ประทับใจกับความเข้มแข็งของ HOD ของเราเป็นอย่างมากค่ะ
ติดตามชมภาพจากงานครั้งนี้ของพวกเราได้อย่างจุใจ ที่เว็บไซต์ของภาควิชาฯที่นี่นะคะ
เมื่อวานรายงานข่าวด้วยความอ่อนเพลียอย่างไม่น่าเชื่อ เพราะจริงๆก็ไม่ได้ลงไปวิ่งในเกมสักเท่าไหร่ และไปซ้อมลงสนามมาบ้างแล้วเมื่อสัปดาห์ก่อน แต่ปรากฎว่าร่างกายอุทธรณ์และไม่ยอมเชื่อฟังจิตใจเลยค่ะ ง่วงหมดแรงขนาดที่กดภาพเข้าโปรแกรม Picasa แบบเลื่อนลอยมาก แต่อยากทำให้เสร็จ ตื่นมาตอนเช้าก็ปวดแขน ปวดขาไปหมด มาเปิดคอมฯดูช่างบ่ายถึงเห็นว่าภาพขนาดจิ๋วมาก ใครมาดูทีแรกคงงง ปรับเปลี่ยนแล้วค่ะ
บันทึกนี้จึงรู้สึกประทับใจกับพลังของคุณเอื้อของเราเป็นอย่างยิ่งค่ะ อ.หมอปารมีของเราลงไปวิ่งเล่นเป็นนักกีฬาอยู่เกือบตลอดครึ่งแรกขาดช่วงต้นไปนิดเดียวเท่านั้น ขอรวบรวมภาพภาพแอ็คชั่นของท่านมาเผื่อแผ่ให้ได้ชื่นชมคนตัวเล็กหัวใจโตท่านนี้ด้วยกันค่ะ
|
ติดตามลูกอย่างขยันขันแข็งตลอดเวลา |
ยอดวิชาตัวเบาก็ฝึกมาด้วยค่ะ |
 ลูกนี้มือใครยาว มาสาวเอาไป.... |
 ไม่ใช่ท่า dance รุ่นใหม่นะคะเนี่ย |
 โยนไม่ได้ก็จับไว้ก่อน |
 เหนี่ยวนะหนู....ไม่รู้เหรอ |
 พี่จำเป็นกับน้องศากำลังลุ้นเอาใจช่วย |
 อึดใจต่อมา ก็....ส่งมาเล้ย..... |
 คราวนี้มี...พลิ้ว...แล้วนะ |
 เฮ้อ....ไม่น่าเลยเรา...(รึเปล่าคะ..อาจารย์) |
 ผ่อนนิดเดียว...วิ่งใหม่อีกแล้ว... |
 ทุ่มสุดตัว...อีกแล้ว....คุณเอื้อเรา |
|
ล้มแล้วลุก...อย่างรวดเร็ว....เสมอ |
 กำลังใจ...อยู่ไม่ห่าง..คุณแม่...สู้ๆ |
 ป้องกันมือตะกร้าคนนี้....ยากจัง |
กำลังใจคนสำคัญที่มาเชียร์คุณแม่ข้างสนาม |
ถ้าอาจารย์จะมาช่วยบรรยายความรู้สึกทั้งก่อน ระหว่างและหลังจากเล่นแล้วให้พวกเราได้รับรู้ด้วย จะเป็นพระคุณยิ่งเลยค่ะ
เขินจังค่ะ คุณโอ๋
ความรู้สึกหรือคะ ไม่อยากบอกเลยว่า ก่อนวันลง นอนไม่ค่อยหลับ กลัวว่า ลงไปแล้ว จะถูกหามออกมา !!
ที่จริงอยากลงเล่นนานแล้ว แต่ประเภท "ใจรัก และ หุ่น (+สังขาน) ไม่ให้" ก็เลยเกรงใจเขา
กีฬาเป็นยาวิเศษ