำเราไปสัมผัสเมืองพิษณุโลกแบบพิเศษสุดๆ
เนื่องจากมีเวลากระชั้น เล่าพอเป็นกระสายยาแค่นี้ก่อนนะครับ แม่สาวนัยน์ตาสีโศกและท่านรองฯจะไปลุยแล้วละครับผม เท่าที่แย้มๆออกมาแต่ละแห่งที่เราจะไปวันนี้ ไม่ธรรมดาแน่นอนในทุกกรณี อิอิ ..
คณะดร.แสวง รวยสูงเนินมาสมทบที่ร้านป้ากฐิน ก้วยเตี๋ยวห้อยขา แต่ใครจะห้อยใจก็ไม่ขัด ท่านที่กำลังเดินทางเร่งหน่อยนะครับ รถรางพาทัวร์รออยู่ อิอิ
สวัสดีค่ะพ่อขาฯ
ดีใจด้วยคะ พ่อเจอสาวนัยตาโศก แล้วหนึ่งท่าน
คนไหนจะเป็นรายต่อไปน้อ
สวัสดีค่ะพ่อครู
ตามมาดีใจอีกรอบค่ะ ที่ได้กอดพ่อเป็นคนแรก กลางคืนตื่นเต้นนอนไม่ค่อยหลับเลยค่ะในคืนที่จะมารับพ่ออะค่ะ
กะพาพ่อมาพักล้างหน้าล้างตา แต่ที่ไหนได้ โอ้พ่อเขียนบล๊อกได้ ๑ บล๊อกอย่างรวดเร็ว แอบมองด้วยความทึ่งปนชื่นชม (ตัวเองทำบ่ได้ค่ะ) ตามมาขอบคุณพ่อครูค่ะ ที่ยกให้เป็นสาวในตาโศกค่ะ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ ดีใจที่มีวันนี้
แอร์โอสเตอร์ หน้าตา อ.ลูกหว้าจริงด้วยค่ะ
มาช้าเลยอดไปนั่งรถรางชมเมืองสองแควเลยค่ะ...