วันนี้ได้เข้ามาทำงานที่สำนักงาน
และอีกอย่างได้นัดกับนิสิตที่ยังเก็บชั่วโมงในการฝึกงานยังไม่ครบ ในการฝึกงานในการให้คำปรึกษา แต่ละคนตั้งใจในการตอบเว็บบอร์ด พร้อมกับฝึกปฎิบัติ โดยใช้กรณีศึกษาที่มีอยู่ที่หลากหลาย และพยายามชี้แนะในการที่จะให้แต่ละบุคคลให้คำปรึกษาให้จบในแต่ละราย อาทิ กรณีที่เปิดปากแผลของผู้ที่ประสบกับปัญหา แล้วจะต้องปิดปากแผลทุกครั้ง
แต่สิ่งที่พบ ในการฝึกงานของนิสิต การให้คำปรึกษา เป็นกระบวนการ จะต้องใช้เวลาในการฝึกฝน การปฎิบัติให้มากๆ เพราะอารมณ์ความรู้สึก เป็นเรื่องละเอียดอ่อน ของแต่ละบุคคล จึงจะต้องใช้กระบวนการให้คำปรึกษา สร้างสัมพันธภาพ การรับฟัง การทวนความ เปลี่ยนแปลงพฤติกรรม การสรุปความ จะต้องเป็นกระบวนการที่ต่อเนื่อง
จากประสบการณ์ของตนเอง การที่เรียนจบจิตวิทยามา ไม่ว่าจะปริญญาตรี หรือ ปริญญาโท ก็ไม่ได้ถือว่าเป็นนักจิตวิทยา แต่ต้องผ่านการให้คำปรึกษามาอย่างน้อย 10,000 ชั่วโมง หรือประมาณ 3 ปี ต้องฝึกเขียนรายงาน ต้องมีความเข้าใจกระบวนการจริงๆ ที่สำคัญการที่เรามีความรู้อยู่แล้ว จะต้องนำความรู้ที่ได้รับไปประยุกต์ใช้ในการให้คำปรึกษา เรียกอีกอย่างว่า การใช้ศิลปะที่เหมาะสม
น่าชื่นชม ที่ให้กิจกรรมดีๆแก่นิสิต การให้คำปรึกษาเป็นเรื่องยากเหมือนกัน ขอให้กำลังใจค่ะ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณค่ะ ในแต่ละวันเราสามารถที่จะทำหน้าที่ได้ คือ เพียง..รับฟัง ...เป็นเพื่อน ... ก็จะสามารถที่จะช่วยเพื่อนได้แล้วค่ะ เป็นการลดความกังวลใจลงได้