การศึกษานอกโรงเรียน

               การศึกษาผู้ใหญ่นอกระบบโรงเรียนของไทยมีประวัติความเป็นมาอันยาวนาน   โดยรัฐบาลได้จัดตั้ง  กองการศึกษาผู้ใหญ่ ขึ้นเมื่อวันที่  6  สิงหาคม  2483   มีหน้าที่หลักจัดการส่งเสริมการเรียนรู้ลดอัตราการไม่รู้หนังสือและในปี พ.ศ. 2497  ไทยได้รับความช่วยเหลือจากองค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ  หรือ  ยูเนสโก  (UNESCO)    จัดตั้ง   ศูนย์กลางอบรมการศึกษาผู้ใหญ่ (ศ.อ.ศ.อ.)  ขึ้น ณ จังหวัดอุบลราชธานี  เพื่อเป็นศูนย์กลางของการพัฒนาบุคลากรที่ทำงานด้านการศึกษาผู้ใหญ่และการพัฒนาชนบท

               ต่อมาในช่วง  พ.ศ. 2504 - 2519    ได้มีการจัดการศึกษาผู้ใหญ่สายสามัญซึ่งเปิดสอนระดับ 1  ระดับ  2  และระดับ 3   โดยจัดการศึกษาผู้ใหญ่แบบเบ็ดเสร็จขั้นพื้นฐาน   การศึกษาทางวิทยุและไปรษณีย์  การศึกษาสำหรับชาวเขาและที่อ่านหนังสือประจำหมู่บ้านอีกทั้ง  ยูเนสโก  (UNESCO) ได้กำหนดเอาวันที่  8  กันยายน ของทุกปีเป็นวัน  International  Literacy  Day   หรือ วันที่ระลึกสากลแห่งการรู้หนังสือ   ตามมติที่ประชุมใหญ่  ณ  กรุงเตหะราน  ประเทศอิหร่าน  เมื่อปี พ.ศ. 2508  ในตอนปลายของช่วงนี้ได้เริ่มมีการจัดการศึกษานอกโรงเรียนตามแนวทางการศึกษาตลอดชีวิต   โดยได้จัดกิจกรรมออกเป็น  3  กลุ่ม  คือการศึกษาพื้นฐาน   การบริการข่าวสารข้อมูล    และการให้ความรู้ทางด้านทักษะอาชีพเรื่อยมา......