กำลังจะผ่านไปอีกเทอมนึงแล้ว คนที่เป็นผู้สอนก็ต้องจัดการกับข้อสอบและคะแนน คนที่เป็นผู้เรียน/ผู้ศึกษาก็คร่ำเคร่งกับการอ่านหนังสือเพื่อเตรียมตัวสอบfinalแต่คนที่ทำกิจกรรมทั้งที่เป็นทั้งผู้ให้ความรู้และผู้รับความรู้ไม่ได้มีวัฏจักรชีวิตเหมือนคนอื่นเขา....
ในฐานะที่เป็นผู้ถ่ายทอดความรู้และเป็นคนทำกิจกรรมด้วยก็ยุ่งอยู่สักหน่อยนะคะ แถมถ้าเป็นผู้ดูแลกิจกรรมนักศึกษาทั้งคณะด้วยยิ่งกังวลใจ(ผู้อ่านเป็นด้วยหรือเปล่า) แล้วยิ่งใกล้หมดปีงบประมาณยิ่งยุ่งค่ะ ไหนจะต้องเคลียร์โครงการเก่าให้ทันเวลาเส้นยาแดงที่ฝ่ายการเงินกำหนด แล้วไหนจะต้องทำโครงการ/กิจกรรมในช่วงนี้(กิจกรรมที่เลี่ยงไม่ได้คือ มอ.รับปริญญาค่ะ) แล้วก็งานเลี้ยงเกษียณอายุราชการอีก หลายท่านคงจะไปร่วมงานที่หน่วยงานของท่าน
เขียนมาตั้งนานยังไม่เข้าเรื่องกิจกรรมนักศึกษาเลย กิจกรรมที่สำคัญที่เกี่ยวกับนักศึกษาตอนนี้เห็นจะเป็นการรณรงค์ให้ใช้ความสามารถตัวเองในการทำข้อสอบโดยไม่พึ่งพาอาศัยความคิดคนอื่น พูดง่ายๆคือรณรงค์การไม่ลอกข้อสอบนั่นเองค่ะ ที่คณะเคยมีกรณีลอกข้อสอบเกิดขึ้นก็ตัดสินกันไปค่ะ แต่ตอนนี้ตั้งแต่รณรงค์ไปยังไม่มีอีกเลย โล่งใจไปค่ะ วิธีการก็ง่ายๆค่ะนำนักศึกษาคนที่ทำผิดนั่นแหละไปช่วยรณรงค์การไม่ลอกข้อสอบค่ะ แต่ในที่นี้ให้ใส่ชุดตุ๊กตาตัวโตที่ไม่รู้ว่าใครอยู่ข้างในเดินแจกข้อความในการรณรงค์ให้ทำข้อสอบด้วยตนเองพร้อมติดป้ายผ้ารณรงค์ในเรื่องนี้ค่ะ ซึ่งได้รับความสนใจมากแถมคนทำก็สนุกไปด้วย รุ่นพี่รุ่นน้องเข้ามาแจมกันใหญ่เลยค่ะ กลายเป็นเรื่องสนุกกันไป แต่ได้ผลทางจิตวิทยาคือเปอร์เซ็นต์การลอกข้อสอบของคณะเป็น 0 และของมหาวิทยาลัยก็ลดลงด้วยค่ะ ใครมีความคิดเห็นอื่น หรือวิธีการอื่นๆ ช่วยนำเสนอเพื่อร่วมกันบ่มเพาะนักศึกษายุคปัจจุบันให้เป็นคนดีที่สังคมต้องการกันเถอะค่ะ
สวัสดีค่ะ อ.ลูกหว้า เคยทำข้อสอบหลายชุดเหมือนกัน ชนิดที่คนละข้อแตกต่างกันเลยก็มี แต่ผลสุดท้ายเหนื่อยค่ะ...กว่าจะตรวจเสร็จหมดเล่นเอาหลายวัน ...
