พูดไม่ได้ว่า..

       นึกแล้วยังขำตัวเองนัก ครั้งแรกสำหรับการแต่งเพลงของดิฉัน เมื่อ5 ปีที่แล้ว อาจจะเป็นประสบการณ์ที่รู้สึกไม่ค่อยดีนัก อาจจะเป็นภาพลบแล้วแต่ใครจะมอง แต่สิ่งที่ดีที่ดิฉันได้มาคือส่วนลึกและแรงบันดาลใจที่เกิดขึ้นในตัวของฉันเอง ...อัศจรรย์ใจตัวเองอย่างมาก ในช่วงนั้นคิดเสมอว่าทำไปได้อย่างไร

        หลายคนคงคิดว่าการเรียนดนตรีสากล ทุกคนต้องแต่งเพลงได้เพราะพริ้ง จริงแล้วควรจะเป็นเช่นนั้น

       ชั่วโมงแรกสำหรับการเรียนวิชาประพันธ์เพลง เราไม่ได้เรียนเกี่ยวกับการแต่งเนื้อเพลงกันก่อนหรอก อาจารย์สอนให้พวกเราเรียนโครงสร้างทางคอร์ด การเดินทางแสนยาวไกล จุดเริ่มต้น จุดจบ และทางผ่านของคอร์ด เมโลดี้  ซึ่งเป็นการแนะนำที่ดี  การบ้านของพวกเราที่ต้องทำและเป็นงานชิ้นเดียวตลอดภาคเรียนสำหรับการเรียน ประพันธ์เพลงคือ ประพันธ์ผลงานเพลงขึ้นมา 1 ชิ้น มีเนื้อร้องด้วย พร้อมคอร์ด ทุกอย่างส่งเป็น Demo ว่าอย่างง่ายคือ ดิฉันต้องทำเพลงแต่งดนตรี คิดทำนองทุกอย่างให้เป็น 1 เพลงขึ้นมา ......... แค่คิดก็ยังยากเลยว่า เพลงที่แต่งออกมาแบบไหน ใครเล่นดนตรีให้ แล้วใครจะมาเป็นศิลปินรับเชิญให้ล่ะเนี่ย.....(ว่าง่ายๆๆ หาเพื่อนคนไหนร้องเพลงให้ดีล่ะ) ยังไม่ทันไรก็คิดไปซะไกลแล้ว ยังไม่ได้เริ่มแต่งเพลงกันเลย

        2 เดือนผ่านไป ดิฉันเขียนเนื้อเพลงได้ เพียงท่อนเดียว ยังไม่จบซักก่ะที เริ่มจะท้อใจซะแล้ว..... แต่ 2 เดือนนั้นมีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับชีวิตของดิฉันและเพื่อนสนิทในกลุ่มหลายอย่าง  เป็นแรงบันดาลใจอย่างดี ต้องขอบใจเพื่อนของดิฉัน ให้ออกมาเป็นเนื้อเพลงพร้อมคอร์ด ทำนอง เพลงนี้ดิฉันเขียนเนื้อเพลงพร้อมระหว่างนั้น ได้เล่นเปียโนไปพร้อมๆๆกับ เขียนเพลง ฟังแล้วดูดี แต่กว่าจะได้จุดนั้น อารมณ์และสมาธิสูงมาก ดิฉันเขียนเพลงเสร็จ ภายใน 10 นาที.....กว่าจะได้มา แต่ก็เป็นเพลงที่เกิดขึ้นจากเรื่องจริง....สะท้อนใจใครหลายคนไม่น้อย

       และเราเริ่มซ้อมดนตรีกันบอกแนวทำนอง แนวโซโลของกีตาร์ แนวเล่นดนตรีของแต่ละชิ้น อารมณ์ของนักร้อง ซึ่งสิ่งเหล่านี้สำคัญเพื่อให้ได้ความรู้สึกที่ผู้ฟังจะได้จากดิฉัน....แล้วเพลงแรกของดิฉันก็สำเร็จ 1 เพลง ซึ่งเป็นเพลงแรก ใช้เวลาทำ 1 ภาคเรียน

       ลองมาอ่านเนื้อเพลงกันดีกว่า  ชื่อเพลงเป็นที่มาทั้งหมดของเนื้อเรื่อง แล้วท่านจะเข้าใจ

เพลง   พูดไม่ได้ว่า.......

ความจริงที่เราพบกันในวันนี้     เธอคงรู้ตัวว่ามันเป็นเช่นไร
คนภายนอก อาจดูว่ามันง่ายดาย   กับการให้เรากลับมาคบกัน

*แต่สิ่งที่เธอทำไว้กับฉัน ช่างเจ็บปวดและรวดร้าว
ใครๆ อาจะมองว่าเธอนั้นช่างแสนดี แต่ที่จริงเธอคือนางมารร้าย

**เพื่อนทรยศอย่างเธอ ฉันคงทนรับมันไม่ไหว
ใส่ร้ายป้ายสีกัน จนฉันเป็นคนผิดไป
ทำกันได้ไงไม่มีหัวใจเอาเสียเลย

ถ้าใครได้รู้ความจริง  ที่เป็นอยู่วันนี้
คงมองว่าเธอช่างร้ายสิ้นดี เหมาะสมแล้วกับคำนี้
เพื่อนทรยศอย่างเธอ

หากย้อนเวลากลับไป ฉันคงไม่คบเธอ
เพราะรู้นิสัยเธอ.......รับไม่ได้จริงๆๆ