ไม่ได้เป็นแฟนหนังสือคุณก่อศักดิ์  แต่ชอบอ่านคอลัมน์ "ชักธงรบ" ของผู้ใช้นามปากกา "กิเลน ประลองเชิง" ในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ  ซึ่งเป็นนักอ่านตัวยงและเชี่ยวชาญในการนำข้อคิด เรื่องราวจากหนังสือต่าง ๆ มาเชื่อมโยงให้แง่คิด ข้อคิดกับสถานการณ์ปัจจุบัน   ตัวอย่างเช่นข้อเขียนนี้ ใครเจอข้อเขียนดี ๆ ที่ไหนเอามาแชร์กันบ้างก็ได้ค่ะ  เพราะดิฉันเชื่อว่า ข้อเขียน หนังสือ หรือเรื่องราวใด ๆ ที่ปรากฎผ่านสื่อต่าง ๆ ล้วนเป็นส่วนหนึ่งที่แสดงให้เห็น "ความรู้" และศักยภาพของ "การจัดการความรู้" ของคนไทยได้

บุปผาและปลาเค็ม 

คุณก่อศักดิ์ ไชยรัศมีศักดิ์ เขียนความในใจส่งท้าย ในหนังสือเล่มล่า รัฐศาสตร์ถังไท่จง ว่า...ถังไท่จง คือจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่

แต่คนที่ยิ่งใหญ่ ไม่แพ้ถังไท่จง ก็คือ อัครมหาเสนาบดีฝ่ายค้าน ชื่อ เว่ยเจิง

บ้านเมืองยุคราชวงศ์ถัง ฮ่องเต้สั่งฆ่าคนได้ทุกคน แต่เว่ยเจิง หาเรื่องค้าน...ให้ตัวเองถูกฆ่าได้ตลอดเวลา

พ.ศ.1180 ถังไท่จง มีตำหนักหมิงเต๋ออยู่แล้ว กำลังสร้างตำหนักเผยซานโอ่อ่าหรูหราแห่งใหม่ ที่เมืองลั่วหยาง บังเอิญเกิดพายุฝน บ้านเรือนพังพินาศ 600 ครัวเรือน ราษฎรไร้ที่อยู่อาศัย

เว่ยเจิงมีหนังสือทูลว่า...ราชาเปรียบดังเรือ ราษฎรเปรียบดังน้ำ น้ำพยุงเรือไว้ได้

ก็ย่อมสามารถคว่ำเรือได้

ถังไท่จง สั่งรื้อตำหนักทั้งหลังเก่าหลังใหม่ เอาวัสดุไปแจกจ่ายให้ราษฎรสร้างบ้าน

จักรพรรดิรักราษฎร จึงไม่แปลก ที่ราษฎรจึงรักและเทิดทูนจักรพรรดิ

ถังไท่จง จึงได้ชื่อว่า เป็นจักรพรรดิผู้วางรากฐานให้ราชวงศ์ถัง เป็นยุคทองแห่งเศรษฐกิจ ศิลปะ และวัฒนธรรม ต่อเนื่องกันเกือบ 300 ปี (พ.ศ.1161-1450)

ในบทที่ 7 คุณก่อศักดิ์ เริ่มต้นว่า...สายพิณแม้ขึงจนตึง แต่เมื่อผ่านกาลเวลาไปช่วงหนึ่ง ก็จะเริ่มหย่อนยาน

จักรพรรดิองค์ที่มีพระจริยวัตร เป็นที่ชื่นชมศรัทธา ของประชาชนทั่วแผ่นดิน ก็เริ่มมีพระจริยวัตรเปลี่ยนแปลง

เว่ยเจิง ยื่นฎีกาถวายคำเตือน ถ้อยคำแหลมคมบาดใจ

ช่วงต้นรัชกาล...ฝ่าบาททรงใช้ชีวิตสมถะ ราษฎรทั้งแผ่นดินถือเป็นแบบอย่าง บัดนี้ ทรงส่งคนไปซื้ออาชาพันธุ์ดียังดินแดนไกลหมื่นลี้ ซื้อเพชรนิลจินดาจากต่างประเทศ

เป็นที่เย้ยหยันไยไพของคนเดินถนน

อดีต...ทรงดูแลราษฎรเหมือนคนไข้ ถนอมรักราษฎรดุจราชโอรส จะทำสิ่งใดก็ประหยัดมัธยัสถ์ ไม่คิดตัดไม้โค่นป่า ก่อสร้างบูรณะพระราชวัง

หลายปีมานี้ ทรงฟุ้งเฟ้อเห่อเหิม เอาแต่ใจพระองค์เอง กะเกณฑ์แรงงานราษฎร สร้างปราสาทราชมณเฑียร กลัวว่าราษฎรจะอยู่สุขสบายเกินไป

ยังไม่เคยมีตัวอย่าง ชาติบ้านเมืองใดล่มสลาย เพราะราษฎรอยู่เย็นเป็นสุข

ความล้มเหลวหรือความสำเร็จของคนผู้หนึ่ง...อยู่ที่สภาพแวดล้อมของคนผู้นั้น ถ้าคลุกอยู่กับบุปผาก็หอมรวยริน ถ้าอยู่กับปลาเค็มก็เหม็นคาว

อดีตทรงใกล้ชิดบัณฑิต หลีกห่างคนพาล บัดนี้ทรงเปลี่ยนไป ห่างบัณฑิตคลุกคลีคนพาล เมื่อหลีกห่างก็ไม่เห็นความดี เมื่อคลุกคลีก็ไม่เห็นความเลวร้าย

คนพาลมักประจบเอาผลประโยชน์ส่วนตน หากวินิจฉัยถูกผิดพิจารณาจากเปลือกนอก บัณฑิตจะเอาใจออกห่าง คนพาลนับวันจะลิงโลด เสนาอำมาตย์จะเอาตัวรอด ไม่ภักดีสุดใจ

ถังไท่จง อ่านฎีกา เสมือนถูกไม้หน้าสามตีแสกพระพักตร์ ครั้งหนึ่งทรงเคยประกาศจะฆ่าที่ถูกเว่ยเจิงหักหน้า แต่ฮองเฮาห้ามเอาไว้ ครั้งนี้แม้จะเจ็บปวด แต่ก็ทรงตั้งสติ ปรับปรุงพระองค์ เป็นการใหญ่

คุณก่อศักดิ์ ทิ้งท้ายให้คิด...ถังไท่จง โชคดี! ที่มีเว่ยเจิง

เหลียวมองแผ่นดินเวลานี้ จะมีคนอย่างเว่ยเจิงหลงเหลืออยู่บ้างไหมหนอ?

"กิเลน ประลองเชิง"