ผู้สอนอย่างเราก็ต้องหาสารพัดวิธีมาจัดการกับนักศึกษาไม่ให้ลอกข้อสอบซึ่งเป็นเรื่องที่รับไม่ได้สำหรับครูทุกคน
สวัสดีครับพี่รัช
สบายดีไหมครับ สงสัยชื่อตั้งแต่เห็นว่า รัช แล้วเห็นภาพ เลยเข้าไปดู ว้าววว พี่รัชนี่เอง ดีใจจังครับผม
เลยเข้ามาทักทายนะครับผม พี่สบายดีนะครับ ไม่ได้เจอพี่และอาจารย์หลายๆ ท่านมานานเลยนะครับ
เห็นวิธีการจัดกิจกรรมสำหรับน้องๆ นักศึกษาที่ใจว่อกแว่กแล้ว น่าัรักเป็นที่สุดครับ ต้องยกนิ้วให้คนที่ช่างคิดไอเดียนี้ครับ คนข้างในก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร คนทำก็รู้อยู่แก่ใจ แถมร้อนๆ ได้เหงื่ออีกด้วยครับ เป็นการลดน้ำหนักไปในตัว สุดยอดเลยครับ
ฝากกราบสวัสดีอาจารย์ท่านอื่นๆ ในคณะด้วยนะครับผม ผมไม่เคยลืมคณะศึกษาศาสตร์เลยครับ ยังนึกถึงช่วงที่ไปช่วยติดตั้งคอมพ์ให้ตอนนานมาแล้วครับ
คิดถึงปัตตานีเหมือนกันครับ วันหนึ่งคงได้ร่วมงานกันไปอีกยาวนานครับผม
รักษาสุขภาพนะครับ
สวัสดีจ้าน้องชาย
ดีใจเหมือนกันติดตามงานของน้องมาพักหนึ่งแล้วล่ะ ตะกี้เข้าไปดูรูปปลาตีนในสิ่งที่อยู่ในใจ ตอนนี้มีอยู่ไม่มากอย่างแต่ก่อนแล้วนะ
เวลานี้อยู่ในช่วงสอบปลายภาค คนดูแลงานด้านนี้ก็ต้องลุ้นกันอีกครั้งว่าจะมีใครทำอีกมั้ย ไม่อยากจะคิด...
น้องก็รักษาสุขภาพเช่นกันนะคะ
สวัสดีครับ อาจารย์
ดีใจมากครับที่ยังมีคนที่คิดตรงกันอยู่ อ่านเรื่องของอาจารย์แล้วก็เห็นว่าโครงสร้างภายในมหาวิทยาลัยของอาจารย์คิดเรื่องนี้ร่วมกันอยู่ มีการรณรงค์ต่างๆ ถือว่าเป็นเรื่องดีมาก ผมคงต้องขอใช้แนวคิดนี้มาดำเนินในมหาวิทยาลัยบ้าง คงไม่สงวนลิขสิทธิ์นะครับ เพื่อเป็นการสร้างวัฒนธรรมใหม่ให้นักศึกษาบ้าง แต่ไม่ทราบว่าอาจารย์อื่นๆ จะร่วมด้วยหรือเปล่า จะต้องลองทำดู
คงต้องมีสิ่งที่ต้องปรับปรุงและพัฒนาอีกมากมายเพื่อคุณภาพของนักศึกษาต่อไป
ขอขอบคุณมากครับ
สวัสดีค่ะ
เข้ามาเยี่ยมค่ะ และจะมาบ่อยๆค่ะ
สวัสดีค่ะอาจารย์ขจิต ท่านอาจารย์
และพี่
ที่น่ารักทั้งสามท่าน
ขอบคุณมากๆค่ะที่เข้ามาเยี่ยม แสดงว่าเราคงจะมีความคิดเห็นในเรื่องใกล้เคียงกันหรือเหมือนกัน
-แต่...เอ...พี่ sasinanda ก็สนใจเรื่องกิจกรรมนักศึกษาด้วยหรือคะ
- อาจารย์ขจิตคะ พี่อัมพรไหนคะ ช่วยบอกรายละเอียดมากกว่านี้หน่อยคะจะได้ฝากข้อความได้ไม่ผิดตัวคะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ อาจารย์รัชดา (เต็มยศไปเลย)
สวัสดีค่ะ
สวัสดีอีกครั้งนะครับ อาจารย์รัชดา (เต็มยศ)
สวัสดีค่ะ
ในฐานะที่เป็นนักศึกษาคนหนึ่งเห็นด้วยกับอาจารย์นะคะที่ว่าต้องมีการบ่มนิสัย เพราะเป็นการสร้างคุณค่าของตัวนักศึกษาเองด้วยว่าเราเรียนมาเราได้รับความรู้อะไรบ้าง ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