“มีเส้นทางอยู่สองเส้นทาง เส้นทางหนึ่งราบเรียบ สวยงาม แต่ไม่อบอุ่น แต่อีกเส้นทางหนึ่งอาจดูลำบาก แต่ทว่าท้าทาย มีมิตรคอยให้กำลังใจ จะเลือกเส้นทางไหน”

เหมือนเป็นทางแยกอีกครั้งของชีวิตครับ

เมื่อปีกลายผมมีโอกาสไปพักผ่อนที่ภูชี้ฟ้า ห้องพักที่ผมไปพัก มีรูปวาดเล็กๆพร้อมข้อความที่บอกถึงแรงบันดาลใจสำหรับการเดินทางของชีวิต

“มีเส้นทางอยู่สองเส้นทาง เส้นทางหนึ่งราบเรียบ สวยงาม แต่ไม่อบอุ่น แต่อีกเส้นทางหนึ่งอาจดูลำบาก แต่ทว่าท้าทาย มีมิตรคอยให้กำลังใจ จะเลือกเส้นทางไหน”

ประโยคนี้ฉุกใจผมมาก...คืนนั้นผมหลับไปด้วยคำถามสำหรับตัวเอง ยังไม่มีคำตอบหรอกครับ...

ช่วงเช้ามืดพี่ชายที่เคารพได้โทรศัพท์ปลุกเพื่อที่จะขึ้นไปชมแสงแรกของตะวันที่บนภูชี้ฟ้า ท่ามกลางความเหน็บหนาว และการต่อสู้กับตัวเองให้ละทิ้งจากที่นอนอันอบอุ่น...แต่ผมก็ชนะมันได้ (ชนะตัวเองนี่มันช่างยากเย็นจริงๆ)

จากจุดเริ่มต้นที่ดอยสูงภูชี้ฟ้า มองไปข้างหน้ายังไม้รู้ว่าเป็นยังไง ทั้งมืด ทั้งหนาว แต่เราก็เดินไปเรื่อยๆ หมอกหนาทึบ แรงลมกระชากเป็นระยะๆ แต่เรามีความหวังว่า เราจะขึ้นไปดูแสงแรกของตะวันที่บนดอยภูชี้ฟ้า ...คงได้เล่าขับขานเป็นตำนานให้กับตัวเอง ว่า ครั้งหนึ่งผมก็เคย!!!

เสียงหายใจหอบถี่ของใครบางคนข้างๆกาย ก็รู้ว่าเดินทางเหนื่อยขนาดไหน แต่ไม่ปริบ่น เดินขึ้นไปเรื่อยๆ เพื่อจุดหมายที่เป็นความต้องการที่จะพิชิตให้ได้...

การเดินขึ้นภูวันนั้น ให้ข้อคิดสำหรับการก้าวไปของชีวิตผมมาก..

ไม่นานหลังจากนั้นผมก็ตัดสินใจลาออกจากงานประจำและมีเส้นทางเดินตามใจที่ตัวเองฝัน มันอาจเป็นเส้นทางที่ขรุขระบ้าง แต่มันก็ท้าทาย เป็นเส้นทางที่ผมโลดแล่นไปได้เสรี มันยังมีดอกไม้ป่าริมทาง ให้ได้เห็นให้ได้ชื่นใจ ผมขอเลือกเส้นทางนี้ครับ!!

ถึงเส้นทางแยก <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันนี้วางแผนให้กับตัวเองอีกครั้ง…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">โอ..เส้นทางข้างหน้า ทั้งรก ทั้งชัน จะไปไหวไหม ถามตัวเองก็หลายครั้ง…แต่ในใจก็บอกว่า “สู้” และเราต้องชนะ …ให้ได้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมกำลังจะเรียนต่อครับ…การเรียนของผมครั้งนี้ความคาดหวังไม่ได้อยู่ที่ใบปริญญา แต่เป็นความมุ่งมั่นที่อยากเรียนรู้ อยากค้นหา และอยากทำในสิ่งที่ชีวิตนี้ยังไม่เคยทำ…เป็นความท้าทายอย่างหนึ่งที่ผมพบมาโดยตลอดชีวิตของผม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การเรียนระดับสูงสุด…อาจไม่ใช่คำตอบของชีวิตผมนะครับ แต่เป็นเพียงทางผ่านให้ก้าวสู่ “สังคมสัญลักษณ์” ที่ไม่ได้แยก “ของจริง ของปลอม” เรายังเห็น “ของปลอม” ดาษดื่นในสังคม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และเป็น “เส้นทางในการก้าวเดินต่อ” ทำคุณประโยชน์ให้แก่สังคม ให้แก่ประเทศชาติ นั่นคืออุดมการณ์ที่ยังอยู่ในใจ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และ วันนี้ก็ผมก็ยังเดินไปอย่างต่อเนื่อง…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>